II SA/Bd 1149/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na T. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 listopada 2006 r. M. B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z zapytaniem czy jego skarga na decyzję T. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc jednocześnie o zastosowanie środków prawnych wobec T. Pismem z dnia 30 listopada Sąd poinformował skarżącego, iż nie wpłynęła do Sądu jego skarga oraz zwrócił się do niego o sprecyzowanie jakiej decyzji skarga dotyczy oraz czy Sąd ma potraktować jego pismo jako wniosek o wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia 4 grudnia 2006 r. wniósł o wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę T. wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż T. nie jest organem administracji oraz nie wydaje decyzji administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. W związku z powyższym należy ustalić czy w niniejszej sprawie T. działa jako organ administracji publicznej, którego działania podlegałyby kontroli sądów administracyjnych. Z uwagi, iż skarżący w skardze z dnia 15 grudnia 2006 r. zaskarża decyzję T. odmawiającą wypłaty odszkodowania z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC radcy prawnego znajdują tu zastosowanie przepisy ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 1152 z późn. zm.) oraz przepisy ustawiy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny ( Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.). Stosownie do treści art. 20 ust 1 wyżej wskazanej ustawy powództwo o roszczenie wynikające z umów ubezpieczeń obowiązkowych lub obejmujące roszczenia z tytułu tych ubezpieczeń można wytoczyć bądź według przepisów o właściwości ogólnej, bądź przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania lub siedziby poszkodowanego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia. W związku z powyższym należy uznać, iż roszczenia wynikające z umowy ubezpieczeniowej mogą być dochodzone przed sądem powszechnym a nie sądem administracyjnym oraz że w niniejszej sprawie T. nie działało jako organ administracji publicznej, którego działania stosownie do brzmienia art. 3 p.p.s.a. podlegałby kontroli sądu administracyjnego. Skoro działalność T. w niniejszej sprawie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej to nie znajdują zastosowania przepisy art. 54 § 2 p.p.s.a. na podstawie których T. byłoby zobowiązane do przesłania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.