II SA/Bd 1235/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku spółki M. w B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi spółki M. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji punktu gry na automatach o niskich wygranych postanawia oddalić wniosek. W dniu 13 października 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek spółki M. w B. o przyznanie prawa pomocy, który w związku z faktem posiadania przez spółkę profesjonalnego pełnomocnika, należy traktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazany wniosek złożony został w sprawie ze skargi w/w spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji punktu gry na automatach o niskich wygranych. Wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych. Z danych zamieszczonych w formularzu PPPr oraz w przedłożonym sprawozdaniu finansowym wynika, że spółka posiada kapitał zakładowy w wysokości [...] zł, środki trwałe o wartości [...] zł, zaś na koncie bankowym zgromadziła kwotę [...] zł. Spółka zaakcentowała, że za poprzedni rok obrotowy podniosła stratę z tytułu prowadzonej działalności wynoszącą [...] zł. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2010 r. referendarz sądowy oddalił wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wskazując, iż w wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej wnioskodawczyni nie stwierdzono, aby nie była ona w stanie ponieść kosztów postępowania. Zauważono, iż kwota środków finansowych zdeponowanych na rachunku bankowym znacznie przewyższa wysokość straty bilansowej, co pozwala sądzić, iż uiszczenie wpisu sądowego nie zakłóci płynności finansowej spółki. Od wskazanego postanowienia wnioskodawczyni wniosła sprzeciw. Spółka podniosła, iż referendarz sądowy dokonał oceny jej sytuacji finansowej w sposób wybiórczy, opierając swoje przeświadczenie o możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych na fakcie zgromadzenia w danym momencie znacznych środków pieniężnych na rachunku bankowym, niemającym jednak zdaniem spółki większego znaczenia dla ustalenia je rzeczywistej kondycji finansowej. Przy ocenie zdolności osoby prawnej do poniesienia kosztów sądowych należy bowiem brać przede wszystkim pod uwagę ogólną wysokość zysku lub straty z prowadzonej działalności gospodarczej, a także istniejące zobowiązania finansowe, czego referendarz sądowy nie uwzględnił. Wnioskodawczyni zaznaczyła również, że nie można postawić jej zarzucić, iż jako podmiot gospodarczy nie stworzyła specjalnej rezerwy finansowej przeznaczonej na pokrycie kosztów sądowych, albowiem stan jej dochodów i zobowiązań nie pozwolił na zgromadzenie takiej rezerwy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis zaś art. 246 § 2 pkt 2 ppsa stanowi, iż prawo pomocy w zakresie częściowym może zostać przyznane osobie prawnej wówczas, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zdaniem Sądu skarżąca spółka nie wykazała, iż posiadane przez nią aktywa finansowe nie wystarczają na pokrycie kosztów postępowania. Z analizy sytuacji finansowej spółki nie wynika, że konieczność poniesienia opłat sądowych i ewentualnych wydatków związanych z niniejszym postępowaniem, doprowadzi do utraty przez nią płynności finansowej, skutkującej ogłoszeniem upadłości. Spółka posiada kapitał zakładowy w wysokości [...] zł, a na koniec 2009 r. zgromadziła środki trwałe o wartości [...] zł, osiągając przy tym przychód netto ze sprzedaży usług w wysokości [...] zł. W tym okresie na rachunku bankowym skarżącej zdeponowano również kwotę [...] zł. Co prawda z przedłożonego bilansu wynika jednocześnie, iż wnioskodawczyni odnotowała za 2009 r. stratę bilansową w wysokości [...] zł, a wartość zobowiązań krótkoterminowych wzrosła w ciągu tego roku z [...] zł do [...] zł, jednakże spółka nie wykazała w żaden sposób, aby te okoliczności powodowały w chwili obecnej zachwianie jej równowagi finansowej. W szczególności nie przedłożyła żadnych dokumentów, z których wynikałoby, iż ma problemy z terminowym regulowaniem wymagalnych zobowiązań. Nic również nie wskazuje na to, aby przeciwko stronie skarżącej toczyło się jakiekolwiek postępowanie egzekucyjne, czy też aby nosiła się ona z zamiarem ogłoszenia upadłości. Podkreślić także należy, iż wnioskodawczyni kontynuuje w bieżącym roku działalność gospodarczą, dążąc do wygenerowania zysku wystarczającego do pokrycia ubiegłorocznej starty bilansowej. Z uwagi na powyższe nie sposób w opinii Sądu przyjąć, iż skarżąca spółka nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z wszczętym przez nią w niniejszej sprawie postępowaniem sądowoadministracyjnym, które aktualnie wiążą się koniecznością uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł. W szczególności żadne okoliczności nie wskazują na to, iż poniesienie takiego kosztu doprowadzi do znacznego pogorszenia kondycji finansowej spółki. Tym samym należało oddalić przedmiotowy wniosek, odmawiając spółce M. w B. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 a contrario w zw. z art. 260 ppsa.