II SA/Bd 1221/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ustalającej warunki zabudowy postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić K. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 23 września 2014 r. K. S., reprezentowana przez radcę prawnego D. G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]sierpnia 2014 r. ([...]) utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014r. ([...]) o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2009r. ustalającej warunki zabudowy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 października 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunkiem skutecznego zainicjowania postępowania przed sądem administracyjnym jest wniesienie przez uprawniony podmiot w określonym terminie skargi kompletnej, spełniającej wszystkie warunki formalne. Jednym z takich warunków jest dołączenie do skargi, jak do każdego pisma w postępowaniu sadowym, jej odpisów dla ich doręczenia uczestnikom postępowania sądowoadministracyjnego (art. 47 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm. dalej jako: "P.p.s.a."). Przedmiotowa skarga została złożona w jednym egzemplarzu, wobec czego na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku skargi poprzez przedłożenie jej odpisu, dla doręczenia uczestnikowi niniejszego postępowania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, iż w określonym w wezwaniu terminie powyższy brak formalny skargi nie została uzupełniony, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego jest, doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 27 listopada 2014 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 P.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, ani za pośrednictwem osoby uprawnionej. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni. W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 P.p.s.a.). O wykonaniu powyższych czynności w sprawie niniejszej świadczą adnotacje operatora publicznego umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki skierowanej do strony skarżącej. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, wskutek niezastania adresata przesyłkę tę awizowano: po raz pierwszy – w dniu 13 listopada 2014 r., powtórnie – w dniu 21 listopada 2014 r. Oznacza to, iż czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 73 § 4 P.p.s.a., upłynął z dniem 27 listopada 2014r. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, że strona skarżąca powinna uzupełnić braki formalne skargi najpóźniej w dniu 4 grudnia 2014 r. Jak wynika z akt sprawy zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie, albowiem skarżąca ani jej pełnomocnik do dnia dzisiejszego braków formalnych skargi nie uzupełniła. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres do doręczeń wskazany przez pełnomocnika w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 13 listopada 2014r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 21 listopada 2014r. Z uwagi na to, że adresat przesyłki nie odebrał, zwrócono ją Sądowi w dniu 28 listopada 2014r. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 27 listopada 2014 r. W tych okolicznościach sprawy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu sadowego od skargi Sąd orzekł z urzędu zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.