II SA/Bd 1172/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej D. D. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. D. D. (skarżąca), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta M. B. z dnia [...] czerwca 2018 r., [...] w przedmiocie przyznania skarżącej zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu niepełnosprawności. Skarga powyższa wniesiona została za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Przekazując skargę organ odwoławczy poinformował, że uwzględnił w całości treść ww. skargi i orzekł co do istoty sprawy decyzją z dnia [...] (w treści odpowiedzi na skargę błędnie [...]) października 2018 r., nr [...]. Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę i wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Powyższy przepis przewiduje instytucję tzw. autokontroli, w ramach której organ administracji publicznej jest uprawniony do weryfikacji własnego działania, która wyłącza konieczność dokonania kontroli zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Stosownie do treści art. 161 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użyte w powołanym powyżej przepisie w pkt 3, określenie "stało się" oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające stwierdzenie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze r., korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., decyzją z dnia [...] października 2018 r., nr [...], uchyliło własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...], oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta M. B. z dnia [...] czerwca 2018 r., [...], a nadto orzekło co do istoty spray przyznając skarżącej wnioskowane świadczenie w kwocie [...]zł miesięcznie w okresie od dnia [...] kwietnia 2017 r. do dnia [...] września 2020 r. Do akt sprawy wpłynęło również pismo procesowe skarżącej, w którym pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa wniesioną skargę. Taka sytuacja odpowiada niewątpliwe trzeciej ze wskazanych przesłanek uzasadniających umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Cofając skargę skarżąca jednoznacznie potwierdziła, że wydana decyzja w trybie tzw. autokontroli w pełni uwzględnia żądanie skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne ze względu na jego bezprzedmiotowość. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. W razie uwzględnienia przez organ administracji skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest bowiem nie tylko wydać na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego z powodu jego bezprzedmiotowości, ale jednocześnie, uwzględniając wniosek strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika (art. 210 § 1 p.p.s.a.), rozstrzygnąć o kosztach postępowania (art. 209 p.p.s.a.). W tym wypadku należało zasądzić na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania stosownie do treści art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Uwzględniając zatem wniosek strony oraz fakt korzystania z zastępstwa procesowego adwokata, Sąd orzekł o zasądzeniu od organu na rzecz skarżącej kwoty [...]zł na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.