II SA/Bd 1128/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ze skargi K.K. na decyzję [...] Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić skarżącemu K.K. ze Skarbu Państwa (kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia. Postanowieniem z dnia 22 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił K.K. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Pismem z dnia 13 listopada 2015 r. K.K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 listopada 2015 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres strony skarżącej wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 7 grudnia 2015r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 15 grudnia 2015 r. Z uwagi na to, że strona skarżąca przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 21 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Z treści art. 47 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Brak odpisu zażalenia stanowi, zatem jego brak formalny, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Zauważyć ponadto trzeba, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że odrzuceniu podlega zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w terminie (art. 178 p.p.s.a.). Wskazać również należy, że sąd administracyjny dokonuje doręczeń pism kierowanych do stron w sposób opisany w art. 65 i nast. p.p.s.a. W przypadku niemożności doręczenia stronie pisma sądowego, stosuje się doręczenie o charakterze zastępczym polegające na pozostawieniu pisma w placówce pocztowej przy jednoczesnym dwukrotnym zawiadomieniu strony o możliwości odebrania przesyłki w urzędzie pocztowym w terminie 7 dni od otrzymania takiego zawiadomienia. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem siedmiu dni od powtórnego awizowania przesyłki. W niniejszej sprawie konsekwencją zwrotu do Sądu przesyłki zawierającej zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uzupełnienia braku formalnego zażalenia było uznanie, że zarządzenie to zostało doręczone stronie w trybie doręczenia zastępczego z upływem 7-go dnia od daty drugiego awizowania przesyłki, tj. w dniu 21 grudnia 2015 r. W konsekwencji Sąd uznał, że termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, liczony od dnia 21 grudnia 2015 r., upłynął w dniu 28 grudnia 2015 r. Braki zażalenia nie zostały uzupełnione w ww. terminie. W związku z powyższym, zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.