II SA/Bd 1211/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Bd [...] postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Jak wynika z akt sprawy niniejszej, dnia 29 października 2012r. S. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo – wniosek o przywrócenie toku sprawy nr II SA/Bd [...] – umorzonej przez Sąd, w którego treści podniósł różne kwestie odnoszące się do wielu postępowania związanych z zajęciem nieruchomości z przeznaczaniem pod drogę publiczną, odmowy jej zwrotu oraz ustalenia odszkodowania. Do skargi – wniosku dołączył wiele pism. Na wezwanie z dnia 22 listopada 2012 r. skarżący, w piśmie z dnia 7 grudnia 2012r. (k-23) oświadczył, że pismo, o którym mowa na wstępie, jest skargą o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bd [..] Wobec powyższego, pismem z dnia 25 stycznia 2013 r. (k-30) wezwano skarżącego do usunięcia braków tej skargi przez: - wskazanie na jakiej podstawie prawnej opiera skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bd [...], a także do wskazania, kiedy dowiedział się o istnieniu okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na niniejsze wezwanie skarżący oświadczył, iż podstawą prawną jego skargi jest "powszechne obligatoryjne prawo dostępu do drogi publicznej z działek powstałych decyzją Wójta G. F.i z dnia 17 sierpnia 1990 r." a skargę wniósł w świetle "nowych dowodów" złej woli organów w tej sprawie. Wskazać należy, że z akt sprawy II SA/Bd [..] wynika, iż postępowanie w tej sprawie wszczęte zostało skargą S. D. na decyzję SKO z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr SKO-[...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. Prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 listopada 2011r., na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie sądowe umorzono, na skutek cofnięcia skargi przez S. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania określone są w art. 271, art. 272 oraz art. 273 P.p.s.a. Wznowienia z powodu nieważności postępowania można żądać, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo, jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1) oraz - jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2). Przyczyną wznowienia postępowania jest także przypadek, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Wznowienia postępowania można żądać także na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2), a ponadto, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3). Od strony formalnej skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 P.p.s.a.), a ponadto zawierać, stosownie do art. 279 P.p.s.a., oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazywać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Elementy te pozwalają na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - art. 273 P.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 677). Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 P.p.s.a. skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Z przywołanych regulacji wynika, że sąd w pierwszym etapie postępowania zainicjowanego skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, działając na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., jest zobowiązany zbadać na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych elementów prowadzi do odrzucenia skargi. Dopiero spełnienie obu tych warunków zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania. Badanie, o którym mowa w art. 280, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze (por. Andrzej Kabat, Komentarz do art. 280 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z uwagi na fakt, iż argumentacja przedstawiona w skardze o wznowienie postępowania nie uzasadnia w żadnym stopniu wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem Sądu, skarżący wezwany został do wskazania na jakiej podstawie prawnej opiera skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bd [...], a także do wskazania, kiedy dowiedział się o istnieniu okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Jak wynika z odpowiedzi skarżącego na powyższe wezwanie, nie wskazał on żadnego merytorycznego argumentu uzasadniającego wznowienie postępowania, mieszczącego się w wyżej wymienionym katalogu zawartym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazanie bowiem przesłanki, że "podstawą prawną mojej skargi jest powszechne obligatoryjne prawo dostępu do drogi publicznej z działek powstałych decyzją Wójta Gminy F.i z dnia [...]sierpnia 1990 r.", nie jest wystarczającym powodem wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądowym. Wskazać przyjdzie, iż co prawda skarżący powołuje się na "nowe dowody" złej woli organów w sprawie, jednakże nie powołuje jednoznacznie żadnego dowodu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy sądowej, a z którego nie mógłby skorzystać w toku postępowania w sprawie II SA/Bd [...]. Podkreślenia przy tym wymaga, że sprawa ta nie podlegała merytorycznemu rozstrzygnięciu przez Sąd co do zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej, bowiem skarżący skutecznie cofnął skargę, zatem dobrowolnie zrezygnował z dokonania sądowej kontroli zaskarżonej uprzednią skargą decyzji Kolegium. Fakt, że na skutek dalszych okoliczności skarżący nie uzyskał ostatecznie od organu oczekiwanej rekompensaty za sporną nieruchomość, nie stanowi podstawy do możliwości jak to określił skarżący "przywrócenia toku sprawy II SA/Bd [...]". Tym samym w ocenie sądu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w zakresie wskazania podstawy wznowienia oraz jej uzasadnienia. Skarżący nie wskazał i nie uprawdopodobnił również okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Nadto analiza treści pism strony wskazuje jednoznacznie, iż skarga ta nie jest dopuszczalna, bowiem w istocie nie została oparta na żadnej z ustawowych podstaw. Z tych powodów, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niniejszą skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić.