II SA/Bd 1121/11
WyrokWSA w Bydgoszczy2011-11-08
Skład orzekający: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski, Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak, Sędzia WSA Jarosław Wichrowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, wraz z ustawowymi odsetkami, pomimo podnoszenia przez niego argumentów dotyczących zaprzeczenia ojcostwa?Ratio decidendi
Dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, wraz z ustawowymi odsetkami. Okoliczności podnoszone przez dłużnika, takie jak kwestia zaprzeczenia ojcostwa czy przebieg pożycia z byłką małżonką, nie mają znaczenia prawnego w świetle przepisów ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, które jednoznacznie nakładają obowiązek zwrotu świadczeń.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Prezydenta Miasta T. zobowiązującej D. K. do zwrotu 6 000,00 zł wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej A. K. wraz z odsetkami. D. K. odwołał się, wskazując na zamiar zaprzeczenia ojcostwa i opisując swoje pożycie z byłą małżonką. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało decyzję w mocy, uznając argumenty odwołania za nieistotne dla sprawy. D. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, powtarzając argumentację z odwołania.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Bartosz Kornalewicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 listopada 2011 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego oddala skargę.
II SA/Bd 1121/11
Uzasadnienie
Prezydent Miasta T. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. na podstawie art. 12 ust. 1 i 2 w zw. z art. 2 pkt 3,9,10 art. 25, art. 27 ust. 1,1a, 2, 7 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2009 r., Nr 1, poz. 7 ze zm.) oraz art. 104, art. 107 Kpa zobowiązał D. K. do zwrotu 6 000,00 zł wypłaconych od [...] października 2008 r. do [...] września 2009 r. z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej A. K. wraz z ustawowymi odsetkami w kwocie 1353,24 zł, wskazując, że ww. świadczenia wypłacał osobie uprawnionej a na dłużniku ciąży obowiązek zwrotu kwoty wypłaconych świadczeń alimentacyjnych. Wysokość świadczeń wypłacanych wynika z decyzji [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. Odwołując się od decyzji z [...] kwietnia 2011 r. D. K. wskazał, że będzie wnosił do Sądu Okręgowego w T. o zaprzeczenie ojcostwa syna A. i dlatego uważa, że nie powinien płacić świadczeń alimentacyjnych. Opisał także pożycie z U. K. - byłą małżonką, wskazując w jakim okresie czasu i gdzie przebywał.
SKO w T. decyzją z [...] sierpnia 2011 r. [...] na podstawie art. 27 ust. 1, 1a,2,7 pkt. 2 ww. ustawy z dnia 7 września 2007 r. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wg organu argumenty odwołania pozostają bez związku ze sprawą, a na dłużniku alimentacyjnym ciąży z mocy ustawy obowiązek zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłacanych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z odsetkami. Świadczenie alimentacyjne w wysokości 500 zł miesięcznie w od [...] października 2008 r. do [...] września 2009 r. wypłacane było z funduszu alimentacyjnego tj. A. K. - synowi D. K. Z wyroku rozwiązującego małżeństwo U. i D. K. wynika obowiązek łożenia na utrzymanie syna A. w kwocie 500 zł miesięcznie do rąk matki U. Ww. wyrok, a także bezskuteczność egzekucji komorniczej stanowiły podstawę do wystąpienia przez U. K. o wypłatę świadczenia alimentacyjnego - zamiast dłużnika, czyli odwołującego się. Zobowiązanie do zwrotu wypłaconej kwoty znajduje swoje uzasadnienie w treści ww. przepisów.
W skardze D. K. powtórzył argumentację z swego odwołania wywodząc, że rozwód i alimenty orzeczono bez jego wiedzy, gdy przebywał w W. B. oraz że wystąpił o zaprzeczeniu ojcostwa. Odpowiadając na skargę organ odwołując się do argumentacji swojej decyzji wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na
wynik sprawy.
Stosownie do treści art. 133 § 1 oraz 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Nadto w myśl art. 152 cytowanej ustawy w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc zbadać zgodność zaskarżonej decyzji przede wszystkim z przepisami wskazanymi w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji.
Z akt sprawy wynika, że na podstawie art. 27 ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t. jedn. Dz. U. z 2009 r., Nr 1, poz. 7 z późn. zm.) decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], na wniosek przedstawiciela ustawowego, małoletniego A. K. - jego matki U. K., przyznano świadczenia z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej: tj. na syna A. K. w kwocie 500 zł miesięcznie na okres od [...] października 2008 r. do [...] września 2009 r.
Z akt sprawy wynika, że prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w T. I Wydział Cywilny z dnia [...] kwietnia 2007 r. - [...] rozwiązano przez rozwód związek małżeński U. K. z D. K. i zasądzono od D. K. 500 zł miesięcznie tytułem alimentów na rzecz syna A.
Zgodnie z przepisem art. 27 ust. 1 oraz art. 1a ustawy z 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 1 z 2009 r., poz. 7 ze zm.) dłużnik alimentacyjny zobowiązany jest do zwrotu organowi właściwemu należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Odsetki są naliczane od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego do dnia spłaty.
W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja jest oczywiście zgodna z obowiązującym prawem a w szczególności z przepisami wskazanymi w podstawie prawnej decyzji. Okoliczności podnoszone w skardze (a wcześniej w odwołaniu i rozpatrzone w całości przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji) pozbawione są znaczenia prawnego w świetle prawidłowo przywołanych w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepisów. Zaskarżona decyzja nie narusza także jakiegokolwiek innego przepisu obowiązującego prawa.
Wobec powyższego z uwagi na brak przesłanek wskazanych przywoływanymi wyżej przepisami art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosownie do przepisu art. 151 tej ustawy Sąd skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło