II SA/Bd 1123/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 5 kwietni 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję [...] Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji dotyczącej świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia odrzucić skargę. Pismem z [...] sierpnia 2011r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji dotyczącej świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych. Z uwagi na nienadesłanie przez skarżącego wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie, zarządzeniem Referendarza sądowego z 7 listopada 2011r., pozostawiono wniosek skarżącego bez rozpoznania. Następnie, zarządzeniem z 21 listopada 2011r. Referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, z uwagi na przedłożenie przez skarżącego formularza wniosku o prawo pomocy z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak natomiast wynika z § 2 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawach skarg dotyczących postanowień lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł. W związku z powyższym, zarządzeniem z 19 grudnia 2011r., skarżący wezwany został do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, po rozpoznaniu którego postanowieniem z 17 stycznia 2012r. Referendarz sądowy oddalił przedmiotowy wniosek. Z uwagi na powyższe, skarżący, zarządzeniem z 7 lutego 2012r. wezwany został do wykonania zarządzenia z 19 grudnia 2011r., wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący oświadczył, iż cofa skargę. Powyższego pisma skarżącego Sąd nie może potraktować jako wniosku o cofnięcie skargi, o którym mowa w art. 60 p.p.s.a, bowiem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Jak natomiast ustalono na podstawie akt sprawy, skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie, który wobec doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu w dniu [...] lutego 2012r., upłynął względem skarżącego w dniu [...] lutego 2012r. , przy czym podkreślenia wymaga okoliczność, iż skarżącemu w niniejszym postępowaniu nie zostało przyznane prawo pomocy. Z uwagi zatem na fakt, iż skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem, Sąd na podstawie art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.