II SA/Bd 123/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Grzegorz Saniewski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem z dnia 28 września 2005 r. (sygn. akt SA/Bd 3480/03) na decyzję Wojewoda [...] postanawia odrzucić skargę o wznowienie. Pismem z dnia 5 grudnia 2005 r. (k. 235, k. 309) uzupełnionym pismem z dnia 7 grudnia 2005r. (k. 316) W. G. wniósł m.in. o wznowienie postępowania sądowego prowadzonego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy pod sygnaturą SA/Bd 3483/03, które zostało zakończone postanowieniem z dnia 28 września 2005 r. Wskazane postanowienie stało się prawomocne w dniu 5 października 2005r., wskutek odrzucenia wniesionego przez skarżącego zażalenia. We wniosku jako przyczynę wznowienia przewidzianą wart. 4011 kpc skarżący wskazał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 września 2005 r. (sygn. akt P 18/04), którym orzeczono o niezgodności z Konstytucją RP art. 160 § 5 kpa. Jednocześnie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie z powyższej przyczyny podnosząc, że o wyroku Trybunału powziął wiadomość dopiero 2 grudnia 2005 r. Uzupełniając swój wniosek skarżący w piśmie z dnia 15 lutego 2006 r. (k. 321) wskazał jako dodatkowe podstawy wznowienia: - niedopuszczalność drogi sądowej, - brak jurysdykcji krajowej, - brak zdolności sądowej i czynnej legitymacji procesowej skarżącego, - brak należytej reprezentacji skarżącego. Kolejne uzupełnienie wniosku o wznowienie postępowania nastąpiło w piśmie z dnia 24 marca 2006 r. (k. 303), w którym oprócz powołania podstaw wznowienia wskazywanych we wcześniejszych pismach, skarżący dodatkowo wskazał, że w sprawie podlegającej wznowieniu: - pozbawiono go możności działania, - orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy. Skarżący w pismach podawał różne daty, w jakich dowiadywał się o podstawach wznowienia postępowania. Ostatecznie w piśmie z dnia 22 maja 2006 r. jako najwcześniejszą datę, w której dowiedział się o podstawie wznowienia skarżący wskazał dzień 28 października 2005 r. tj. dzień w którym dowiedział się o nieprawomocnym postanowieniu Sądu z dnia 28 września 2005 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej (przy czym postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 października 2005 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, że sąd administracyjny, jakim jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, w przypadku skargi o wznowienie postępowania jest zobowiązany stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." - a nie przywoływane przez skarżącego przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. w przypadku wniesienia skargi o wznowienie postępowania Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Skarżący ostatecznie powołał się na następujące podstawy wznowienia: 1) orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności z Konstytucją art. 160 § 5 kpa, 2) niedopuszczalność drogi sądowej, 3) brak jurysdykcji krajowej, 4) brak zdolności sądowej i czynnej legitymacji procesowej skarżącego, 5) brak należytej reprezentacji skarżącego, 6) pozbawienie strony możności działania, 7) orzekanie w sprawie podlegającej wznowieniu przez sędziego wyłączonego z mocy ustawy. Ustawowe podstawy wznowienia postępowania zostały wskazane w Dziale VII p.p.s.a. W przepisach tego działu nie zostały wskazane jako podstawy wznowienia okoliczności o których mowa w pkt 2 i 3. Nie są to zatem "ustawowe podstawy wznowienia". Odnośnie podstawy wskazanej w pkt 1 wypowiada się przepis art. 272 § 1 p.p.s.a., który jako podstawę wznowienia wskazuje okoliczność "gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie." Ustawową podstawą wznowienia nie jest zatem wydanie przez Trybunał jakiegokolwiek orzeczenia, ale tylko takiego orzeczenia, które stwierdza niezgodność z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, którego przepisy były podstawą orzekania sądu administracyjnego w sprawie, której wznowienia domaga się skarżący. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 5 września 2005 r. Uak też z postanowienia z dnia 20 stycznia 2004 r. odrzucającego skargę - k. 50 akt SA/Bd 3480/03) przepis art. 160 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), o którym orzekał Trybunał Konstytucyjny w ww. wyroku z dnia 5 września 2005 r. nie był podstawą orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. Co więcej w wyroku z dnia 5 września 2005 r. Trybunał orzekł o niezgodności z Konstytucją przepisu, który w ogóle nie ma zastosowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Orzeczenie Trybunału w przedmiocie tego przepisu nie może być zatem uznane za przyczynę wznowienia postępowania przewidzianą wart. 273 p.p.s.a (por. komentarz A. Kabata do art.272 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek ¬"Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze 2005; wg treści przywołanej w elektronicznym Systemie Informacji Prawnej LEX). Przyczyny wznowienia wymienione w pkt. 4 - 7 zostały przywołane wart. 271 pkt 1 i 2 p.p.s.a., są to zatem "ustawowe przyczyny wznowienia". Odnośnie tych przyczyn pozostaje do zbadania przez Sąd kwestia zachowania terminu wniesienia skargi opartej na wymienionych podstawach. Stosownie do art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jak wynika z pism skarżącego, najwcześniejszą datą, w jakiej dowiedział się o przyczynie wznowienia był dzień 28 października 2005 r. Jednocześnie był to termin, w którym skarżący dowiedział się o wskazywanym przez niego orzeczeniu z dnia 28 września 2005 r. Dzień 28 października 2005 r. jest zatem datą, od której liczy się termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w oparciu o wszystkie podstawy wymienione w pkt 4 - 7. W rezultacie trzymiesięczny termin na złożenie skargi o wznowienie postępowania w oparciu o podstawy wymienione w pkt 4 - 7 upłynął w dniu 30 stycznia 2006 r. (dzień 28 stycznia przypadał w sobotę, co stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. spowodowało, że za ostatni dzień terminu należy uważać poniedziałek 30 stycznia, jako następny dzień po dniach wolnych od pracy). Skarga o wznowienie postępowania została sporządzona przez skarżącego już w dniu 5 grudnia 2005 r., jednakże uzupełnienie tej skargi o podstawy wskazane w pkt. 4 i 5 nastąpiło dopiero w piśmie złożonym w dniu 15 lutego 2006 r. (data stempla pocztowego - k. 330). Tą zatem datę, zdaniem Sądu, należy uważać za złożenie skargi o wznowienie postępowania w zakresie, w jakim skarżący powołuje się na przyczyny określone w pkt 4 i 5. Podobnie odnośnie podstaw wymienionych w pkt 6 i 7 za datę złożenia skargi o wznowienie należy uznać dzień złożenia pisma z dnia 24 marca 2006 r. (wpływ do Sądu - dnia 27 marca - k. 303). Daty złożenia skargi o wznowienie postępowania w zakresie, w jakim przywołuje ona podstawy wznowienia określone w pkt 4 - 7 przypadają zatem po upływie trzymiesięcznego terminu określonego wart. 277 p.p.s.a. Odnośnie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego Sąd podziela stanowisko zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2004 r. (sygn. akt OW 87/04, opubl. w elektronicznym Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 158967), że brak ustawowej podstawy wznowienia stanowi obowiązek odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu. Wobec uznania przez Sąd, iż powołanie się przez skarżącego na wydanie przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 5 września 2005r. nie jest ustawową podstawą wznowienia, zbędne stało się rozstrzyganie w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w oparciu o tę podstawę. Ze względu na powyższe orzeczono jak w sentencji.