II SA/Bd 1225/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant starszy asystent sędziego Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi E. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...]2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę. Decyzją z dnia [...] 2015 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał inwestorowi - E. Z. rozbiórkę obudowanej z trzech stron ścianami z bloczków betonowych, płyty do składowania obornika o wymiarach [...] m x [...] m, wykonanej na działce o nr geod. [...] w [...], gm. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że podczas kontroli z dnia [...].2015 r. ustalił, że płyta składowa obornika obudowana z trzech stron ścianami z bloczków betonowych o gr. [...] cm i wysokości ścian [...] m, zlokalizowana jest w odległości około [...] m od granicy z działką [...], natomiast od budynku chlewni w odległości około [...] m. Płyta do składowania obornika posiada posadzkę betonową a na ścianie tylnej wykonany jest odpływ z rury PCV. Do protokołu oględzin nr [...] Inwestor oświadczył, że posadzka betonowa płyty obornikowej powstała około 15 lat temu (w 1999 r.), natomiast przed rokiem 1999 obornik składowano bezpośrednio na gruncie w tym samym miejscu, w którym wykonano posadzkę betonową. W roku 2010 E. Z. wykonała trzy ściany murowane. W piśmie z dnia [...].2014 r. Inwestor wskazała zaś inną datę realizacji inwestycji – ponad 20 lat wstecz. W związku z powyższym organ wezwał Inwestora do złożenia wyjaśnień. W toku przesłuchiwania E. Z. oświadczyła, że posadzka betonowa płyty obornikowej powstała przed 1995 r., gdyż właśnie w tym roku przeprowadziła się do gospodarstwa, a inwestorem był jej ojczym Z. J.. W 1999 r. matka E. Z. – A. J. przepisała na córkę gospodarstwo. Przesłuchiwana potwierdziła, że trzy murowane ściany z bloczka betonowego wykonała w 2010 r. Wskazała, że wykonanie posadzki betonowej płyty obornikowej przed rokiem 1995 może potwierdzić przyjaciel rodziny A. D.. Organ wskazał, że wyżej wymieniony podczas przesłuchania nie potwierdził daty realizacji przedmiotowej płyty obornikowej. Potwierdził jedynie, że na prośbę E. Z. w około 2009 r. wymurował trzy ściany płyty obornikowej. W obliczu braku dodatkowych dowodów na potwierdzenie wykonania płyty obornikowej przed 1995 r. oraz rozbieżnych zeznań E. Z., jak również z uwagi na fakt prowadzenia robót przez Inwestora na obiekcie do roku 2010 r. organ uznał, że przedmiotowy obiekt podlega pod ustawę z dnia [...].07.1994 r. Prawo budowlane. Organ wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. b cyt. ustawy budowa płyt do składowania nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Wymagane jest natomiast, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego zgłoszenie jej budowy właściwemu organowi. W związku z tym organ wskazał, że przedmiotowa płyta do składowania obornika została wykonana bez dokonania zgłoszenia organowi, co uzasadniało wszczęcie postępowania w tej sprawie. Organ podniósł, że postanowieniem z dnia [...] 2014 r., [...] zobowiązał E. Z. do przedłożenia: szkicu przedstawiającego wykonaną płytę do składowania obornika wraz ze stanowiącą jej integralną część obudową wykonaną z bloczków betonowych z niezbędnym opisem potwierdzającym spełnienie przez budowę warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywieniowej z dnia 7 października 1997 r. (Dz.U. z 2014 r., poz 81), oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki o nr geod. [...] z naniesioną płytą do składowania obornika, zaświadczenia Wójta Gminy [...] o zgodności budowy płyty do składowania obornika z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia. W odpowiedzi na co w dniu [...].2014 r. E. Z. wniosła o przedłużenie wymaganych dokumentów, a następnie w dniu [...].2014 r. poinformowała, że Urząd Gminy [...] odmówił wydania zaświadczenia o zgodności budowy zbiorników na gnojówkę i budowy płyty do składowania obornika, załączając kserokopie postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...].2014 r., [...] Z postanowienia tego wynika, że zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] 2008r., działka [...] w [...] znajduje się w granicach terenu oznaczonego symbolem 6MNR o przeznaczeniu podstawowym – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna rezydencjonalna z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi i dopuszczalnym przeznaczeniu uzupełniającym. Przedmiotowa płyta obornikowa nie jest ani obiektem, ani urządzeniem towarzyszącym zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej rezydencjonalnej. Wobec powyższego narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ dodał, że wyżej wspomniane postanowienie Wójta Gminy [...] dotyczące odmowy wydania zaświadczenia zostało utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2014, [...]. Następnie w dniu 11 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę E. Z. na wskazane wcześniej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, biorąc pod uwagę, że nie dostarczono mu dokumentów wymaganych postanowieniem z dnia [...] 2014 r., zgodnie z art. 49 b ust. 3 orzekł o rozbiórce obiektu. W odwołaniu od powyższej decyzji E. Z. wniosła o umorzenie postępowania lub ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie jej organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenia art. 7,77, 107 k.p.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz art. 49 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane poprzez jego zastosowanie. Jednocześnie zażądała przeprowadzenia dowodu z aktu zgonu Z. J. oraz z zeznań świadków M. R., A. D., P. G. i S. K. na okoliczność że przedmiotowy obiekt został wybudowany przed 1995 r. Decyzją z dnia [...] 2015 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach rozstrzygnięcia organ II instancji uznał, za prawidłowe nałożenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na Inwestora, postanowieniem z dnia [...].2014 r. m.in. zaświadczenia Wójta Gminy [...] o zgodności wybudowania przedmiotowego obiektu z obowiązującymi ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lub w przypadku jego braku z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wskazał w związku z tym, że Wójt Gminy [...] postanowieniem z dnia [...].2014 r., utrzymanym w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówił wydania zaświadczenia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę na wspomniane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], wskazując, że lokalizacja płyty do składowania obornika koliduje z ustaleniami obowiązującego w danym rejonie planu miejscowego, zgodnie z którym dopuszczalna zabudowa na przedmiotowej działce to zabudowa mieszkalna jednorodzinna rezydencjonalna z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi. Odmowa wydania przez Wójta Gminy [...] zaświadczenia, w ocenie organu II instancji, uniemożliwiała dalsze prowadzenie postępowania, a tym samym istniały przesłanki do wydania decyzji o rozbiórce. Organ odwoławczy podkreślił, że z § 29 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowla rolnicze i ich usytuowanie (Dz.U. z 2014, poz. 81) wynika, że płyta i ściany stanowią jedna całość płyty do składowania obornika. W związku z tym wywiódł, że gdyby przyjąć, zgodnie z oświadczeniem Inwestora, że posadzka płyty do składowania obornika powstała w 1999 r., to obowiązujące od 1.01.1995 r. przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994 r. także zobowiązywałyby Inwestora do dokonania zgłoszenia inwestycji w odpowiednim organie. Organ podniósł, że obowiązek uzyskania zgłoszenia na płytę do składania obornika wszedł w życie z dniem 24.12.1997 r. Organ II instancji dodał, że na dołączonej do protokołu z oględzin dokumentacji fotograficznej widać, że jest to obiekt stosunkowo nowy i trudno uznać, że został on wykonany 20 lat temu, jak twierdzi Inwestor. Odnosząc się do treści odwołania, organ II instancji stwierdził, że postępowanie administracyjne przed organem I instancji było prowadzone wnikliwie. Świadek A. D. potwierdził wymurowanie w roku 2009 trzech ścian płyty obornikowej, natomiast nie określił daty wykonania samej posadzki. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję E. Z. (dalej jako: skarżąca) zarzuciła jej naruszenie art. 7, 77, 107 k.p.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz art. 49b ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2014 r., poz. 1409 ze zm.) poprzez jego zastosowanie. Skarżąca stwierdziła, że organ prowadził postępowanie wadliwie nie biorąc pod uwagę złożonych przez nią wyjaśnień, pomijając jej wnioski dowodowe. Ponadto dokonał dowolnej interpretacji zeznań świadka przeinaczając ich sens. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest rok wybudowania płyty od składowania obornika. Data budowy przedmiotowej płyty składowej ma bowiem decydujący wpływ na to czy istniał obowiązek zgłoszenia jej budowy, a co za tym idzie czy brak takiego zgłoszenia mógł skutkować wszczęciem postępowania przez organ administracji i orzeczeniem o obowiązku rozbiórki przedmiotowego obiektu. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. tj. z 2016, poz. 290) budowa płyty do składowania obornika nie wymaga pozwolenia na budowę. W świetle natomiast art. 30 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy budowa płyty do składowania obornika wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Brak takiego zgłoszenia budowy może zaś w świetle treści art. 49 b ustawy skutkować rozbiórką obiektu. Wskazać w tym miejscu należy, że przepisy art. 29 ust.1 pkt 1 lit. b i art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy, we wskazanym brzmieniu zostały wprowadzone ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy –Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych ustaw (Dz.U. Nr 111 poz. 726), która weszła w życie z dniem 24 grudnia 1997 r. Oznacza to, że przed wyżej wskazaną datą nie było wymagane zgłoszenie budowy płyty do składowania obornika. Tym samym wobec obiektów tego typu zbudowanych przed 24 grudnia 1997 r. nie będzie miał zastosowania przepis art. 49 b ustawy – dotyczący nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia. Ustalając datę budowy przedmiotowej płyty do składowania obornika organ oparł się w szczególności na wyjaśnieniach skarżącej oraz dowodzie z przesłuchania świadka. Skarżąca do protokołu oględzin obiektu budowlanego nr [...] z dnia [...] 2014 r. oświadczyła, że posadzka betonowa płyty do składowania obornika powstała około 15 lat temu – tj. w 1999 r., natomiast ściany wymurowano około 2010 r. Przed rokiem 1999 obornik był składowany bezpośrednio na gruncie, w tym samym miejscu, w którym obecnie istnieje płyta do składowania obornika. Gospodarstwo wcześniej prowadzili rodzice. W piśmie z dnia [...] 2014 r., skarżąca stwierdziła, że po zbadaniu posiadanej dokumentacji oraz rozmowach z rodziną i bliskimi, doszła do wniosku, że inwestycja powstała nie ok. 15 lat temu, a ponad 20 lat temu. Dowodem potwierdzającym jej słowa miał być protokół z kontroli przeprowadzonej w jej gospodarstwie przez przedstawicieli Gminy [...] oraz KPODR Oddział [...], w którym ogólnie wskazano, że zbiorniki zostały wybudowane w poprzedniej dekadzie. W dniu [...] 2014 r. w toku przesłuchania, skarżącą oświadczyła, że posadzka betonowa płyty obornikowej według jej wiedzy istniała już przed rokiem 1995r., w którym zmarł jej ojczym - inwestor przedmiotowej płyty obornikowej. W 1999 r. mama skarżącej przepisała na nią gospodarstwo. Trzy ściany z bloczka betonowego płyty obornikowej skarżąca wykonała w 2010 r. Przesłuchiwany w dniu [...] 2015 r. charakterze świadka A. D. oświadczył, że na prośbę skarżącej w około 2009 r. wymurował trzy ściany płyty obornikowej, uprzednio demontując będące w złym stanie dwie warstwy pustaków szlakowych wykonanych z trzech stron płyty. Dodał, że osobiście nie wykonywał płyty obornikowej i nie wie, kiedy powstała, a o budowie płyty słyszał od teścia, który nie żyje od około 10 lat. Wskazać należy, że skarżąca, w swoich późniejszych wyjaśnieniach (odbiegających od pierwotnego oświadczenia) podnosiła, że obiekt ten powstał przed 1995 r. Zdaniem Sądu omawiane twierdzenia skarżącej są niewiarygodne. Skarżąca, świadoma konsekwencji prawnych wybudowania obiektu po 1995 r. (a w zasadzie po 24 grudnia 1997 r., gdy weszły w życie przepisy dotyczące obowiązku zgłoszenia budowy takiego obiektu) zmieniła swoje wyjaśnienia w piśmie z dnia [...] 2014 r., a więc bezpośrednio po otrzymaniu postanowienia organu z dnia [...] 2014 r., nakładającego obowiązki celem legalizacji obiektu. Co istotne, w swym ww. piśmie, jako przyczynę wycofania się ze swych twierdzeń o wybudowaniu płyty w 1999 r. (zawartych w protokole oględzin z dnia [...].2014 r.), podała takie fakty, jak: - zbadanie posiadanej dokumentacji, oraz – rozmowę z rodziną i znajomymi (vide pismo skarżącej k. 39 akt administracyjnych I instancji). Tymczasem pomimo wskazania przesłanek w oparciu o które zmieniła swe stanowisko, nie wskazała dowodów, które wynikałyby z powyższych przesłanek. Wskazała bowiem dokumenty w postaci aktu zgonu ojczyma oraz protokołu z oględzin z dnia [...].2014 r., oraz wniosek o przesłuchanie jednego tylko świadka A. D. (w piśmie z dnia [...].2014 r., twierdziła o swych ustaleniach w oparciu o rozmowy z rodziną i znajomymi). Znikomość zgłoszonych przez nią dowodów i brak wynikającej z nich wiedzy, co do daty budowy płyty obornikowej, czynią niewiarygodnymi twierdzenia skarżącej, że powzięła wiedzę o innej dacie budowy ww. płyty niż data podana przez nią pierwotnie, tj. w dniu [...] 2014 r. Należy dodać, że dowodu na potwierdzenie zmienionej przez stronę wersji daty budowy obiektu nie może stanowić protokół kontroli, na który powołuje się skarżąca w piśmie z dnia [...].2014 r. Protokół ten pochodzi bowiem z [...].2014 r. (vide; k. 44 akt sądowych). Przyjmując, że ustalenia zawarte w nim dotyczą również czasu budowy płyty do składowania obornika, wynikało by, że obiekt ten powstał w poprzednim dziesięcioleciu, nie zaś dwudziestoleciu jak twierdzi skarżąca. Również na podstawie aktu zgonu ojczyma skarżącej i umowy darowizny nieruchomości nie da się wywnioskować, kiedy powstał przedmiotowy obiekt gospodarczy. Skarżąca nie wykazała bowiem w żaden sposób, że to nie ona była inwestorem, a jej ojczym. Z protokołu oględzin z dnia [...] 2014 r. wynika wręcz, że gdy gospodarstwo prowadzili rodzice skarżącej płyta do składowania obornika jeszcze nie istniała. W świetle powyższego, organ administracji prawidłowo przyjął, że obiekt powstał po dacie 24 grudnia 1997 r. i zastosowanie do niego ma przepis art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. Prawo budowlane (cyt. wyżej) Analizując wyjaśnienia strony skarżącej co do daty budowy płyty do składowania obornika należy mieć też na uwadze treść przepisu § 29 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznym jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U z 2014, poz. 81). Zgodnie z tym przepisem płyty do składowania obornika powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne. Ustalając datę budowy przedmiotowego obiektu trzeba uwzględnić zatem nie tylko datę budowy posadzki (dna płyty), ale także ścian. Istotne również, jest to, że w świetle treści art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane (cyt. wyżej) pod pojęciem budowy należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (cyt. wyżej) objęta będzie zatem również odbudowa płyty do składowania obornika (lub jej poszczególnych elementów). Podnieść należy w związku z tym, że nawet gdyby dać wiarę późniejszym oświadczeniom skarżącej co do daty powstania płyty do składowania obornika, to przy rozstrzyganiu sprawy należało uwzględnić, że w ok. 2009 r. (zeznania świadka) lub 2010 r. (wyjaśnienia skarżącej) doszło do odbudowy ścian płyty do składowania obornika (w miejsce zdemontowanych ścian wybudowano nowe). Odbudowa ta w świetle treści art. 30 ust. 1 pkt 1 z związku z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane (cyt. wyżej) również wymagała zgłoszenia. Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że skarżąca takiego zgłoszenia nie dokonywała. W takiej sytuacji, jak już wyżej wskazano zastosowanie ma przepis art. 49 b ustawy Prawo budowlane (cyt. wyżej) zgodnie z którym właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ (art. 49 b ust. 1). Zgodnie z ust. 2 tego przepisu jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo, w przypadku jego braku, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem - gdy budowa nie została zakończona - prowadzenie robót budowlanych oraz nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni: 1) dokumentów, o których mowa w art. 30 ust. 2 albo art. 30 ust. 2 i 3, albo art. 30 ust. 2 i 4; 2) projektu zagospodarowania działki lub terenu; 3) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze treść cytowanego przepisu, organ I instancji zasadnie wydał postanowienie z dnia [...] 2014 r. nakładające na skarżącą obowiązek przedłożenia: 1. szkicu przedstawiającego wykonaną płytę do składowania obornika wraz ze stanowiącą jej integralną część obudową wykonaną z bloczków betonowych, z niezbędnym opisem potwierdzającym spełnienie przez budowę warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie określonych w rozporządzeniu z dnia 7 października 1997 r. (cyt. wyżej), 2. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3. projekt zagospodarowania działki o nr geod. [...] z naniesioną płytą do składowania obornika, 4. zaświadczenie Wójta Gminy [...] o zgodności budowy płyty do składowania obornika z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z akt sprawy Wójt Gminy [...] postanowieniem z dnia [...] 2014r., nr [...] odmówił wydania zaświadczenia o zgodności budowy płyty do składowania obornika z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując, że przedmiotowy obiekt położony jest w granicach terenu oznaczonego w miejscowym planie zagospodarowania część wsi [...] i części wsi G. uchwalonego uchwałą [...] Rady Gminy L. z dnia [...] 2008 r. (Dz.Urz. Woj. Kuj-Pom. Z 2009 r., Nr [...] poz. 192) symbolem MNr o przeznaczeniu podstawowym – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna rezydencjonalna z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi i dopuszczalnym przeznaczeniu uzupełniającym – usługi towarzyszące zabudowie mieszkaniowej, stacje transformatorowe, przepompownie. W ocenie Wójta płyta do składowania obornika, jest niezgodna z ustaleniami planu, ponieważ nie jest obiektem ani urządzeniem towarzyszącym zabudowie mieszkaniowej rezydencjonalnej, nie jest też pomieszczeniem w budynku mieszkalnym przeznaczonym dla prowadzenia nieuciążliwej działalności gospodarczej. Wyżej wskazane postanowienie Wójta zostało utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2014 r., nr [...], a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę E. Z. na wspomniane wcześniej postanowienie Kolegium. Ponieważ budowa płyty do składowania obornika nie była zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a strona skarżąca nie spełniła (nie była w stanie spełnić) obowiązków nałożonych na nią postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, organy administracji zasadnie uznały, że zachodziły przesłanki do orzeczenia na podstawie art. 49 b ust. 1 ustawy Prawo budowlane o rozbiórce obiektu budowlanego. Obowiązek zastosowanie w takiej sytuacji przepisu art. 49 b ust. 1 ustawy wynikał przy tym z ust. 3 art. 49 b ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym w przypadku niespełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepis ust. 1. Odnosząc się do zarzutów skarżącej dotyczących naruszenia art. 7, 77, 107 § 3 z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 poz. 267; ze zm), należy wskazać, że nie zasługują one na uwzględnienie. W ocenie Sądu organy prawidłowo zebrały i rozpatrzyły w niniejszej sprawie materiał dowodowy konieczny do rozstrzygnięcia sprawy. Zarzuty strony skarżącej dotyczące przeinaczania przez organy zeznań świadka i dowolnej oceny dowodów nie znajdują odzwierciedlenia w uzasadnieniach kwestionowanych decyzji. Zdaniem Sądu dokonana przez organy ocena dowodów została przeprowadzona w sposób spójny i logiczny, a skarżąca poza ogólnikowymi stwierdzeniami, w żaden sposób nie podważyła dokonanych ustaleń. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.