II SA/Bd 1230/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Tyliński Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant asystent sędziego Agnieszka Zakrzewska-Wiśniewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 08 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi P. S.A. w B. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowy Inspektorat Pracy w B. postanowieniem z ... 2014 r. ... na podstawie art. 119 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015) nałożył na "A" w B. grzywnę ... zł, wzywając do jej uiszczenia w terminie do ... 2014 r. oraz wezwał do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym nr ... wstawionym przez Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w B. ww. terminie. Wnosząc zarzuty Spółka wskazała, iż organ nie uwzględnił, faktu, iż obowiązek objęty tytułem wykonawczym został przez Spółkę w części wykonany a w pozostałej części jest wykonywany. Postanowieniem z ... 2014 r. (nr ...) Inspektor Pracy na podstawie art. 34 § 4 ww. ustawy z 17 czerwca 1966 r. oddalił zarzuty, stwierdzając, że nie mieszczą się one katalogu art. 33 § 1 ustawy i nie dopatrzył się uchybień w prowadzeniu postępowania egzekucyjnego, stwierdzając że ocena stopnia uciążliwości środka egzekucyjnego należy do organu i nie może być podstawą zarzutu, a wymierzona grzywna stanowi jedynie 12% górnej wysokości zagrożenia – zatem uciążliwość jest minimalna. W zażaleniu Spółka zarzuciła naruszenie art. 33 § 1 pkt 1 i 8 ww. ustawy oraz błąd w ustaleniach faktycznych poprzez wadliwe przyjęcie, iż okoliczność, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym został częściowo spełniony nie mieści się w katalogu podstaw zarzutów z art. 33 § 1, podczas gdy prawidłowa ocena ww. okoliczności winna prowadzić do zdania, iż okoliczność ta wypełnia znamiona podstawy zarzutów z art. 33 § 1 pkt 1 w postaci wykonania przez Spółkę ciążącego na niej obowiązku w części i nieuchylania się od jego wykonania w pozostałym zakresie oraz że nałożona grzywna nie jest dla Spółki zbyt uciążliwą z uwagi na jej sytuację finansową oraz częściowe wykonywanie obowiązku i tym samym nie spowoduje dalszego pogorszenia jej sytuacji finansowej, podczas gdy prawidłowa ocena winna prowadzić do zdania odmiennego oraz wniosku, iż grzywna spowodować może brak możliwości regulowania przez Spółkę zobowiązań wobec pracowników. Stawiając te zarzuty Spółka wniosła o uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania egzekucyjnego przynajmniej w części dot. obowiązku objętego tytułem wykonawczym, który już został wykonany ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Inspektorowi Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w B.. Okręgowy Inspektor Pracy w B. postanowieniem (...) z ... 2014 r. na podstawie art. 34 § 4 ww. ustawy z 17 czerwca 1966 r. i art. 19 ust. 1 pkt 5 ustawy z 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wg organu egzekucja została wszczęta zgodnie z prawem, a wymierzając grzywnę organ uwzględnił częściowe wykonanie obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, dodając, że nie jest to kara lecz forma nacisku mająca na celu skłonienie zobowiązanego do określonego zachowania się. Nadto organ stwierdził, iż nie znalazł podstaw prawnych do umorzenia w części postępowania. W skardze Spółka zarzuciła naruszenie art. 33 § ww. ustawy z 17 czerwca 1966 r. oraz błąd w ustaleniach faktycznych przez wadliwe przyjęcie, iż okoliczność częściowego spełnienia obowiązku nie mieści się w katalogu zarzutów oraz błędne przyjęcie, iż grzywna nie jest uciążliwa w obecnej sytuacji finansowej skarżącej. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 59 § 1 pkt 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez wadliwe przyjęcie, iż częściowe wykonanie wskazanych w tytule wykonawczym obowiązku oraz zawarcie i realizowanie ugód sądowych odraczających termin zapłaty świadczeń, z których przyszłe raty nie są jeszcze wymagalne, nie wypełnia przesłanek do umorzenia postępowania co prowadzi do bezpodstawnego przyjęcia, że nie ma podstaw do umorzenia w części postępowania egzekucyjnego i domagała się uchylenia obu postanowień i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych oraz o wstrzymanie lub zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, bowiem skarga nie ma uzasadnionych podstaw a zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Organ wskazał, że kontrola wykazała, że żadna z decyzji zawartych w nakazie nie została wykonana w całości, efektem czego było wszczęcie egzekucji i wydanie tytułu wykonawczego. Zgodnie z art. 59 § 1 pkt 1 ww. ustawy egzekucję umarza się jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania. Wskazywane wyroki i ugody jedynie w części pokrywają się z treścią nakazu, bowiem dotyczą tylko października i listopada 2013 r. a ostatnie września 2013 r.; ponadto przywołane rozstrzygnięcia dotyczą tylko kilku pracowników objętych egzekwowanym nakazem, tym samym nie czynią postępowania egzekucyjnego niedopuszczalnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływanej dalej jako "Ppsa" uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do przepisów art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt. Z akt sprawy natomiast wynika, że dnia ... 2013 r. Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy w B. na podstawie art. 11 pkt 7 w związku z art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2012 r., poz. 404) po przeprowadzeniu w dniach ... i ... ... oraz ... i ... ... 2013 r. kontroli wydał stronie skarżącej nakaz zapłaty (nr ...) pracownikom strony skarżącej zaległych wynagrodzeń za wrzesień i październik 2013 r. Kolejna kontrola przeprowadzona ... i ... oraz ... 2014 r. wykazała, iż nakaz nie został wykonany, w związku z czym dnia ... 2014 r. na podstawie art. 15 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ wydał upomnienie a następnie w dniach ... i ... oraz ... 2014 r. przeprowadził ponowną kontrolę, ustalając brak wykonania ww. nakazu z ... 2013 r. W związku z powyższym Inspektor Pracy PIP w B. dnia ... 2014 r. wydał tytuł wykonawczy . oraz przywoływane na wstępie postanowienie o nałożeniu grzywny w kwocie ... zł. Według przepisu art. 2 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst, jedn.: Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) obowiązki z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wypłaty należytego wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi, nakładane w drodze decyzji organów Państwowej Inspekcji Pracy, podlegają egzekucji administracyjnej. Z akt sprawy wynika więc, że skarżąca do dnia wszczęcia postępowania egzekucyjnego nie wykonała w pełni wszystkich obowiązków wynikających z przywołanego nakazu Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w B.. Zgodnie z art. 6 § 1 wskazanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Inspektor pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w B., jako wierzyciel obowiązków wynikających z opisanych wyżej nakazów (art. 5 § 1 pkt 2 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) po stwierdzeniu, że doręczone Spółce upomnienie wzywające do wykonania obowiązków nie przyniosło rezultatu wydał więc zasadnie tytuł wykonawczy i prawidłowo zastosował środek egzekucyjny, o jakim mowa w art. 119 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r., wymierzając grzywnę w celu przymuszenia wobec braku wykonania nakazu zapłaty. Wobec powyższego brak jest podstaw do podważenia zgodności z prawem zastosowanego środka egzekucyjnego. Z akt sprawy wynika, również, że postanowienie organu pierwszej instancji o nałożeniu grzywny wydane zostało przez właściwy upoważniony do tego organ, we właściwym trybie i z zachowaniem wszystkich wymogów art. 122 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W szczególności należy podkreślić, że doręczono stronie skarżącej upomnienie, a orzeczona grzywna nie przekracza kwoty wskazanej treścią przepisów ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ jednocześnie uzasadnił dlaczego orzekł grzywnę właśnie w tej a nie innej wysokości, wskazując że uwzględnił częściowe wykonanie obowiązków wskazanych w tytule wykonawczym. Nie można więc dopatrzyć się naruszenia prawa w zaskarżonym postanowieniu i poprzedzającym go postanowieniu z ... 2014 r. a w szczególności nie można dopatrzyć się naruszenia przepisów ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności dotyczące jej sytuacji fizycznej nie mogą natomiast prowadzić do stwierdzenia braku legalności zaskarżonego postępowania. I dlatego nie dopatrując się naruszenia obwiązującego prawa Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.