II SA/Bd 1223/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2012 r., znak: [...] w przedmiocie dopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z 30 stycznia 2013 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy oddalił wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Od tego postanowienia skarżąca pismem z dnia [...] lutego 2013 r. wniosła sprzeciw, który nie został przez stronę podpisany. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 marca 2013 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] marca 2013 r. (k. 38 akt sądowych). Stwierdzony brak formalny sprzeciwu nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, wydawanych przez referendarzy sądowych, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw, jako środek prawny umożliwiający kwestionowanie orzeczeń wydawanych przez referendarzy sądowych, powinien odpowiadać wymaganiom przewidzianym dla pism procesowych (art. 46-47 p.p.s.a.), a w szczególności - w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - winien zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie podpisanie sprzeciwu przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika stanowi brak formalny tego środka, który podlega uzupełnieniu w trybie określonym przepisami art. 49 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Skarżąca zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 marca 2013 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu [...] marca 2013 r. (k. 38 akt sądowych). Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie. Wobec tego, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.