II SA/Bd 118/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 500 (pięćset) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi. Pismem z dnia [...] stycznia 2012r. H. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę, na "decyzję" – stanowiącą w istocie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011r. Nr [...], którym organ odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] listopada 2011r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, rozpoznanie jej bowiem nie mieści się we właściwości sadu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie, organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na postanowienie to nie służy zażalenie, nie należy ono do postanowień kończących postępowanie, ani do postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Tym samym, stwierdzić należy, że na postanowienie wydane przez organ na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a. nie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, bowiem nie można go zaliczyć do żadnej z trzech kategorii postanowień, o których mowa w przepisie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Z uwagi zatem na niedopuszczalność skargi Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia. Wskazać należy również, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje środka zaskarżenia postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wydanego na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a. Jednakże Sąd może na podstawie art. 61 § 4 lub zmienić je lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Podkreślenia wymaga, iż fakt, że skarżący w zaskarżonym postanowieniu został nieprawidłowo pouczony o przysługującym mu środku zaskarżenia, nie ma wpływu na stwierdzenie przez Sąd, iż wniesiona skarga nie podlega kontroli sądów administracyjnych. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 2 powyżej wskazanej ustawy.