II SA/Bd 1119/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2010 r. sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 8 kwietnia 2010 r. E. P., wraz z innymi osobami, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], znak [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego na terenie działki nr ew. [...] dz. Nr [...], położonej przy ul. [...] we W. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze. zm.), skarga powinna czynić zadość określonym wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z uwagi na fakt, iż pismo z dnia 8 kwietnia 2010 r. opatrzone zostało 128 podpisami, a jak wynika z akt administracyjnych w przedmiotowej sprawie wydane zostało 136 postanowień, E. P., w wykonaniu zarządzenia Prezesa WSA z dnia 29 lipca 2010 r., wezwana została do usunięcia braków skargi z dnia 8 kwietnia 2010 r. poprzez wskazanie numeru zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpis wyżej wskazanego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 10 sierpnia 2010 r. (kopia zwrotnego potwierdzenie odbioru k. 12). Na podstawie akt sprawy ustalono, iż braki skargi nie zostały uzupełnione zgodnie z wezwaniem w ustawowym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do skarżącej upłynął w dniu 17 sierpnia 2010 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.