II SA/Bd 123/09
WyrokWSA w Bydgoszczy2009-03-17
Skład orzekający: Anna Klotz, Wojciech Jarzembski, Grzegorz Saniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie zastępcze wezwania do stawiennictwa w urzędzie pracy, dokonane na podstawie art. 44 k.p.a., było skuteczne, jeśli skarżąca twierdziła, że nie otrzymała awiza z powodu uszkodzenia skrzynki pocztowej i opieki nad chorym bratem?Ratio decidendi
Sąd uznał, że doręczenie zastępcze wezwania do stawiennictwa w urzędzie pracy nie było skuteczne, ponieważ organy nie ustaliły prawidłowej daty doręczenia pisma. Analiza potwierdzenia odbioru wykazała, że wezwanie zostało powtórnie awizowane, a z uwagi na datę nadania i okres przechowywania pisma na poczcie, skuteczne doręczenie powinno nastąpić później niż termin wyznaczony na stawiennictwo. W związku z tym utrata statusu osoby bezrobotnej z powodu niestawiennictwa była niezasadna.Stan faktyczny
Starosta W. orzekł o utracie przez A. W. statusu osoby bezrobotnej z powodu niestawiennictwa w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, mimo powtórnego awizowania wezwania. A. W. odwołała się, twierdząc, że nie otrzymała awiza z powodu uszkodzonej skrzynki pocztowej i opieki nad chorym bratem. Wojewoda utrzymał decyzję w mocy. A. W. złożyła skargę do WSA, podnosząc te same argumenty.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty W., stwierdzając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 marca 2009 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty W. z dnia [...] nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
II SA/Bd 123/09
Uzasadnienie
Starosta W. decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. wydaną, na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz art. 44 i art. 104 k.p.a. orzekł o utracie przez A. W. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] grudnia 2008 r.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że strona w związku z wezwaniem organu nie stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w wyznaczonym terminie na dzień [...] grudnia 2008 r.
Organ stwierdził, że pomimo, iż wezwanie do stawiennictwa zostało powtórnie awizowane, nie zostało podjęte przez zainteresowaną. Z uwagi na powyższe organ stwierdził doręczenie zastępcze wezwania na podstawie przepisu art. 44 k.p.a.
W odwołaniu od tej decyzji A. W. wniosła o jej uchylenie. Jako usprawiedliwienie niestawiennictwa wskazała, że nie otrzymała awiza, zatem nie miała świadomości o wezwaniu organu.
Skrzynki pocztowe na korespondencję w okresie skierowanego do niej wezwania były zepsute. Listonosz nie pozostawił jej korespondencji, a nieobecność w domu w czasie wizyty listonosza spowodowana była opiekowaniem się niepełnosprawnym bratem z uwagi na śmierć jej matki w dniu [...] listopada 2008 r.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., po rozpatrzeniu odwołania - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podzielił stanowisko Starosty W. i powołując się na dwukrotne awizo wezwania stwierdził, że na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy A. W. nie wykazała zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia.
A. W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. podniosła, że niesłusznie została pozbawiona statusu bezrobotnego i przedstawiła stan faktyczny zaistniały w sprawie w sposób zbieżny z wywodami odwołania.
Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z przyczyn innych niż w niej wskazane, a które Sąd nie będąc związany granicami skargi obowiązany jest uwzględnić z urzędu zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - (dalej: p.p.s.a.).
Nie można przede wszystkim podzielić stanowiska Wojewody [...], że w rozpoznawanej sprawie doszło do skutecznego doręczenia zobowiązanemu wezwania do osobistego stawienia się w dniu [...] grudnia 2008 r. zawartego w piśmie PUP we W. z dnia [...] listopada 2008 r. Analiza zwrotnego potwierdzenia odbioru prowadzi do wniosku, że organy I i II instancji nie podjęły się ustalenia prawidłowej daty doręczenia powyższego pisma, a ta okoliczność w ocenie Sądu była w niniejszej sprawie kwestią pierwszoplanową.
Powyższe oznacza, że doręczenie wezwania skierowanego do skarżącej nastąpiło na podstawie art. 44. § 4 k.p.a.- było więc doręczeniem zastępczym.
Organ winien w pierwszej kolejności zastosować się do trybu doręczenia określonego w art. 44, gdyż doręczyciel nie zastał skarżącej w domu. Niemożliwe zatem było doręczenie pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43. W takiej sytuacji stosownie do art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.).
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.).
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.).
Znajdująca się w aktach administracyjnych potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru wysłanego do skarżącej wezwania PUP z dnia [...] listopada 2008 r. potwierdza, że przesyłka pocztowa była powtórnie awizowana.
Ze stempla pocztowego na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że wezwanie zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu [...] listopada 2008 r.
W dniu [...] grudnia 2008 r. prawdopodobnie doręczyciel dokonał adnotacji "nie zastałem" (druga str. zał.7/1/1- akt administracyjnych). Natomiast na zwrotnym potwierdzeniu odbioru naniesiona została słabo czytelna pieczęć o treści " awizo powtórne", opatrzone datą "08-12" poniżej.
W świetle powyższego, oceniając już samą datę złożenia wezwania na poczcie przez organ w dniu [...] listopada 2008 r.- przy uwzględnieniu 14 dni, skuteczne doręczenie wezwania na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. powinno mieć miejsce w dniu [...] grudnia 2008 r., był to dzień, na który zostało wyznaczone stawiennictwo skarżącej w organie. Oceniając natomiast okoliczność, że pierwsze doręczenie nastąpiło w dniu [...] grudnia 2008 r. i doręczyciel w tej dacie nie zastał skarżącej w domu oraz to, że stosownie do przepisów prawa pismo złożył w urzędzie pocztowym na okres 14 dni, należy stwierdzić, że wezwanie należało uznać za doręczone z dniem [...] grudnia 2008 r., również w sytuacji, gdyby awizo powtórne miało miejsce w dniu [...] grudnia 2008 r.
W tych okolicznościach stanowisko organu co do zasadności pozbawienia skarżącej statusu osoby bezrobotnej z uwagi na niestawiennictwo na wezwanie organu jest niezasadne i nie znajduje usprawiedliwienia w przepisach prawa.
Dodatkowo Sąd zwraca uwagę na konieczność prawidłowego kompletowania akt administracyjnych, bowiem to one są podstawą orzekania przez Sąd w myśl art. 133 p.p.s.a.; włączone do akt niniejszej sprawy kserokopie koperty mającej zawierać wysyłaną korespondencję i dowodów doręczenia są nieczytelne, nie odzwierciedlają wszystkich zapisów oryginału, co dotyczy zwłaszcza odcisków pieczęci, czy datowników. Tymczasem były to dokumenty decydujące o istocie rozstrzygnięcia. Te mankamenty powinny być usunięte w ponownie przeprowadzonym postępowaniu.
Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło