II SA/Bd 1188/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na pismo Burmistrza [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów wykonania zastępczego polegającego na usunięciu odpadów z nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] września 2010 r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na pismo Burmistrza [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], zawierające wezwanie do uiszczenia kwoty pieniężnej na pokrycie kosztów wykonania zastępczego zastosowanego w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, polegającego na usunięciu odpadów z nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do jego właściwości. Niedopuszczalność skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego ma miejsce między innymi wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego, który został określony w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie zaś do tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na pismo skierowane do skarżącego w toku postępowania egzekucyjnego w administracji, zawierające wezwanie do uiszczenia kwoty pieniężnej na pokrycie kosztów wykonania zastępczego, o którym mowa w przepisie art. 133 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.: Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Wezwanie to nie stanowi rozstrzygnięcia organu egzekucyjnego w rozumieniu przepisu art. 17 § 1 wskazanej wyżej ustawy, lecz jedynie niezbędną czynność egzekucyjną, którą należy wykonać po zakończeniu wykonania zastępczego. Tym samym nie ma charakteru zaskarżalnego zażaleniem postanowienia wydanego w toku postępowania egzekucyjnego, w związku z czym nie może podlegać kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.