II SA/Bd 1176/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.A. K. na decyzję SKO we W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew i krzewów postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 września 2011 r. G. A. K., reprezentowana przez Wójta G. A. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję SKO we W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew i krzewów, uchylającą decyzję Wójta G. A. K. z dnia [...] maja 2011r. nr [...], orzekającą o wymierzeniu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w B. administracyjną karę pieniężną za usunięcie [..] sztuk drzew i 4376m² krzewów bez wymaganego zezwolenia, rosnących na działkach położonych w gminie A. K., na terenie budowy odcinka autostrady [...]. Łączną sumę kary obliczono na kwotę [...] zł. Decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie wydana została po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez G. D. Dróg Krajowych i Autostrad od decyzji pierwszej instancji. Decyzji odwoławczej strona skarżąca zarzuciła rażące naruszenie zarówno procesowego, poprzez brak wyjaśnienia i nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy, jak i materialnego, poprzez naruszenie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (DZ. U. z 2009r. Nr 151, poz. 1220 ze zm.). W odpowiedzi na skargę SKO we W. wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż skarga została wniesiona przez organ nie mający do tego legitymacji procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez rozpoznawania zawartych w niej zarzutów. Jak stanowi art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Złożona do sądu administracyjnego skarga opierać się musi na istnieniu związku pomiędzy sferą praw i obowiązków skarżącego, a zaskarżonym aktem. Innymi słowy, skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem, a także interes prawny w doprowadzeniu do stanu zgodnego z obiektywnie pojętym porządkiem prawnym. W związku z powyższym rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy wnoszący skargę Wójt Gminy N. W. W. jest podmiotem legitymowanym do jej wniesienia, czyli czy posiada interes prawny w niniejszej sprawie. Orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentuje pogląd, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w orzecznictwie sądowym (m. in. uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt OPK 14/00-ONSA 2001, nr 1, poz. 17, uchwała NSA z dnia 19 maja 2000 r., sygn. OPS 1/03-ONSA 2003, nr 4, poz. 115, wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04), w świetle obowiązujących przepisów jednostka samorządu terytorialnego występująca w danym postępowaniu w charakterze organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 kpa nie ma możliwości jednoczesnego występowania w tym postępowaniu jako jego strona. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku z dnia 16 lutego 2005 r. włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcje organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji powyższego uznać należy, że gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Z tego powodu jej skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konkludując – jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Organ samorządowy, w zakresie w jakim wykonuje funkcję organu administracji publicznej nie jest uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego, jako interes osoby prawnej. Jednostka samorządowa nie może występować raz w roli organu wydającego decyzję, a innym razem jako strona postępowania w zależności od tego, na jakim etapie znajduje się załatwiana sprawa. Powyższe, utrwalone w orzecznictwie stanowisko wskazuje, iż Wójt Gminy A.K., mimo iż w niniejszej sprawie występuje jedynie jako pełnomocnik G. A. K., jako de facto jej organ wydający decyzję pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie, nie posiada legitymacji skargowej do wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję wydaną w tejże sprawie w drugiej instancji. Z tego względu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił.