II SA/Bd 1236/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 r. na posiedzeniu zażalenia M. B. na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia [...] marca 2017 r. w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia [...] lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M. B. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek pełnomocnika skarżącej został wysłany na adres wskazany w skardze jako adres do doręczeń. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata [...] kwietnia 2016 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie [...] kwietnia 2016 r. Z uwagi na to, że adresat przesyłki nie odebrał, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wskazany wyrok wraz z uzasadnieniem pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem [...] kwietnia 2016 r. P. z dnia [...] maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o prawidłowe doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem wskazując, że w dniu [...] kwietnia 2016r. zgłosił się po odbiór przesyłki do placówki InPost-u, lecz tam został poinformowany o braku takowej przesyłki i oddaniem jej do zwrotów po upływie terminu. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia [...] marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej został poinformowany, że ze znajdującego się w aktach sprawy pocztowego dowodu doręczenia oraz adnotacji poczty na kopercie wynika, iż w sposób prawidłowy dokonano procedury doręczania przesyłki zawierającej wyrok z uzasadnieniem; wobec braku odbioru przesyłki pomimo dwukrotnego awizowania przesyłkę należało zatem uznać za doręczoną z upływem 14 dnia od pozostawienia przesyłki w placówce pocztowej. Należy podkreślić, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Domniemanie to może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 sierpnia 2006 r. sygn. akt II FZ 462/06). Obalenie takiego domniemania nie może zatem nastąpić w oparciu o gołosłowne twierdzenie pełnomocnika, że w ostatnim dniu 14-dniowego terminu zgłosił się do placówki pocztowej, lecz poinformowano go o braku przesyłki i oddaniu jej do zwrotów po upływie terminu. Zdarzenie to nie zostało w żaden sposób udowodnione czy chociażby uprawdopodobnione. P. z dnia [...] kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie kwestionując ocenę prawidłowości doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w pkt 1-10 tego paragrafu, a także wówczas, gdy przepis tej ustawy wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia. Jeżeli zatem ani powyższy przepis, ani inny przepis p.p.s.a. nie przewiduje prawa strony do wniesienia zażalenia na zarządzenie będące w istocie wyjaśnieniem zaistniałego stanu sprawy oznacza to, że zażalenie na takie zarządzenie nie jest dopuszczalne. Z tego względu zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 i art. 178 wskazanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi