II SA/Bd 1157/12

Dnia 13 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 13 marca 2013 roku sprawy ze skargi M. Cz. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji nakazującej opróżnienie budynku mieszkalnego 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz adw. L. P. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (zwany dalej "Inspektorem Powiatowym"), na podstawie art. 68 i art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, ze zm., zwanej w skrócie "Prawem budowlanym") nakazał skarżącemu M. Cz. opróżnienie w całości budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...], umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie jego użytkowania oraz wykonanie doraźnych zabezpieczeń strzegących przed wejściem do budynku. Rozstrzygnięcie to organ uzasadnił tym, iż stan techniczny budynku i warunki gruntowe wokół niego wskazują, że budynek bezpośrednio grozi zawaleniem z powodu niestabilności podłoża. Organ stwierdził, że w ścianach budynku znajdują się widoczne pęknięcia (o długości 1,5 m i 2 cm szerokości, oraz drugie o długości 1,5 m i szerokości 1 cm), a w odległości 4,5 m od narożnika budynku znajduje się krawędź niszy osuwiska, przy czym różnica poziomów gruntu przy budynku i przy krawędzi osuwiska wynosi 2 metry. Pismem z dnia z dnia [...]r. skarżący wniósł "o zmianę" decyzji z dnia [...]r. Wnioskodawca podniósł, że nadal mieszka w budynku, pomimo konieczności zapłaty nałożonej na niego kary. Budynek nadal stoi. Popierając wniosek w następnym piśmie z dnia 22 maja 2012 r. wnioskodawca wskazał, że dom nadal stoi, a to co konieczne, to przymuszenie Wójta Gminy [...] do wykonania prac zabezpieczających skarpę. Wskazał na pismo Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z deklaracją pomocy w pracach przy osuwisku w sąsiedztwie rzeki Drwęcy. Wnioskodawca podkreślił, że dom jest prywatny i nie interesują go paragrafy, na które powołuje się organ. Inspektor Powiatowy biorąc pod uwagę treść wypowiedzi wnioskodawcy i jego niezgodę na wykonanie ww. ocenił, że wnioskodawca wnosi nie tyle o zmianę, ile o uchylenie decyzji z dnia [...]r., Decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], po rozpatrzeniu wniosku skarżącego M. Cz., na podstawie art. 155 k.p.a. odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...] nakazującej skarżącemu opróżnienie w całości budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...]. Zdaniem organu wobec istniejącej groźby zawalenia budynku, a tym samym istnienia zagrożenia dla zdrowia i życia osób przebywających w budynku podnoszone przez wnioskodawcę argumenty nie mogą być uznane ani za słuszny interes strony, ani za interes społeczny przemawiający za uchyleniem decyzji z dnia [...] r. Organ podniósł także, że warunkiem dopuszczalności uchylenia decyzji jest stwierdzenie, że stan prawny powstały wskutek jej uchylenia będzie zgodny z prawem. Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie uchylenie decyzji z [...]r. spowoduje stan niezgodny z prawem. Przepis art. 68 Prawa budowlanego, zobowiązuje organ nadzoru budowlanego do nakazania opróżnienia lub wyłączenia z użytkowania budynku lub jego części w przypadku stwierdzenia groźby zawalenia się budynku przeznaczonego na pobyt ludzi. Uchylenie nakazu zawartego w decyzji z dnia [...] r. powodować zatem będzie stan niezgodny z prawem poprzez naruszenie dyspozycji art. 68 Prawa budowlanego. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...]. Organ odwoławczy powtórzył ocenę Inspektora Powiatowego co do braku możliwości zakwalifikowania okoliczności podnoszonych przez skarżącego jako wystąpienia interesu społecznego lub słusznego interesu strony przemawiających za uchyleniem decyzji z dnia [...]r. Inspektor Wojewódzki – tak jak organ I instancji – uznał także, że uchyleniu decyzji sprzeciwia się treść art. 68 Prawa budowlanego. W skardze do sądu administracyjnego M. Cz. wnosząc o uchylenie decyzji Inspektora Wojewódzkiego podniósł, że zaistniały stan jest wynikiem dewastacji przez Wójta Gminy [...] rzeki Drwęcy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Możliwość uchylenia decyzji uregulowana została w art. 155 k.p.a., który stanowi, że "decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio". Postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 k.p.a. należy do systemu nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego. Istotą postępowania w trybie art. 155 k.p.a. jest sprawdzenie, czy w ustalonym stanie faktycznym i prawnym istnieją szczególne przesłanki, które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej. Przesłankami tymi są: istnienie decyzji ostatecznej, istnienie interesu społecznego lub słusznego interesu strony przemawiających za zmianą lub uchyleniem decyzji, zgoda strony na zmianę lub uchylenie decyzji oraz brak przeciwwskazań w przepisach ustaw szczególnych. Zdaniem Sądu organy prawidłowo oceniły, że w kontrolowanej sprawie brak jest interesu społecznego lub słusznego interesu strony przemawiającego za uchyleniem decyzji nakazującej opróżnienie budynku mieszkalnego skarżącego. Ocenę tę należy wiązać z ustalonym w sprawie stanem faktycznym tj. stwierdzeniem, że budynek przy ul. [...] znajduje się w stanie bezpośrednio grożącym zawaleniem. Skarżący w istocie temu nie przeczy, wskazuje jedynie, że budynek ten wciąż stoi, tj. jeszcze się nie zawalił. Słuszna jest ocena organów, że sama chęć przebywania przez skarżącego w budynku grożącym zawaleniem nie może być uznawana za "słuszny interes strony" czy też leżąca w "interesie społecznym". Nie można bowiem uznawać, że w słusznym interesie skarżącego czy też w interesie społecznym jest, żeby skarżący czy też osoby odwiedzające go (towarzysko lub służbowo np. listonosz) były narażone na niebezpieczeństwo związane ze stwierdzoną groźbą zawalenia budynku. Na powyższą ocenę nie mogły mieć wpływu podnoszona przez skarżącego okoliczność tj. zawiniona w jego mniemaniu bezczynność Wójta Gminy [...] w utrzymaniu skarpy rzeki Drwęcy. Nie jest ani w słusznym interesie strony, ani w interesie społecznym narażanie skarżącego lub innych osób na groźbę utraty życia lub zdrowia w celu ewentualnego ustalenia osoby odpowiedzialnej za stan gruntu, na którym posadowiony jest grożący zawaleniem budynek. Ze względu na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Sąd oddalił skargę. O kosztach (pkt 2 wyroku) orzeczono na podstawie art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348; z późn. zm.).