II SA/Bd 1118/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 września 2013 r. J. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z tym, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarżący, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2013 r., został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpis wyżej wskazanego zarządzenia oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono skarżącemu w dniu 23 października 2013 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 11). Skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił należnego wpisu jak również nie uzupełnił braku formalnego skargi w postaci odpisu skargi. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął z dniem 30 października 2013 r. W kwestii odrzucenia skargi z powodu nie uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci odpisu skargi wypowiedział się już Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 2319/11. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w zupełności podziela stanowisko prezentowane w uzasadnieniu tego postanowienia i przytoczoną na jego poparcie argumentację. Szczególnie NSA trafnie wskazał, że: "W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że skoro skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który ma obowiązek udzielenia odpowiedzi na skargę, to brak odpisu skargi tylko dla doręczenia go organowi nie jest brakiem, który uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu. Inna natomiast sytuacja zachodzi wówczas, gdy w sprawie oprócz organu występują także inne strony i uczestnicy postępowania. Wtedy bowiem brak odpisów skargi celem ich doręczenia tym osobom stanowi taki brak skargi, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić - w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania - do odrzucenia skargi na podstawie art.58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a.". W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.