II SA/Bd 113/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych postanawia odrzucić skargę. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Komendant Miejski Policji w G. zawiesił R. L. w czynnościach służbowych do czasu zakończenia toczącego się przeciwko skarżącemu postępowania karnego. Policjant nie odwołał się od powyższego rozkazu, w związku z czym rozstrzygnięcie w tym zakresie stało się ostateczne. W dniu [...] października 2013 r. skarżący zwrócił się z pisemnym raportem o przywrócenie go do służby. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Komendant Miejski Policji w G. poinformował skarżącego o podtrzymaniu rozstrzygnięcia o zawieszeniu policjanta w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego. Raportem z dnia [...] listopada 2013 r. R. L. ponownie zwrócił się z prośbą do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. o przywrócenie go do służby na wcześniej zajmowanym stanowisku. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. Komendant Wojewódzkiego Policji w B. poinformował skarżącego, że nie dopatrzył się przesłanek uzasadniających uchylenie decyzji o zawieszeniu skarżącego w czynnościach służbowych. Komendant wyjaśnił, że zgodnie z dyspozycją przepisu § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lipca 2002r. w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych (Dz.U. z 2002r., Nr 120, poz. 1029 ze zm.) organ, który w pierwszej instancji wydał decyzję o zawieszeniu w czynnościach służbowych, uchyla ją przed zakończeniem postępowania karnego w przypadku ustania przesłanek uzasadniających zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych. Komendant Wojewódzki Policji wskazał, że skoro przesłanką uzasadniającą zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych, jak wynika z uzasadnienia prawomocnego rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w G. z dnia [...] sierpnia 2013r. był fakt postawienia policjanta w stan oskarżenia z zarzutami popełnienia czynów z art. 231 § kk i art. 157 § 2 kk oraz art. 189 § 1 kk, co wiązało się z podważeniem wiarygodności i zaufania do Policji, która w swoim działaniu ma obowiązek kierować się prawem, a zatem skoro ta przesłanka nie ustała - postępowanie karne jest prowadzone przez Sądem Rejonowym w G. - należy zatem uznać, że nie ustała przesłanka uzasadniająca zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych. Pismem z dnia 3 stycznia 2014 r. R. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy "odwołanie od postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...].", w którym zwrócił się o rozpoznanie sprawy nie uchylenia decyzji przez Komendanta Miejskiego Policji w G. zawartej w rozkazie personalnym nr [...] – o zawieszeniu go w czynnościach służbowych. Podniósł, iż zawieszenie go w czynnościach służbowych trwające dłużej niż trzy miesiące jest sprzeczne z prawem. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w B. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej powoływanej jako p.p.s.a., zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi R. L. jest stanowisko Komendanta Wojewódzki Policji w B. wyjaśniające w istocie podstawę zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych. Wobec tego, że taki rodzaj rozstrzygnięcia nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądów administracyjnych - skargę na pismo Komendanta Wojewódzki Policji w B. z dnia [...] grudnia 2013 r., nie będące ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej - uznać należy za niedopuszczalną. Jest to pismo informujące i jako takie nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie zawiera trzech decydujących o takim charakterze pisma cech, tj. nie jest władczym przejawem woli organu administracji publicznej - władczym rozstrzygnięciem, lecz jest oświadczeniem, nie wskazuje podstawy prawnej takiego rozstrzygnięcia, a przede wszystkim nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej w stosunku do konkretnej osoby fizycznej, a jedynie w sposób generalny wyjaśnia tryb wnoszenia odwołania. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy wniesienie skargi jest niedopuszczalne, z innych przyczyn, aniżeli wymienionych w punktach od 1 - 5. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji