II SA/Bd 1236/11

WyrokWSA w Bydgoszczy2011-12-13

Skład orzekający: Renata Owczarzak, Wiesław Czerwiński, Anna Klotz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy policjantowi, który w okresie służby przygotowawczej wybudował dom jednorodzinny i uzyskał pozwolenie na jego użytkowanie, a następnie został mianowany policjantem w służbie stałej, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, mimo posiadania zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych?
Ratio decidendi
Policjantowi, który w okresie służby przygotowawczej wybudował dom jednorodzinny i uzyskał pozwolenie na jego użytkowanie, a następnie został mianowany policjantem w służbie stałej, nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, jeśli jego potrzeby mieszkaniowe zostały zaspokojone w sposób określony w ustawie o Policji i przepisach wykonawczych. Prawo do pomocy finansowej jest zastępczą formą realizacji prawa do lokalu i przysługuje policjantowi w służbie stałej tylko wówczas, gdy nie ma on zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych.
Stan faktyczny
Skarżący, J. J., policjant, wniósł o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego. Organ pierwszej instancji odmówił przyznania pomocy, wskazując, że skarżący wybudował dom i uzyskał pozwolenie na jego użytkowanie w okresie służby przygotowawczej, a następnie został mianowany policjantem w służbie stałej, posiadając zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Skarżący zaskarżył decyzje, zarzucając niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym błędną wykładnię przepisów dotyczących pomocy finansowej i prawa do lokalu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Anna Kaczmarek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Komendant Powiatowy Policji w[...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z póżn. zm.), art. 88, art. 94, art. 95 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r., Nr 7, poz. 58 z późn. zm.), § 3a ust. 1 pkt 6 i § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., Nr 131, poz. 1468 z późn. zm.), w związku z § 2 pkt 1 i § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 105, poz. 884 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku J. J., odmówił przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu w[...]. W uzasadnieniu orzekający organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż wnioskodawca: 1. aktem notarialnym Rep. A nr [...]r. zakupił niezabudowaną nieruchomość (potwierdzenie własności gruntu - KW nr [...]), 2. decyzją Starosty [...] nr [...]r. uzyskał pozwolenie na budowę, 3. pismem z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] uzyskał potwierdzenie przyjęcia do użytkowania domu, 4. funkcjonariusz od dnia 2.04.2011 r. został policjantem w służbie stałej. Zdaniem organu, z wyżej wymienionych dokumentów wynika, iż funkcjonariusz w momencie zakupu nieruchomości oraz rozpoczęcia i zakończenia budowy domu jednorodzinnego był funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej, zatem nie spełniał warunków do przydzielenia lokalu mieszkalnego w drodze decyzji administracyjnej (art. 95 ust. 1 ustawy o Policji). W tym też okresie, z dniem 5.11.2010 r. uzyskał potwierdzenie przyjęcia do użytkowania wybudowanego przez siebie domu jednorodzinnego, co jest równoznaczne z zakończeniem budowy. Podniesiono również, że w dniu złożenia wniosku zainteresowany wykazał, że dnia 2.04.2011 r. został mianowany funkcjonariuszem w służbie stałej oraz jest współwłaścicielem domu w [...] o powierzchni mieszkalnej 110 m2 i tym samym ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, o których mowa w art. 88 ustawy o Policji. Ponadto w ocenie organu, zaspokojone są również normy zaludnienia przysługujące jego trzyosobowej rodzinie (od 21 m2 do 30 m2 powierzchni mieszkalnej), dlatego w konsekwencji stwierdzono, że zainteresowanemu nie przysługuje prawo do pomocy finansowej określone w art. 94 ust. 1 w związku z art. 95 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy. Od tej decyzji zainteresowany odwołał się do Komendanta Wojewódzkiego Policji, twierdząc, że fakt posiadania prawa do budynku mieszkalnego i jego odbiór nie daje podstawy do odmowy przyznania przedmiotowego świadczenia, szczególnie, gdy wnioskodawca w dalszym ciągu ponosi koszty inwestycyjne związane z pracami w budynku oraz w zakresie spłaty zaciągniętego kredytu bankowego. Zdaniem odwołującego się, prawo do budynku, czy też jego dokonany odbiór techniczny samo w sobie nie stanowi, że możliwe jest uznanie, iż budynek spełnia wszystkie prawem przewidziane normy, a pomieszczenia zostały wykończone w sposób umożliwiający korzystanie z nich w sposób przewidziany dla ich przeznaczenia; że zostały należycie wyposażone w sprzęty np. sanitarne, że wykonane zostały podłogi na wylewkach itp. Komendant Wojewódzki Policji w [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem organu odwoławczego bezspornym dla rozpatrywanej sprawy pozostaje fakt, iż na podstawie aktu notarialnego Repertorium [...] odwołujący się, będąc policjantem w służbie przygotowawczej, wspólnie z żoną nabył na własność niezabudowaną działkę nr 491/12 położoną w[...]. Następnie na mocy decyzji nr [...] Starosty [...] zainteresowany uzyskał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a pismem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] potwierdził przyjęcie domu do użytkowania. Ponadto w dniu 2.04.2011 r. wnioskodawca został mianowany funkcjonariuszem w służbie stałej i w związku z powyższym wnioskiem z dnia 26.07.2011 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w [...] o przyznanie pomocy na uzyskany dom. Komendant Wojewódzki Policji podkreślił, że na dzień mianowania w służbie stałej (2.04.2011 r.) oraz na dzień złożenia wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej (2.08.2011 r.) w zajmowanym domu w [...] o powierzchni mieszkalnej 110 m2 odwołujący się miał zapewnione normy zaludnienia przysługujące jego trzyosobowej rodzinie (od 21 m2 do 30 m2 powierzchni mieszkalnej). Organ zwrócił też uwagę, że przytoczony przez odwołującego się wyrok z dnia 23.11.2009 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I OSK 333/09) nie może mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie z uwagi na rozbieżność stanu faktycznego, natomiast w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie uchwała NSA podjęta w składzie 7 sędziów z dnia 29.04.2009 r. (sygn. akt I OPS 7/08), która wprawdzie dotyczy funkcjonariuszy Służby Więziennej jednakże z uwagi na analogiczne rozwiązania prawne dotyczy również funkcjonariuszy Policji. W uzasadnieniu przytoczonej uchwały NSA stwierdził, iż decydujące znaczenie przy rozpatrywaniu uprawnień do pomocy finansowej ma sytuacja mieszkaniowa funkcjonariusza składającego wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia, a pomoc finansowa przysługuje policjantowi tylko wówczas, gdy zgłaszając roszczenia nie miał on zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. W skardze do sądu J. J. wniósł o uchylenie decyzji zarówno organu odwoławczego jak i I instancji, zarzucając niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego, przepisów rozdziału VIII ustawy o Policji poprzez ich niewłaściwą wykładnię, jak również naruszenie przepisu art. 7 ustawy kodeks postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego organ nie wykazał, że przed podjęciem inwestycji skarżący miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe i nie przysługiwało mu prawo do przydzielenia kwatery tymczasowej - tym samym za nieuzasadnione uznać należy w świetle braku dostępnych lokali w zasobach Policji, że skarżący nie posiadał w służbie przygotowawczej prawa do przydzielenia lokalu w formie kwatery tymczasowej, a organ uprawniony mógł taki lokal przydzielić z posiadanych zasobów, jak również, że w momencie mianowania w służbie stałej skarżący miałby w drodze decyzji administracyjnej lokal mieszkalny przydzielony. Uzasadnia to w ocenie strony skarżącej wnioskowanie, że organ wydając decyzję pozbawił go prawa podmiotowego przyznania pomocy na potrzeby mieszkalne, tym samym dokonana wykładnia prawa prowadziłaby do uznania, że funkcjonariusz wraz z rodziną byłby zmuszony zamieszkać kątem, kontynuować budowę do czasu przejścia w służbę stałą, by nie utracić spornego prawa, nie mając przy tym pewności, że lokal mieszkalny zostanie mu przydzielony, jak również, że otrzyma na jego uzyskanie pomoc finansową. Skarżący zarzucił również, że w toku postępowania organ pominął art. 29 pkt 3 ustawy o Policji, a brak zastosowania tego przepisu powoduje, że w Policji może dojść do naruszenia zasady równego traktowania podmiotów uprawnionych) do rozpatrywanego prawa, bowiem skrócenie w niektórych przypadkach, lub zwolnienie ze służby kandydackiej powoduje, że podmiot taki otrzyma świadczenie. Ponadto w ocenie strony organ dokonał również niewłaściwej wykładni art. 94 ustawy o Policji, gdyż przepis ten nie jest w żaden sposób związany z pozostałymi przepisami rozdziału VIII ustawy o Policji, jest to przepis samoistny wraz z wydanymi w tym zakresie przepisami wykonawczymi rozporządzenia MSWiA, co prowadzi do wniosku, że świadczenie finansowe na uzyskanie lokalu mieszkalnego jest formą zastępczą realizacji prawa do lokalu, a równocześnie jest świadczeniem wypłacanym w oparciu o art. 32 Konstytucji RP. Zdaniem skarżącego, szczególne zastosowanie w przedmiotowej sprawie powinien mieć § 5 pkt 1 ppkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, lub domu jednorodzinnego przez policjanta, bowiem wskazany przepis wprost do okresów służby wymaganych przy zwrocie wypłaconej pomocy finansowej zalicza okres służby przygotowawczej, co uzasadnia wnioskowanie, że pomoc taka przysługuje również w czasie uzyskania lokalu w zakresie własnej inwestycji w czasie służby przygotowawczej z uwzględnieniem braku możliwości zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych w formie przydzielenia stosownego uprawnienia w formie decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podnieść, że stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Z brzmienia art. 145 § 1 przywołanej ustawy wnika natomiast, że w przypadku gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec uchyleniu wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Zważywszy powyższe uznano, że skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wykazała bowiem, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada wymogom wynikającym z przepisów prawa obowiązujących w dacie jego podjęcia jak również oparte zostało na prawidłowo ustalonym w tej dacie stanie faktycznym. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. 2002, Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) w art. 88 ust. 1 przewiduje, że policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Natomiast zgodnie z art. 94 ust. 1 policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Interpretując zacytowane wyżej przepisy, należy wskazać na ich ścisły związek wynikający z uprawnienia zasadniczego, którym jest prawo do lokalu mieszkalnego i zastępczej formy pomocy finansowej na wypadek nie otrzymania lokalu na podstawie decyzji administracyjnej. Oznacza to, że tak prawo do lokalu jak i prawo do pomocy finansowej za brak lokalu, przysługuje policjantowi w służbie stałej. Skarżący uzyskał status policjanta w służbie stałej 2 kwietnia 2011 r. Od tego zatem momentu mógł się ubiegać o przyznanie lokalu lub pomocy finansowej. Przeszkodą jednak do uzyskania wnioskowanego prawa było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych) na warunkach określonych w ustawie o Policji i przepisach wykonawczych (art. 88, 95 cyt. ustawy). Zgodnie z art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji, lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy. Skarżący w dniu 5 listopada 2010 r. uzyskał prawo do użytkowania domu jednorodzinnego, wybudowanego na podstawie pozwolenia na budowę nr[...]. Dom ten spełnia wymagania, które przewidują przepisy ustawy o Policji dla uznania, że potrzeby mieszkaniowe funkcjonariusza są zaspokojone. Oznacza to, że przed uzyskaniem statusu policjanta w służbie stałej, skarżący miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, co niweczy jego prawo do uzyskania lokalu lub w przypadku nie otrzymania go, decyzji administracyjnej przyznającej - prawo do pomocy finansowej na jego uzyskanie. Wobec powyższego, odmowa przyznania prawa do pomocy finansowej, nie narusza przepisów prawa. Podniesiony w skardze zarzut wskazujący, iż ustawodawca nie ogranicza wnioskodawcy w terminie do złożenia wniosku o przyznanie prawa do pomocy finansowej, w przypadku rozpatrywanej sprawy, nie ma żadnego znaczenia. Istotne jest bowiem spełnienie przesłanek do uzyskania takiego prawa tj. brak zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w momencie posiadania statusu policjanta w służbie stałej. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest stanowisko skarżącego, że do chwili obecnej ponosi on koszty związane z budową tj. spłata kredytu zaciągniętego na budowę domu. Jest to okoliczność której ustawodawca nie przewiduje dla ubiegania się o przyznanie prawa do pomocy finansowej. Argument ten jest argumentem pozaprawnym, który nie ma wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Podsumowując należy zatem stwierdzić, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie może być uwzględniona, ponieważ będąca przedmiotem kontroli sądu decyzja administracyjna wydana została w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania administracyjnego i jest zgodna z prawem materialnym. Nie zachodziły zatem podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, bowiem w świetle art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uchyla zaskarżoną decyzję tylko w razie zaistnienia wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie, wobec nie stwierdzenia takich wad, Sąd skargę oddalił, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło