II SA/Bd 119/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 31 grudnia 2012 r. M.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki. W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie natomiast z przepisem § 2 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury – 500 zł. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lutego 2013 r. M.C. wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres skarżącego wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 19 lutego 2013 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 27 lutego 2013 r. Z uwagi na to, że skarżący przesyłki nie odebrał, zwrócono ją sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 5 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zdarzeniem inicjującym bieg siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu jest doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 5 marca 2013 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej, zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). O wykonaniu powyższych czynności w sprawie niniejszej świadczą adnotacje operatora publicznego umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki skierowanej do skarżącego. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, wskutek niezastania adresata przesyłkę tę awizowano: po raz pierwszy – w dniu 19 lutego 2013 r., powtórnie – w dniu 27 lutego 2013 r. Oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 5 marca 2013 r., a doręczenie należało uznać za dokonane w tym dniu. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, że skarżący powinien uiścić wpis najpóźniej w dniu 12 marca 2013 r. Jak wynika z akt sprawy zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie, albowiem skarżący do dnia dzisiejszego wpisu nie uiścił. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.