II SA/Bd 1164/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu A sp. z o.o. w [...] na decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za straty spowodowane zalaniem działek postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 października 2011r. Zakład A sp. z o.o. w [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za straty spowodowane zalaniem działek. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o je odrzucenie, bowiem właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy nie jest sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie przez Zakład A sp. z o.o. w [...], jest decyzja z dnia [...] września 2011 r. nr [...], którą Starosta [...] ustalił odszkodowanie za straty spowodowane zalaniem działek na rzecz K. i J.P. w wysokości [...] zł, do wypłacenia którego obowiązana została strona skarżąca w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 186 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.) w sprawie naprawienia szkód innych niż określone w art. 16 ust. 3 i art. 17 ust. 1 droga sądowa przysługuje po wyczerpaniu trybu, o którym mowa w ust. 3. Zgodnie natomiast z art. 186 ust. 3 – na żądanie poszkodowanego organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, a jeżeli szkoda nie jest następstwem pozwolenia wodnoprawnego - właściwy marszałek województwa, ustala wysokość odszkodowania w drodze decyzji; decyzja jest niezaskarżalna. Przede wszystkim zwrócić uwagę należy na domniemanie właściwości sądu powszechnego, co wynika z art. 177 Konstytucji RP, zgodnie z którym sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów. W przypadku zatem właściwości sądu administracyjnego, właściwość ta musi być wyraźnie wskazana w ustawie. Podkreślenia wymaga, iż w ustawie Prawo wodne skarga do sądu administracyjnego przysługuje jedynie spółce wodnej w przypadku stwierdzenia nieważności uchwały zarządu spółki wodnej niezgodnej z prawem bądź statutem, o czym orzeka, w drodze decyzji, starosta (art. 179 Prawa wodnego). Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 października 2004r. (sygn. akt IV SA 2007/03), przeciwstawienie szkód określonych w art. 16 ust. 3 i art. 17 ust. 1 ustawy Prawo wodne i "innych" w kontekście art. 186 ust. 3 ustawy oznacza, że te "inne" szkody nie mogą być dochodzone przed sądem, dopóki nie zostanie wydana decyzja administracyjna, niezaskarżalna w toku postępowania instancyjnego, przez organ wskazany w tym przepisie lub jeśli organ ten nie wyda decyzji w ciągu trzech miesięcy od zgłoszenia żądania przez poszkodowanego. W konsekwencji takiego uregulowania przyjąć należy, że roszczenie o naprawienie szkody spowodowanej zalewaniem gruntu na skutek zmiany stanu wód na gruntach sąsiednich - poza przypadkami, o których mowa w art. 16 ust. 3 i art. 17 ust. 1 ustawy Prawo wodne - może być dochodzone przed sądem powszechnym nie wcześniej, niż po wyczerpaniu drogi postępowania administracyjnego (LEX nr 164442). Z uwagi na okoliczność, iż przedmiotem postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie jest odszkodowanie, zwrócić uwagę należy, iż kwestia ta co do zasady regulowana jest mocą przepisów Kodeksu cywilnego, które orzekają o uprawnieniach zarówno strony poszkodowanej, jak i zobowiązanej do naprawienia szkody. Pierwsza z tych storn może bowiem na podstawie przepisów k.c. dochodzić naprawienia szkody, druga natomiast domagać się zbadania zasadności i wysokości odszkodowania. Mimo iż w niniejszej sprawie przedmiotem postępowania jest ostateczna decyzja organu administracji publicznej, z uwagi na treść art. 186 ust. 4 Prawa wodnego uznać należy, iż stronie niezadowolonej z treści zapadłego rozstryzgnięcia przysługuje droga sądowa w postaci powództwa do sądu powszechnego. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.