II SA/Bd 1176/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.), § 11 i § 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lutego 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361) oraz art. 16 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25, z 28.01.2011, str. 8) w związku z art. 57 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 65 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego w B. nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie podając, że: W dniu [...].05.2013 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek J. P. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. Producent rolny deklarował realizację pakietu 1 rolnictwo zrównoważone w wariancie 1.1 "zrównoważony system gospodarowania" na powierzchni [...] ha użytków rolnych. Podczas kontroli wniosku stwierdzono, że powierzchnia gruntów rolnych na działce ewidencyjnej nr: [...],[...] i [...] ogółem jest różna od sumy powierzchni części działek rolnych w granicy działki ewidencyjnej oraz powierzchni niezgłoszonych do programów pomocowych oraz zalesionych. W związku z powyższym organ I instancji wezwał stronę do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi na wezwanie producent rolny złożył korektę do wniosku. W dniu [...].08.2013 r. w gospodarstwie rolnym strony została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni metodą inspekcji terenowej oraz w ramach programu rolnośrodowiskowego, a w dniu [...].08.2013 r. w zakresie wzajemnej zgodności. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono nieprawidłowości na działce rolnej: A, AA, AB, AC, B, D, E, F, G, H, I i J. Ustalono, że powierzchnia działki rolnej: AA, D, E, H, I i J jest mniejsza od powierzchni deklarowanej we wniosku. W przypadku wszystkich ww. działek rolnych inspektorzy terenowi zastosowali kod DR50 oznaczający, że granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku, co w konsekwencji może skutkować redukcją powierzchni działki rolnej. Ustalono, że powierzchnia działek rolnych jest mniejsza od powierzchni deklarowanej we wniosku i wynosi: A [...] ha zamiast [...] ha, AA [...] ha zamiast [...] ha, AB [...] ha zamiast [...] ha, AC [...] ha zamiast [...] ha, B [...] ha zamiast [...] ha, D [...] ha zamiast [...] ha, E [...] ha zamiast [...] ha, F [...] ha zamiast [...] ha, H [...] ha zamiast [...] ha, I [...] ha zamiast [...] ha i J [...] ha zamiast [...] ha. Kopia raportu z czynności kontrolnych została przekazana producentowi, natomiast oryginał raportu został przekazany do Biura Powiatowego ARiMR celem odniesienia wyników w nim zawartych do toczącego się postępowania. Strona nie wniosła odwołania od wyników ww. kontroli. W związku z powyższym, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. [...] lutego 2014 r. wydał decyzję Nr [...], mocą której przyznał stronie płatności rolnośrodowiskowe w pomniejszonej wysokości do powierzchni [...] ha. Od ww. decyzji J. P. złożył odwołanie podnosząc, że nie zgadza się z powierzchnią stwierdzoną przez kontrolę na miejscu wskazując, że w dniach [...]-[...].03 2014 r. pomierzył powtórnie działki urządzeniem GPS [...] firmy G. Z pomiarów strony wynika, że powierzchnie działek są porównywalne z wynikami pomiarów działek wykonanych w ramach kontroli na miejscu. Z pomiarów J. P. wynika, że powierzchnia działki rolnej wynosi: C [...] ha, H [...] ha, A [...] ha, AA [...] ha, AB [...] ha, AC [...] ha, B [...] ha, D [...] ha, E [...] ha, F [...] ha, G [...] ha, I, II i IA [...] ha i J [...] ha. Odwołujący stwierdził również, że działki rolne AB i AC nie są objęte programem rolnośrodowiskowym. W ocenie strony łączna powierzchnia wynosi [...] ha, a różnica między powierzchnią deklarowaną do płatności, tj. [...] ha wynosi [...] ha, czyli [...] %. Zaskarżoną, powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że stosownie do § 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lutego 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm.), płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do: 1) działek rolnych - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-6 i 8; 2) krów, klaczy, loch lub owiec matek ras wymienionych w ust. 4 załącznika nr 4 do rozporządzenia, objętych programem ochrony zasobów genetycznych - w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7; 3) miedz śródpolnych - w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 9. Zgodnie z § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia, wysokość płatności rolnośrodowiskowej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za: hektar gruntu i powierzchni działek rolnych lub sztukę zwierzęcia i liczby krów, klaczy, loch i owiec matek, lub metr bieżący miedzy śródpolnej i długość tej miedzy - po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. Natomiast jak stanowi § 18 ust. 3 rozporządzenia, przy ustalaniu wysokości płatności rolnośrodowiskowej przysługującej do działek rolnych uwzględnia się powierzchnię tych działek, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Organ podkreślił, że przyznanie wnioskowanych płatności uzależnione jest od spełnienia ww. warunków oraz od pozytywnego wyniku kontroli, której każdorazowo poddawany jest wniosek obszarowy, a która została przewidziana przepisami prawa unijnego. Organ odwoławczy stwierdził, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR została wydana zgodnie z przepisami prawa. Podał, że z akt sprawy wynika, że J. P. ubiegał się o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach pakietu 1 - rolnictwo zrównoważone w wariancie 1.1 "zrównoważony system gospodarowania" do powierzchni [...] ha, powierzchnia uwzględniona do płatności [...] ha. W dniu [...].08.2014 r. w gospodarstwie rolnym strony została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni oraz z tytułu programu rolnośrodowiskowego w ramach PROW na lata 2007-2013, a w dniu [...].08.2014 r. w zakresie wzajemnej zgodności. Organ wskazał, że kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Kontrola ta miała zbadać kwalifikowalność gospodarstwa do płatności przez kontrolę powierzchni działki rolnej i sposobu jej rolniczego wykorzystania. W wyniku czynności kontrolnych ustalono przedeklarowanie powierzchni zgłoszonej do płatności o [...] ha. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. po analizie raportu stwierdził, że kontrola gospodarstwa rolnego strony została przeprowadzona w sposób prawidłowy, zgodnie z procedurami, wszystkie nieprawidłowości zostały utrwalone w dokumentacji a wyniki odzwierciedlają stan faktyczny istniejący w dniu kontroli. Pomiary działek rolnych przeprowadzono zgodnie z rolniczym użytkowaniem gruntów. Organ podkreślił, że nie można dokonać płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną (powierzchnia PEG). Maksymalną powierzchnię referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS dla danej działki ewidencyjnej stanowią grunty rolne, spełniające kryteria określone w art. 6 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina. Organ, odnosząc się do twierdzeń J. P., iż jego pomiary wykazały mniejsze przedeklarowanie powierzchni (tylko o [...] ha) wskazał, że przypadku części działek rolnych poddanych kontroli na miejscu - A, AA, AB, AC, B, D, E, F, I i J zastosowano kod DR50. Kod ten oznacza, że granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku, co w konsekwencji może skutkować redukcją powierzchni działki rolnej. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. I tak w przypadku działki rolnej: -A część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...]; -AA część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...]; -AB część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...]; -AC część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...]; -B część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...]; -D część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...]; -E część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...]; -F część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...]; -I część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...]; -J część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...]. Oznacza to, że powierzchnie stwierdzone widniejące w protokole z czynności kontrolnych nie zawsze odpowiadają powierzchniom przyjętym do naliczenia płatności. W ocenie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza ustalenia zawarte w protokole z czynności kontrolnych. W wyniku powtórnej weryfikacji dokumentacji pokontrolnej organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zakwestionowania ustaleń dokonanych w postępowaniu przed organem I instancji. Organ odwoławczy nie znalazł również podstaw by uznać zarzut strony, iż nie deklarowała do płatności rolnośrodowiskowej działek rolnych AB i AC. We wniosku o przyznanie płatności na rok 2013 przedmiotowe działki zostały zadeklarowane do płatności JPO/RŚ - pszenica ozima. Jednakże z uwagi na fakt, że działki ewidencyjne: [...],[...],[...], [...],[...], [...], [...],[...],[...], [...],[...] i [...], na których przedmiotowe działki rolne były położone nie zostały zadeklarowane w pierwszym roku programu, płatność do tych działek nie została naliczona w ramach wariantu 1.1. Ponadto, organ wskazał, że zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W okolicznościach niniejszej sprawy, wobec zgromadzonych przez organy wymienionych wyżej dowodów ciężar wykazania, że producent rolny prowadzi działalność rolniczą na powierzchni deklarowanej we wniosku spoczywał na stronie, która wskazać powinna dowody podważające poczynione przez organy ustalenia, bądź przedstawić stosowne wnioski dowodowe. Strona zaś takich dowodów nie przedstawiła. Nadto, organ podkreślił, że zgodnie z art. 16 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25, z 28.01.2011, str. 8), jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, ale nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę powierzchni działek. W przypadku J. P., wyliczenie procentowej różnicy w powierzchni działek zgłoszonych we wniosku do płatności rolnośrodowiskowej i stwierdzonych w czasie kontroli wyniosło ponad [...] ha. Obowiązujące normy nie dają możliwości złagodzenia sankcji czy też odstąpienia od ich nakładania, a podstawą do ich wymierzenia jest niezgodność danych zawartych we wniosku ze stanem ustalonym w toku postępowania. Zdaniem organu II instancji, organ I instancji prawidłowo powołał i zastosował podstawę prawną zaskarżonej decyzji oraz oparł się o materiał dowodowy zebrany zgodnie z prawem. Wobec braku uchybień formalnych i merytorycznych w procesie wydawania decyzji, organ II instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. Nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy złożył J. P. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że nie kwestionował wyników pomiarów dokonanych w ramach kontroli przeprowadzonej w 2013 r. albowiem wyniki pomiarów działek tylko w granicach błędu pomiarowego odbiegały od powierzchni działek deklarowanych przez skarżącego i wynikających ze stanu stwierdzonego w ewidencji gruntów. Podniósł, że program przez niego podpisany dotyczy powierzchni [...] ha i tylko taką powierzchnię może on deklarować, zgodnie z gotowym już wzorem wniosku o płatność rolnośrodowiskową. Ponadto, dowolne były ustalenia organu, że w przypadku części działek rolnych poddanych kontroli na miejscu - A, AA, B, D, E, F, I i J zastosowano kod DR50 oznaczający, że granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku, co w konsekwencji może skutkować redukcją powierzchni działki rolnej. Z analizy ww. Raportu wynika, bowiem, że nie zastosowano kodu DR50 w przypadku działek A, AA, F, I. Nie można, zatem przyjąć, że oparte na tym stwierdzeniu ustalania organu są prawidłowe. W ocenie skarżącego, ustalona przez organ powierzchnia "przedeklarowana" nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale. Analizując bowiem powierzchnie deklarowane przez skarżącego, powierzchnie wynikające z "Raportu z czynności kontrolnych" oraz dane wskazane szczegółowo w decyzji z [...] lutego 2014 r. stwierdzić można, co następuje: -powierzchnia działki rolnej A deklarowanej przez skarżącego wynosi [...] ha, taką samą wartość powierzchni stwierdzono w ramach kontroli na miejscu. Zgodnie z samodzielnie dokonanym przez skarżącego pomiarem powierzchnia tej działki wynosi [...] ha. Tymczasem zgodnie z uzasadnieniem decyzji z [...] lutego 2014 r. wielkość tej działki to [...] ha, -powierzchnia działek rolnych w ramach działki ewidencyjnej AA deklarowana przez skarżącego wynosi [...] ha, wedle wyników kontroli [...] ha, natomiast [...] ha wedle odwołania z [...] marca 2014 r. Zgodnie jednak z uzasadnieniem decyzji z [...] lutego 2014 r. działka ta zajmuje powierzchnię [...] ha, -powierzchnia działek rolnych w ramach działki ewidencyjnej B deklarowana przez skarżącego wynosi [...] ha, wedle wyników kontroli [...] ha, natomiast wedle odwołania z [...] marca 2014 r. - [...] ha. Zgodnie z uzasadnieniem decyzji z [...] lutego 2014 r. działka ta ma powierzchnię [...] ha, -powierzchnia działek rolnych w ramach działki ewidencyjnej D deklarowana przez skarżącego wynosi [...] ha, wedle wyników kontroli [...] ha, natomiast [...] ha wedle odwołania z [...] marca 2014 r. Zgodnie, jednak z uzasadnieniem decyzji z [...] lutego 2014 r. działka ta ma powierzchnię [...] ha, -powierzchnia działek rolnych w ramach działki ewidencyjnej F deklarowana przez skarżącego wynosi [...] ha, wedle wyników kontroli [...] ha, natomiast [...] ha wedle odwołania z [...] marca 2014 r. Zgodnie, jednak z uzasadnieniem decyzji z [...] lutego 2014 r. działka ta zajmuje powierzchnię [...] ha. W ocenie skarżącego przykłady te wskazują, iż Dyrektor ARiMR nie ustalił powierzchni gruntów wykorzystanych w programie rolnośrodowiskowym, a w związku z tym dowolnie stwierdził, wielkość przedeklarowanej powierzchni. Tymczasem, w ocenie skarżącego, ani zgromadzony materiał ani uzasadnienia zaskarżonych decyzji nie dawały podstaw do takiego ustalenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane w przedmiocie przyznawania rolnikom płatności obszarowych. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a"), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. – rozstrzygając w granicach sprawy, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte zgodnie z przepisami prawa. Podstawę prawną do wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy: art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2013 r., poz. 173) oraz § 11 i § 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lutego 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361) oraz art. 16 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25, z 28.01.2011, str. 8) w związku z art. 57 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 65 ze zm.), zwanego dalej -"rozporządzeniem nr 1122/2009. Stosownie do przepisu § 11 rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lutego 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm.) płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do: 1) działek rolnych - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-6 i 8; 2) krów, klaczy, loch lub owiec matek ras wymienionych w ust. 4 załącznika nr 4 do rozporządzenia, objętych programem ochrony zasobów genetycznych - w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7; 3) miedz śródpolnych - w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 9. Natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia wysokość płatności rolnośrodowiskowej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za: 1) hektar gruntu i powierzchni działek rolnych lub 2) sztukę zwierzęcia i liczby krów, klaczy, loch i owiec matek, lub 3) metr bieżący miedzy śródpolnej i długość tej miedzy - po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. Ustalanie wysokości płatności rolnośrodowiskowej uregulowane zostało w § 18 ust. 3 ww. rozporządzenia. I tak przy ustalaniu wysokości płatności rolnośrodowiskowej przysługującej do działek rolnych uwzględnia się powierzchnię tych działek, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Przyznanie wnioskowanych płatności uzależnione jest od spełnienia ww. warunków oraz od pozytywnego wyniku kontroli, której każdorazowo poddawany jest wniosek obszarowy, a która została przewidziana przepisami prawa unijnego. W przedmiotowej sprawie skarżący wnioskiem z dnia [...] maja 2013 r. wystąpił o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 deklarując realizację pakietu 1 - rolnictwo zrównoważone w wariancie 1.1 "zrównoważony system gospodarowania" na powierzchni [...] ha użytków rolnych. Kontrole przeprowadzone w gospodarstwie skarżącego wykazały, że powierzchnia gruntów rolnych na działce ewidencyjnej nr: [...],[...] i [...] ogółem jest różna od sumy powierzchni części działek rolnych w granicy działki ewidencyjnej oraz powierzchni niezgłoszonych do programów pomocowych oraz zalesionych. Po złożeniu korekty do wniosku w gospodarstwie skarżącego przeprowadzone zostały kontrole w dniu [...] sierpnia 2013 r. (na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni metodą inspekcji terenowej) i w dniu [...] sierpnia 2013 r. (w zakresie wzajemnej zgodności), które wykazały różnicę pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną w trakcie kontroli. W ramach postępowania objętego decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. przyznał stronie płatności rolnośrodowiskowe w pomniejszonej wysokości do powierzchni [...] ha. W ocenie Sądu ustalenia stanu faktycznego przez organ w zakresie stwierdzenia przedeklarowania powierzchni zgłoszonych działek do płatności nie budzą zastrzeżeń. Organ wydając zaskarżoną decyzję prawidłowo oparł się na regulacji prawnej wynikającej z art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 123/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 1 ze zm.), kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Celem zatem kontroli w przedmiotowej sprawie było zbadanie kwalifikowalności gospodarstwa do płatności przez kontrolę powierzchni działki rolnej i sposobu jej rolniczego wykorzystania. W wyniku podjętych czynności kontrolnych zostało ustalone przedeklarowanie powierzchni zgłoszonej do płatności o [...] ha. Kontrola legalności przez Sąd sprowadza się do oceny poprawności przeprowadzonego postępowania przez organy obydwu instancji w oparciu o przepisy prawa materialnego uregulowane w przepisach unijnych, przepisach prawa krajowego oraz o przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, do którego odsyła ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Zasady i warunki prowadzenia postępowania w oparciu o przepisy tej ustawy cechuje szczególny tryb postępowania, który ogranicza stosowanie ogólnych zasad k.p.a. Z art. 21 ust. 1 wprost wynika, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 tej ustawy, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Przepisy niniejszej ustawy określają zasady i tryb postępowania. Art. 21 ust. 2 tej ustawy stanowi, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Ciężar dowodu w przeciwieństwie do przepisów k.p.a. spoczywa na stronie postępowania co wynika z art. 21 ust. 3 tej ustawy. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Dokumentem, na którym oparł się organ przy przyznawaniu płatności pomniejszonych był raport z czynności kontrolnych. Z akt administracyjnych sprawy (k - 38) wynika, że za pismem z dnia [...] listopada 2013 r. organ I instancji przekazał kopię raportów z czynności w zakresie kwalifikowalności powierzchni i wzajemnej zgodności. W dniu rozprawy skarżący do protokołu rozprawy oświadczył, że wraz z raportem dostał wyliczenie powierzchni działek według LPIS. Na tej podstawie Sąd uznał za skuteczne doręczenie raportu z czynności kontrolnych. Tak wiec organ doręczył skarżącemu raport z czynności kontrolnych, do którego skarżący nie wniósł zastrzeżeń pomimo prawidłowego pouczenia go o tym uprawnieniu. Skarżący aktywność procesową wykazał dopiero w postępowaniu odwoławczym. W odwołaniu z dnia [...] marca 2014 r. poinformował, że w dniach [...]-[...] marca 2014 r. dokonał osobiście pomiarów działek urządzeniem GPS [...] firmy G. i stwierdził, że powierzchnie pomiarów działek wykonane przez niego są porównywalne z wynikami pomiarów działek wykonanych w ramach kontroli na miejscu przez wydział kontroli w dniu [...] września 2013 r. Skarżący podał wyniki dokonanych pomiarów. Stanowisko organu odnośnie mocy dowodowej raportów z kontroli jest słuszne. Skarżący miał zapewniony czynny udział w postępowaniu i na etapie postępowania kontrolnego, doręczono jemu skutecznie raport z kontroli, do którego mógł wnieść zastrzeżenia, a z tego uprawnienia nie skorzystał. Dlatego na etapie postępowania odwoławczego dokonywanie samodzielnych pomiarów jest spóźnione z uwagi na zasady i tryb postępowania zawarty w ustawie o płatnościach. Tryb przeprowadzania czynności kontrolnych w przypadku płatności rolnośrodowiskowej uregulowany jest w ustawie o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. W myśl art. 31 ust. 5 i ust. 6 tej ustawy, z czynności kontrolnych na miejscu sporządza się raport. Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności raport. Raport podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz podmiot kontrolowany. Na stronie 22 raportu skarżący podpisał ten dokument [...] sierpnia 2013 r. Pomimo prawidłowego pouczenia, nie zgłosił zastrzeżeń do raportu, do czego był uprawniony na podstawie art. 31 ust. 8 ustawy. "W przypadku gdy podmiot kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia co do tych ustaleń osobie, która sporządziła raport." Na podstawie art. 32 pkt 3 ustawy, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przeprowadzania kontroli na miejscu i wizytacji w miejscu w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Z § 8 ust. 2 rozporządzenia wynika, że podmiot kontrolowany może zgłaszać na piśmie zastrzeżenia przed podpisaniem raportu, w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, zwracając jednocześnie uprzednio otrzymany raport. Zgłoszone zastrzeżenia są poddawane przez kontrolujących analizie (ust. 3). Kontrolujący podejmują dodatkowe czynności w ramach kontroli na miejscu lub wizytacji w miejscu, jeżeli z analizy zastrzeżeń wynika potrzeba ich podjęcia (ust. 4). Jeżeli zgłoszone zastrzeżenia są zasadne, w całości albo w części, kontrolujący zmieniają lub uzupełniają w tym zakresie raport (ust. 5). Jeżeli zastrzeżenia nie zostaną uwzględnione, w całości albo w części, kontrolujący przekazują podmiotowi kontrolowanemu pisemną informację zawierającą wskazanie przyczyn nieuwzględnienia tych zastrzeżeń (ust. 6). Informację, o której mowa w ust. 6, przekazuje się podmiotowi kontrolowanemu niezwłocznie, gdy zastrzeżenia nie zostały uwzględnione w całości, a jeżeli zostały uwzględnione w części - wraz z raportem zmienionym lub uzupełnionym w sposób określony w ust. 5 (ust.7). W przedmiotowej sprawie skarżący do raportu nie wniósł żadnych zastrzeżeń. Jak wynika z treści uzasadnienia tej decyzji, głównym dowodem w sprawie był dla organu właśnie raport z przeprowadzonej w dniach [...] i [...] sierpnia 2013 r. kontroli w gospodarstwie skarżącego. Ustalenia kontroli pozwoliły organowi uznać, że miało miejsce przedeklarowanie powierzchni działek skutkujące pomniejszeniem płatności. W rozpoznawanej sprawie, pomiary wykonane osobiście przez skarżącego działek mogłyby odnieść zamierzony skutek, gdyby zostały zgłoszone w formie zastrzeżeń do raportu z kontroli. Tylko w ten sposób skarżący mógł podważać ustalenia kontrolne organu przeprowadzone w sposób narzucony przez przepisy prawa przez osoby uprawnione do kontroli, dysponujące wiedzą fachową w tym zakresie i co ważne posługujące się przy pomiarach sprzętem dopuszczonym przez przepisy prawa. Producent rolny właśnie na etapie postępowania kontrolnego, a zwłaszcza w chwili przekazania mu raportu z wyników kontrolnych powinien wykazać się szczególną czujnością, jeżeli nie zgadza się z ustaleniami kontrolnymi. Tylko zastrzeżenia do raportu umożliwiają weryfikację czynności kontrolnych i zapewnienie postępowania z udziałem skarżącego, który w tym momencie może podważyć ustalenia organu. Aktywność producenta rolnego na tym etapie postępowania daje mu możliwość poprzez złożenie zastrzeżeń do wyniku czynności kontrolnych w raporcie zweryfikowania prawidłowości danych wskazanych przez skarżącego we wniosku o przyznanie płatności. To w tym momencie strona może na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy uczestnicząc w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, pamiętając o tym, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy w zakresie określonym w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, agencja płatnicza oraz podmioty wdrażające przeprowadzają kontrole, w tym kontrole na miejscu i wizytacje w miejscu, przy czym w przypadku kontroli operacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 lit. b, stosuje się przepisy tytułu II części II rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich. Czynności kontrolne przeprowadzane przez agencję mają narzucony przez ustawę odpowiedni tryb stosowania. Zgodnie z art. 31 ww. ustawy czynności kontrolne w ramach kontroli na miejscu określonej w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, przeprowadzanej przez Agencję, są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane przez Prezesa Agencji. Z czynności kontrolnych sporządza się raport zgodnie z art. 31 ust. 5 co do którego kontrolowany może zgłosić zastrzeżenia. W związku z powyższym w badanej sprawie podstawą prawną do dokonania kontroli na miejscu są przepisy art. 26 i następne rozporządzenia Komisji (WE) nr 1222/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemów wsparcia ustanowionego dla sektora wina, a także przepisy art. 30, art. 31 ust. 1-8 ustawy. Przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 stanowią o obowiązku przeprowadzenia kontroli wniosków i określają tryb oraz zasady kontroli. Są to określone w przepisach rozporządzenia kontrole administracyjne oraz kontrole przeprowadzane na miejscu. Zgodnie z art. 26 ust. 1 rozporządzenia kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Kontrola na miejscu ma doprowadzić do jednoznacznego zweryfikowania i ustalenia, czy deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie działek rolnych i rodzaj tych upraw odpowiadają stanowi faktycznemu w danym okresie. Kontrola na miejscu polega przede wszystkim na sprawdzeniu zgodności danych podanych we wniosku o przyznanie płatności ze stanem faktycznym w gospodarstwie i przestrzegania zasad dobrej kultury rolnej. Ochrona interesów rolnika zapewniona jest przez obowiązek doręczenia rolnikowi raportu z kontroli i umożliwienie mu złożenia zastrzeżeń do wyników tego raportu. Kontrole na miejscu mają na celu: ustalenie granic i powierzchni działek rolnych, zweryfikowanie zadeklarowanej grupy upraw/uprawy na danej działce rolnej, sprawdzenie przestrzegania minimalnych wymagań (norm) utrzymania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej. W świetle powyżej przywołanych reguł przyznawania płatności stwierdzić trzeba, że organ prowadzący postępowanie z wniosku rolnika o przyznanie płatności, w trakcie postępowania wyjaśniającego ma możliwość weryfikacji deklaracji zawartych we wniosku, jak i ustaleń systemowych, poprzez wykorzystanie wszelkich, zgodnych z prawem narzędzi, w tym kontroli na miejscu, która jest w stanie najpełniej oddać rzeczywisty obraz danych zadeklarowanych we wniosku. W rozpoznawanej sprawie kontrola na miejscu przeprowadzona została z zachowaniem reguł określonych cytowanymi wcześniej przepisami, a skarżący został pouczony o przysługujących mu uprawnieniach, bowiem otrzymał kopię raportu z kontroli w dniach [...] i [...] sierpnia 2013 r. Z treści raportu wynika, że zawiera on wyraźne pouczenie, że po otrzymaniu raportu można zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśnie, co do ustaleń w nim zawartych, do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę złożenia wniosku, w terminie 14 dnia od doręczenia raportu. Raport przejrzyście opisuje wyniki ustaleń z podziałem na dane deklarowane i dane z kontroli, w tym powierzchnie działek rolnych deklarowanych oraz powierzchnie zmierzone. Podane są także kody ustaleń dotyczące poszczególnych deklarowanych działek rolnych. Raport zawiera opisane znaczenia poszczególnych kodów pokontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących ustaleń w zakresie kwalifikowalności powierzchni należy wskazać, że w istocie skarżący nie wskazuje na żadne pominięte przez organy dowody lub okoliczności, które pozwalałyby na zakwestionowanie prawidłowości ustaleń dokonanych przez te organy lub zakwestionowanie prawidłowości postępowania organów prowadzących do tych ustaleń. Zarzuty skarżącego oparte są jedynie na przekonaniu, że on sam prawidłowo za pomocą urządzenia GPS określił powierzchnie kwalifikowane działek rolnych. Tak uzasadnione zarzuty nie dają podstawy do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonej decyzji. Z przepisu art. 21 ust. 3 ustawy wynika bowiem, że to na stronie, nie zaś na organie administracji publicznej, spoczywa obowiązek przedstawienia dowodów na poparcie jej stanowiska, w sytuacji, gdy strona kwestionuje materiał dowodowy zgromadzony przez organ. Takich dowodów skarżący w toku postępowania przed organami administracji nie oferował i w rezultacie nie podważył skutecznie wniosków, jakie wypływają z materiału dowodowego jakim dysponowała Agencja, w szczególności ustaleń poczynionych w wyniku kontroli na miejscu. Sprawozdanie z kontroli na miejscu ma szczególną wartość dowodową. O wadze dowodu z protokołu kontroli świadczy fakt, że kontrole przeprowadzane mogą być tylko przez określone podmioty dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowanymi i technicznymi. W świetle powyższego dowodom z protokołu kontroli - właśnie z racji przeprowadzania kontroli przez podmioty wyspecjalizowane (dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi) i bezstronne - co do zasady przypisać należy przymiot wiarygodności (por. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r. w sprawie II GSK 492/07, Lex nr 469736). W tym stanie rzeczy, szczególnie w sytuacji kiedy rolnik nie zgłosił we właściwym trybie zastrzeżeń do ustaleń zawartych w sprawozdaniu z kontroli na miejscu, mimo że był prawidłowo o takiej możliwości pouczony, a także przy braku właściwej inicjatywy dowodowej kontrolowanego producenta, jeżeli sprawozdanie z kontroli nie budzi uzasadnionych wątpliwości, nie można organowi postawić skutecznego zarzutu, że ograniczenie postępowania dowodowego do przeprowadzenia dowodu z protokołu kontroli stanowi o naruszeniu obowiązku podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Przepis art. 3 ust. 3 ustawy inaczej bowiem niż przepisy k.p.a. reguluje kwestię ciężaru aktywności dowodowej, a znaczenie kontroli na miejscu sprawia, że poszukiwanie przez organ z własnej inicjatywy innych dowodów weryfikujących ustalenia kontroli na miejscu jest zbędne. W rezultacie organy po dokonaniu prawidłowych ustaleń faktycznych prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego, określając wysokość płatności rolnośrodowiskowej ONW w ramach systemu wsparcia bezpośredniego należnej skarżącemu. Wskazać należy, że według art. 16 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25, z 28.01.2011, str. 8), jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, ale nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę powierzchni działek. Organy prawidłowo ustaliły, że w przypadku skarżącego wyliczenie procentowej różnicy w powierzchni działek zgłoszonych we wniosku do płatności rolnośrodowiskowej i stwierdzonych w czasie kontroli wyniosło ponad [...] ha. Obowiązujące normy prawa mają charakter imperatywny, nie dają możliwości jakiegokolwiek złagodzenia sankcji czy też odstąpienia od ich nakładania, a podstawą do ich wymierzenia jest tylko i wyłącznie niezgodność danych zawartych we wniosku ze stanem ustalonym w toku postępowania. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. musiał, więc zastosować sankcje wynikające przywołanego przepisu. W ocenie Sądu, organ prawidłowo uzasadnił stanowisko co do niezgodności pomiędzy stwierdzoną powierzchnią działek w trakcie czynności kontrolnych na miejscu a powierzchniami ostatecznie przyjętymi do naliczenia płatności. Różnica ta uzasadniona jest tym, że do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowany obszar. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.