II SA/Bd 1196/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 08 listopada 2007 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę II SA/Bd 1196/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...].2006, nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. O. pozwolenia na adaptację - zmianę sposobu użytkowania części pomieszczeń budynku mieszkalno-gospodaczego na pomieszczenia mieszkalne (kategoria I) w [...] przy ul. [...], działka nr [...], wskazując jednocześnie, iż inwestycja ta ma przebiegać z zachowaniem warunków wynikających z art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła T. K., wnosząc w nim o wstrzymanie wszelkich prac lub zmian dotyczących nieruchomości, w której ona zamieszkuje wraz z rodziną do czasu wyjaśnienia kwestii związanych z jej statusem prawny, a także o unieważnienie przetargu z dnia [...]. dotyczącego sprzedaży nieruchomości działka [...] przy ul. [...], jako naruszającego prawo pierwokupu. Odwołująca się wskazała, iż kwestionowana decyzja przyczyni się do ograniczenia jej praw do zajmowanego lokalu na podstawie aktualnej umowy najmu i że podejmując ją organ I instancji naruszył zasady współżycia społecznego. Decyzją z dnia [...] 2006 r., nr [...] Wojewoda [...] umorzył postępowanie odwoławcze. W motywach uzasadnienia organ wskazał, iż z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że odwołująca się nie posiada legitymacji procesowej czynnej do wniesienia środka zaskarżenia, a tym samym brak jest podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie. Odnosząc się do wniosków zawartych w odwołaniu, organ II instancji wskazał, iż jako organ administracji architektoniczo-budowlanej wyższego stopnia w stosunku do starosty nie jest właściwy do rozstrzygania w kwestiach unieważnienia przetargu czy w sprawie przydziału lokalu mieszkaniowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na powyższą decyzję T. K. stwierdziła, iż w związku z wydanymi przez organy obu instancji decyzjami w niniejszej sprawie poniosła istotną szkodę i naruszono jej prawa jako strony. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269; z póżn. zm.), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. W związku z tym należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Jak wynika z przepisu art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.) - dalej k.p.a., prowadząc postępowanie odwoławcze organ administracji jest zobowiązany w pierwszym rzędzie ocenić czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. Jedną z sytuacji, w których odwołanie będzie niedopuszczalne jest przypadek, gdy zostało ono wniesione przez osobę nie będącą stroną postępowania. Przedmiotem badanej w niniejszej sprawie przez Sąd decyzji jest rozstrzygnięcie organu II instancji umarzające postępowanie odwoławcze właśnie ze względu na to, iż nie zostało ono wszczęte przez stronę postępowania. Należy wskazać, iż skarżąca wywodzi swój interes prawny do występowania w niniejszej sprawie jako strona postępowania administracyjnego, a co za tym idzie do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji, z faktu bycia najemcą lokalu przy ul. [...], sąsiadującego z lokalem, położonym na tejże nieruchomości i objętym pozwoleniem na budowę. Z oświadczenia złożonego przez inwestora wynika natomiast, iż umowa najmu zawarta ze skarżącą wygasła w dniu [...].2005r. w związku z upływem trzyletniego wypowiedzenia, a tym samym strona skarżąca nie posiada żadnego prawa do zajmowanego lokalu, w związku z czym, zdaniem inwestora, nie może być ona uznana za stroną postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Przepis art. 28 k.p.a. ustala generalną zasadę, iż stroną postępowania administracyjnego jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W sprawach szczególnego rodzaju ustawodawca wprowadził unormowania zacieśniające krąg stron postępowania, mając na uwadze jego przedmiot. Ma to miejsce m.in. w niektórych sprawach regulowanych przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118; z późn. zm.). Zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, będącym przepisem szczególnym w stosunku do art. 28 k.p.a., stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Tym samym z kręgu stron postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę wyłączone zostały osoby legitymujące się prawem zależnym, a więc również najemcy lokalu. Podmioty, których prawa do lokalu wynikają ze stosunku zobowiązaniowego, mogą domagać się respektowania swoich praw wynikających z umowy cywilnej od właściciela lokalu (osoby, z którą zawarły taką umowę) nie zaś od organu administracji publicznej. Tym samym, nawet gdyby strona skarżąca w dalszym ciągu była najemcą lokalu przy ul. [...], w świetle przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, nie przysługiwałby jej w niniejszej sprawie przymiot strony postępowania administracyjnego. Dodać należy również, iż wobec powyższego zbędnym było dokonywanie ustaleń, czy zamieszkiwany przez skarżącą lokal znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, którego dotyczy pozwolenie na budowę. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.