II SA/Bd 116/10
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2010-02-12
Skład orzekający: Grażyna Malinowska – Wasik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga dotycząca zbadania prawidłowości przyznania zasiłków przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga dotycząca zbadania prawidłowości przyznania zasiłków przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, ponieważ nie stanowi ona decyzji administracyjnej, postanowienia ani innego aktu lub czynności podlegającej kontroli sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 PPSA. Tego typu skarga może być rozpatrywana na podstawie art. 227 KPA, jednakże nie jest to właściwość sądu administracyjnego.Stan faktyczny
B.G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się zbadania prawidłowości przyznania zasiłków przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej dla konkretnych osób. Sąd uznał, że sprawa nie mieści się w jego właściwości rzeczowej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.G. w przedmiocie zbadania prawidłowości przyznania zasiłków przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] postanawia: odrzucić skargę
Pismem z dnia 28 stycznia 2010 r. B.G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę w przedmiocie zbadania prawidłowości przyznania zasiłków przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] dla K.G. oraz R.N.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jak wynika z akt sprawy, wniesiona skarga nie mieści się w przedstawionym powyżej katalogu, stanowi ona natomiast skargę ujętą w art. 227 kpa, zgodnie z którym przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ze względu na niewłaściwość, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło