II SA/Bd 1127/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcie rejestracji automatu o niskich wygranych postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz [...] Sp. z o.o. w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Radca prawny W. Z., powołując się na uprawnienie do reprezentowania spółki [...] Sp. z o.o. w [...], złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcie rejestracji automatu o niskich wygranych. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 10 października 2014 r. do radcy prawnego W. Z., na podany przez niego adres, zostało skierowane pisemne wezwanie do złożenia odpisu KRS skarżącej spółki, z którego będzie wynikało umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz pouczono o rygorze odrzucenia skargi w razie niewykonania wezwania. Zarządzeniem z tej samej daty wezwano pełnomocnika do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego w wysokości 200 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 30 października 2014 r. W zakreślonym terminie nie został przedstawiony odpis z Krajowego Rejestru Sądowego z którego wynikałaby aktualna reprezentacja [...] Sp. z o.o. w [...], co ma pierwszorzędne znaczenie dla oceny dopuszczalności skargi (a mianowicie czy skarga została złożona przez osobę aktualnie uprawnioną do działania w imieniu spółki [...] Sp. z o.o. w [...]). Został uiszczony jedynie wpis sądowy. W tych okolicznościach należy zważyć, że stosownie do art. 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) m.in. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei w myśl art. 29 p.p.s.a. osoby powołujące się na prawo do reprezentowania osoby prawnej i działania w jej imieniu w postępowaniu sądowym mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem, składanym przy pierwszej czynności w tym postępowaniu. Z powyższych unormowań prawnych wynika, w ocenie sądu jednoznacznie, że w niniejszym postępowaniu sądowym obowiązkiem osoby, która powołuje się na legitymację do reprezentowania skarżącej spółki, było przedstawienie żądanego dokumentu, z którego wynikałby aktualny sposób reprezentacji tej spółki i osoby uprawnione do jej sprawowania. W odniesieniu do spółek z o.o. takim dokumentem jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, ewentualnie jeszcze z Rejestru Handlowego, aktualny na dzień złożenia skargi. Nieprzedstawienie ww. dokumentu jest brakiem formalnym skargi. Strona skarżąca tego braku nie uzupełniła, pomimo prawidłowego wezwania do złożenia stosownego dokumentu, w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Niewykonanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi skutkuje zaś odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Trzeba przy tym zaznaczyć, że odrzucenie skargi w takiej sytuacji jest rygorem obligatoryjnym, od którego ustawodawca nie przewidział wyjątków. W ocenie sądu, błędem byłoby przyjęcie, że może otrzymać prawidłowy bieg skarga, której brak może przecież skutkować zniesieniem postępowania sądowego. Skoro nie został wykazany aktualnie obowiązujący sposób reprezentacji skarżącej spółki to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić. O zwrocie uiszczone wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.