II SA/Bd 1139/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Gmina [...], reprezentowana przez radcę prawnego M. S., w skardze na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego i Miejskiego Targowiska w [...] przy ul. [...], usytuowanego na działkach nr [...] i [...], wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został uzasadniony. Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 14 listopada 2014 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia ww. wniosku poprzez szczegółowe wykazanie na podstawie stosownych dokumentów, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.), w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że na chwilę obecną nie ma żadnych dokumentów, które wskazywałyby na możliwość poniesienia przez gminę znacznej szkody w mieniu, a sam wniosek został złożony z ostrożności procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r. poz. 270 z późn.zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sadu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" jako zwroty niedookreślone wymagają konkretyzacji w okolicznościach danej sprawy. Ogólnie przyjmuje się, że przy przesłance "znacznej szkody" chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 oraz B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 61). Z treści wyżej przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek skarżącego o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że to do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z nich. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), iż "w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na ogólną przesłankę nieodwracalnych skutków materialnych. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowego wniosku Gminy [...], należy stwierdzić, że skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w żaden sposób nie wykazała, że w niniejszej sprawie w przypadku wykonania skarżonej decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Przeciwnie nie wskazano jakiejkolwiek wysokości ewentualnej szkody. Skarżąca nie wykazała również w jakikolwiek sposób, iżby ewentualne wykonanie skarżonej decyzji ostatecznej, mając na uwadze np. charakter obiektów budowlanych, spowodowało skutki trudne do odwrócenia. Podkreślić należy, że sama potencjalna wadliwość możliwość uchylenia zaskarżonego aktu nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania. Wobec powyższego, skoro skarżąca, na której spoczywał ciężar wykazania przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie wykazała, że takie ustawowe podstawy w okolicznościach niniejszej sprawy zachodzą, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 4 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.