II SA/Bd 1205/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu. Pismem z dnia 25 maja 2015 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Na rozprawie w dniu 9 czerwca 2015 r. skarżący W. G. oświadczył, iż cofa wniesione zażalenie z dnia 25 maja 2015 r. na postanowienie Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. odmawiające zawieszenia postępowania. Pismem z dnia 12 czerwca 20115 r. W. G. wniósł ponownie zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. odmawiające zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Jako że ani przywołana powyżej regulacja, ani żadna inna regulacja zawarta w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania, zażalenie na takie postanowienie należy uznać za niedopuszczalne. Postanowienie to z oczywistych względów nie mieści się także w katalogu postanowień kończących postępowanie w sprawie, o których stanowi art. 173 § 1 P.p.s.a. i nie przysługuje od niego skarga kasacyjna. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak sentencji niniejszego postanowienia.