II SA/Bd 1137/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K., S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia odrzucić skargę w stosunku do S. B. Pismem z dnia [...] września 2013 r. W. K. i S. B. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę, w której jako przedmiot zaskarżenia wskazały decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]września 2013 r., nr [...]w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 października 2013 r. wezwano W. K. do sprecyzowania kto jest stroną skarżącą w niniejszej sprawie (pod skargą winienie podpis W. K. i S. B.), w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skarżącą jest tylko W. K. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca S. B. wyjaśniła, iż córka W. K. opiekuje się nią jako osobą niepełnosprawną legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności i wniosła o przyznanie S. B. specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jest to przepis ogólny, który doznaje doprecyzowania poprzez regulacje art. 32 i art. 33 p.p.s.a. W myśl pierwszego przepisu stronami, w wąskim rozumieniu tego pojęcia, w postępowaniu sądowoadministracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 33 p.p.s.a. w postępowaniu mogą brać udział uczestnicy na prawach strony (§ 1) oraz pozostali uczestnicy (§ 2). Obie kategorie uczestników postępowania należy traktować tak jak strony w szerokim rozumieniu stosownie do art. 12 p.p.s.a. Jeśli chodzi o pojęcie "interesu prawnego", które pojawia się w powyższych przepisach, to w literaturze przedmiotu pojmowane jest jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków danego podmiotu, a zaskarżonym aktem lub czynnością (A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 50 p.p.s.a.;. J. Zimmermann, glosa do postanowienia NSA z dnia 19 sierpnia 2004 r., sygn. akt OZ 340 /04, sygn. akt OSP 2005/4/21 i J. Zimmermann, Polskie sądownictwo administracyjne. Uwagi o projekcie ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Krakowskie Studia Prawnicze, Rok XXVI -XXVII - 1993-1994, s. 45). Mając na uwadze powyższy stan prawny i okoliczności faktyczne, wynikające z akt sprawy, należy stwierdzić, że tak pojmowanego interesu prawnego S. B. w przedmiotowym postępowaniu nie sposób wywieść ani z ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.), ani z żadnego innego przepisu prawa materialnego. Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] września 2013 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia v sierpnia 2013 r. nr [...] orzekającą o odmowie przyznania W. K. świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką S. B. W związku z powyższym, iż wnioskodawcą o świadczenie w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego była W. K. to zarówno Prezydent Miasta [...] jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie uznały S. B. za stronę postępowania i w związku z tym decyzje wydawane w sprawie w postępowaniu administracyjnym nie były jej doręczane. Stwierdzić zatem należy, że S. B. nie była stroną postępowania administracyjnego wobec tego skarga wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę S. B. niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Nadmienić jednocześnie należy, że do rozpoznania w sprawie pozostała skarga W. K.