II SA/Bd 1157/11

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2011-12-28

Skład orzekający: sędzia WSA Jarosław Wichrowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć decyzji organu pierwszej instancji, jeśli przysługuje od niej odwołanie do organu drugiej instancji?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W sytuacji, gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia (np. odwołanie do organu drugiej instancji), obligatoryjne jest jego wyczerpanie przed wniesieniem skargi do sądu. Skarga na decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Prezydenta Miasta z maja 2011 r. w przedmiocie dofinansowania ze środków PFRON. Decyzja ta była decyzją organu pierwszej instancji. Skarżący złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Pomimo wydania decyzji drugiej instancji, skarżący wniósł skargę na decyzję organu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie dofinansowania ze środków PFRON do pobytu osoby niepełnosprawnej na turnusie rehabilitacyjnym postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 sierpnia 2011 r. M.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę między innymi na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie dofinansowania ze środków PFRON do pobytu osoby niepełnosprawnej na turnusie rehabilitacyjnym, co skarżący sprecyzował w piśmie z dnia 10 października 2011 r. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, oddalając jednocześnie wniosek w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, co wynika z art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu pierwszej instancji, wskazać przy tym należy, iż skarżący złożył zgodnie z przysługującym mu prawem odwołanie do organu wyższej instancji, zatem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W niniejszej sprawie zatem wydana została decyzja drugiej instancji i tylko ta decyzja może stanowić podstawę skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Niniejsza skarga na decyzję organu I instancji ulec musi odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło