II SA/Bd 119/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Magdalena Flinik po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi F. "[...]" s.c. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. na rzecz skarżącej spółki kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. W dniu [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. wydał postanowienie nr [...] uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie Wytwórni Mas Bitumicznych z drogą dojazdową dla firmy [...] Sp. z 0.0. w T. przy ul. [...]. Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu [...]. wniosła F. "[...]" s.c. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B., uwzględniając zażalenie, na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późno zm.) uchylił w całości zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano, iż uzasadnienie prawne zaskarżonego postanowienia zawiera pomyłki dotyczące nazwy aktu prawnego i przywołanego artykułu oraz daty jego publikacji, które organ pierwszej instancji winien sprostować oraz udzielić stronom uczestniczącym w postępowaniu niezbędnych wyjaśnień. W dniu [...] .F.: "[...]" s.c. zaskarżyła postanowienie organu drugiej instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o jego uchylenie w całości poprzez stwierdzenie niezgodności z prawem poodnosząc, iż Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. nie zabezpieczył stronie czynnego udziału w postępowaniu, zgodnie z przepisem art. 10 Kpa. Jednocześnie skarżący wskazał, że organ drugiej instancji nie rozpoznał jego stanowiska zgłoszonego podczas postępowania odwoławczego dając temu wyraz w uzasadnieniu postanowienia, lecz potraktował pismo jako skargę na działanie organu pierwszej instancji. Ma to istotne znaczenia zwłaszcza jeśli się zważy, że zgodnie z przepisem art. 134 kpa obowiązkiem organu odwoławczego jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy odwołanie wniesione zostało w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawuje kontrolę działalności organów administracji publicznej. Zgodnie z przepisem art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwanej P.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany i zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną. Zaznaczyć przy tym należy, że w myśl przepisu art. 133 § 1 P.p.s.a. podstawą wyrokowania sądu administracyjnego są akta sprawy. Należy podkreślić, iż w rozpoznawanej sprawie organ przedstawił Sądowi akta sprawy (właściwie jedynie kopie dokumentów potwierdzone za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego) niekompletne. W szczególności z akt nie wynika jednoznacznie data doręczenia skarżącym postanowienia pierwszoinstancyjnego z dnia 29 września 2003 r. Uchybienie bowiem tego terminu skutkuje tym, że po pierwsze postanowienie organu pierwszej instancji staje się ostateczne, a po drugie - organ odwoławczy stwierdza wówczas, w drodze ostatecznego postanowienia, uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Brak w aktach administracyjnych wspomnianych danych sprawia, ze niemożliwym było jednoznaczne stwierdzenie przez Sąd zachowania przez stronę omawianego terminu, a jednocześnie wykluczenie sytuacji, w której organ odwoławczy rozstrzygałby w sprawie zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Zauważyć bowiem należy, że nieważnym byłoby postanowienie organu drugiej instancji wydane w sprawie, w której zażalenie wniesiono z uchybieniem terminu (art. 156 § 1 pkt 2 Kpa). Ponadto akta sprawy nie umożliwiają także rzeczywistej weryfikacji daty doręczenia skarżącym postanowienia organu odwoławczego. Sąd dokonując badania czy skarga została wniesiona w ustawowym terminie określonym w przepisie art. 53 P.p.s.a uwzględnił fakt, iż skarga na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 12 grudnia 2003 r. została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 12 stycznia 2004 r. (art. 83 P.p.s.a.). Wobec tego należało przyjąć, iż została wniesiona do Sądu w ustawowym 30-o dniowym terminie (niezależnie od daty faktycznego jego doręczenia). Niezależnie od powyższego podnieść należy, że wątpliwości budzi fakt sprzeczności pomiędzy wskazaną podstawą prawną postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 12 grudnia 2003 r. a rzeczywistą treścią rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem ze wskazanym jako podstawa prawna zaskarżonego postanowienia przepisem art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy wydaje rozstrzygnięcie reformatoryjne, w którym uchyla zaskarżone orzeczenie w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy (wydaje decyzję merytoryczną) bądź uchylające to orzeczenie - umarza postępowanie pierwszej instancji. Natomiast przedmiotowym postanowieniem organ odwoławczy uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, zatem faktycznie wydał rozstrzygnięcie kasacyjne przewidziane przez ustawodawcę w przepisie art. 138 § 2 Kpa. Z podanych wyżej względów niemożliwe stało się dokonanie przez Sąd, w myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) właściwej kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem jego zgodności z prawem. W konsekwencji, na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie przepisu art. 200 w /w ustawy.