II SA/Bd 1129/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ż. na postanowienie [...] Miasta [...] z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2012r. M. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie [...] Miasta [...] z dnia[...] września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 listopada 2012 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni przez wskazanie czy skarga dotyczy postanowienia [...] Miasta [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] , czy też postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] , pod rygorem uznania, że skarga dotyczy postanowienia [...] Miasta [...] z dnia [...] września 2012 r. jak wynika z jej treści. W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. oświadczył, że skarga dotyczy postanowienia[...] Miasta [...] z dnia [...] września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie organu pierwszej instancji, ponieważ skarżący wezwany przez Sąd do sprecyzowania skargi przez wskazanie czy skarga dotyczy postanowienia [...] Miasta [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] , czy też postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] wyraźnie oświadczył, że skarży postanowienie [...] Miasta [...] z dnia [...] września 2012 r. W omawianej sprawie pomimo, że skarżący złożył środek zaskarżenia na postanowienie organu I instancji i został on rozpoznany przez organ II instancji to wolą strony skarżącej stało się zaskarżenie jedynie rozstrzygnięcia organu I instancji. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.