II SA/Bd 1235/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. Pismem z 22 grudnia 2020r. D. S. wniósł w imieniu Firmy A. (dalej "skarżąca") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 września 2021 r. wezwano D. S. do przedłożenia aktualnego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wykazania, że jest on uprawniony do reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, w rozumieniu art. 35 ustawy 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej "p.p.s.a.", w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarżąca działa w sprawie osobiście. W zakreślonym przez Sąd terminie D. S. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. W związku z czym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 grudnia wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia, przez podpisanie skargi z dnia 22 grudnia 2020 r. przez uprawnioną do tego osobę oraz złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS). Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 20 grudnia 2021 r. (z.p.o. - k. 18) na adres wskazany w skardze. W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie, jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Zarówno nieprzedłożenie pełnomocnictwa, jak i niewykazanie umocowania do podpisania pełnomocnictwa w imieniu osoby prawnej stanowią braki formalne skargi podlegające usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Natomiast w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej. Do dokumentów, o których mowa w art. 29 p.p.s.a., zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego, o którym mowa w ustawie z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1500 ze zm ), a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych. Wymienione dokumenty stanowią wymogi formalne pisma (skargi) w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, D. S. został na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 września 2021 r. do przedłożenia aktualnego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wykazania, że jest on uprawniony do reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, w rozumieniu art. 35 p.p.s.a., w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarżąca działa w sprawie osobiście. Wobec braku przedłożenia pełnomocnictwa, stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. skarżąca została skutecznie wezwana pismem z dnia 15 grudnia 2021 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi z dnia 22 grudnia 2020 r. przez uprawnioną do tego osobę oraz złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS). W wezwaniu zakreślono skarżącej termin do wykonania wezwania oraz zawarto prawidłowe pouczenie o skutkach jego niewykonania. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych jest terminem ustawowym, wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd nie ma możliwości zmiany tego terminu. W przedmiotowej sprawie ostatnim dniem na wykonanie wezwania przez skarżącą był 27 grudnia 2021 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie podpisała skargi ani też nie nadesłała dokumentu (lub jego uwierzytelnionego odpisu) określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej według stanu na dzień wniesienia skargi stanowiący brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. Zaznaczyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia