II SA/Bd 1238/10

Dnia 24 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) sędzia WSA Grażyna Malinowska –Wasik Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 24 listopada 2010 roku sprawy ze skargi A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dokonania w prawie jazdy wpisu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji zawodowych w określonych dziedzinach 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] na rzecz skarżącego 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] Starosta A., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego A. J. A. o potwierdzenie kwalifikacji zawodowej orzekł o dokonaniu w prawie jazdy wpisu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji zawodowej w kategoriach: D, D+E oraz o odmowie potwierdzenia kwalifikacji zawodowej w kategorii C, C+E. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Starosta podał, że zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 11 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania (Dz. U. Nr 24, poz. 215, ze zm.), dalej powoływanego jako "rozporządzenie", wyżej wymieniony wpis potwierdzający odbycie szkolenia okresowego w postaci kodu "95" i daty jego ważności dokonywany jest we wniosku i na dokumencie prawa jazdy przy kategorii prawa jazdy, której dotyczy aktualnie świadectwo kwalifikacji zawodowej. Dołączone zaś przez skarżącego świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdza ukończenie z wynikiem pozytywnym szkolenia w zakresie bloku programowego w kategorii D-1, D-1+E, D, D+E. Brak jest natomiast podstaw do wpisania do prawa jazdy kodu "95" przy kategorii C, C+E, gdyż kategorii tych nie ujęto w świadectwie kwalifikacji zawodowej, na podstawie którego dokonywany jest wpis. Skarżący odwołując się od powyższej decyzji wniósł o jej uchylenie w części dotyczącej odmowy potwierdzenia kwalifikacji zawodowej w kategorii C, C+E i dokonanie w prawie jazdy wpisu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji zawodowej w kategorii C, C+E, ewentualnie o uchylenie decyzji organu I instancji w części dotyczącej odmowy potwierdzenia kwalifikacji zawodowej w kategorii C, C+E i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu odwołania skarżący wskazał na treść przepisu art. 39 lit. d ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874, ze zm.), dalej powoływanej jako "ustawa o transporcie" i wywiódł, że zgodnie z tym przepisem kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4, może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego i traktowane jest ono jako ukończenie szkolenia okresowego i posiadanie kwalifikacji zawodowych z zakresu obu bloków programowych. Skarżący wskazał ponadto, że wszystkie urzędy w kraju poza powiatem a. potwierdzają posiadanie kwalifikacji w obu kategoriach na podstawie szkolenia ukończonego z zakresu jednego bloku propagandowego i że jest to zgodne ze stanowiskiem Dyrektora Departamentu Transportu Drogowego w Ministerstwie Infrastruktury wyrażającym w piśmie z dnia 24 maja 2010 r. skierowanym do Stowarzyszenia Szefów Wydziałów Komunikacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. (SKO) decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty A. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie SKO podkreśliło, że zgodnie z przepisem art. 39f ust. 2 ustawy o transporcie, zasady dokonywania wpisu do prawa jazdy m.in. potwierdzającego odbycie szkolenia okresowego określają przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), dalej powoływanej jako: "ustawa o ruchu drogowym", w tym zwłaszcza przepis art. 97a wymagający przedłożenia m.in. świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego. Ponadto, jak wskazał organ, zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 11 lit. a rozporządzenia (cyt. na wstępie) wpis potwierdzający odbycie szkolenia okresowego w postaci kodu "95" i daty jego ważności dokonywany jest we wniosku i na dokumencie prawa jazdy w pozycji "ograniczenia" przy kategorii prawa jazdy, której dotyczy aktualnie świadectwo kwalifikacji zawodowej. Tymczasem skarżący przy wniosku nie przedłożył aktualnego świadectwa kwalifikacji zawodowej, na podstawie którego dokonywany jest wpis potwierdzający ukończenie szkolenia okresowego w zakresie dotyczącym kategorii C, C+E, wobec czego, zdaniem SKO nie można było dokonać w prawie jazdy wpisu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji zawodowej w kategorii C, C+E. Od powyższego rozstrzygnięcia SKO skarżący złożył skargę, wnosząc o uchyleniu zarówno decyzji SKO jak i decyzji Starosty A. w części odmawiającej potwierdzenia kwalifikacji zawodowej w kategorii C, C+E oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący przytoczył treść przepisu art. 39d ust. 4 i 6 ustawy o transporcie i stwierdził, że wynika z niego, iż kierowca, który spełnia warunki określone w art. 39a ust. 1 tej ustawy – a skarżący je spełnia oraz ukończył szkolenie okresowe w zakresie jednego bloku programowego wymienionego w art. 39 ust. 4 pkt 1 i pkt 2, jest uprawniony do uzyskania wpisu kodu "95" przy pozostałych kategoriach prawa jazdy. Skarżący podkreślił także, że nie ma wątpliwości co do tego, że może być on uznany za kierowcą wykonującego przewóz drogowy "różnymi pojazdami" w rozumieniu art. 39d ust. 4 pkt 6 ustawy o transporcie, ponieważ na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym ... (Dz. U. z 2006 r., Nr 235, poz. 1071) uzyskał on uprawnienia do wykonywania przewozów pojazdami tych kategorii, czyli kategorii C, C +E i D, D +E. Wskazał ponadto, że przedłożył wszystkie dokumenty wymagane przepisem art. 97a ustawy o ruchu drogowym w tym kopię świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego i nie został wezwany przez organ do uzupełnienia jakichkolwiek braków. Odnosząc się do wskazanego jako podstawę rozstrzygnięcia § 7 rozporządzenia, skarżący podniósł, że dotyczy on czynności technicznej jaką jest dokonywanie wpisu i nie może mieć żadnego wpływu, a w szczególności pozbawić skarżącego uprawnień nadanych mu przez ustawodawcę w art. 36d ust. 6 ustawy o transporcie. Skarżący stwierdził, że z uzasadnienia decyzji SKO wynika, iż dokonało ono wykładni przepisów o charakterze technicznym w sposób, który doprowadził do uznania, że art. 39d ust. 6 jest zbędny, co jest niedopuszczalne i krzywdzące dla skarżącego. Skarżący wskazał, że taką wykładnię przepisów stosują Starosta A. i SKO we W. jako jedni z nielicznych w kraju, że jest ona sprzeczna ze stanowiskiem Ministerstwa Infrastruktury oraz, że doprowadziło to do sytuacji, w której część kierowców pracujących w spółce P. we W. posiadających te same uprawnienia i odbywających to samo szkolenie otrzymała wpis do prawa jazdy dwóch kategorii, a cześć tylko w kategorii D, D+E, a jedyną przyczyną takiego stanu rzeczy jest zamieszkiwanie w innym miejscu i podejmowanie decyzji przez innego Starostę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia pod tym właśnie kątem należało uznać, że skarga skarżącego Andrzeja A. zasługuje na uwzględnienie, ponieważ orzeczenia organów obu instancji naruszają przepisy prawa materialnego, w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Na wstępie wskazać należy, że poza sporem w niniejszej sprawie jest to, że skarżący będąc zatrudnionym na stanowisku kierowcy – konduktora w spółce P. we W. Oddział A., posiadający prawo jazdy A, B, B+E, C, C+E, D, D+E, odbył w okresie od 10 kwietnia 2010 r. do 24 kwietnia 2010 r. szkolenie okresowe w zakresie bloku programowego D1, D1+E, D i D +E i przedłożył organowi razem z wnioskiem o potwierdzenie kwalifikacji zawodowych stosowne zaświadczenie o odbyciu szkolenia oraz orzeczenie lekarskie i psychologiczne. Na tej podstawie organ I instancji zdecydował o dokonaniu w prawie jazdy skarżącego wpisu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji zawodowej jedynie w kategorii D, D+E. Podkreślić należy w tym miejscu, że zgodnie z przepisem art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4 (tj. C1, C1+E, C, C+E, D1+E, D i D+E) może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego. Wykładania językowa i logiczna tego przepisu prowadzi do konkluzji, iż ukończenie szkolenia okresowego z zakresu jednego bloku programowego jest wystarczające i uprawnia do wpisu w prawie jazdy potwierdzenia kwalifikacji zawodowych w zakresie wszystkich kategorii objętych obydwoma blokami programowymi, jeżeli tylko zostaną spełnione pozostałe warunki wynikające z tego przepisu: kierowca wykonuje przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w art. 39d ust. 4 ustawy o transporcie. W ocenie Sądu intencje ustawodawcy łatwo w przypadku tego przepisu odczytać i jest ona jednoznaczna. Kierując się powyższymi wskazaniami wykładni należałoby więc uznać, że skarżący jako że ukończył szkolenie w zakresie jednego z bloków programowych, powinien uzyskać od organów żądany wpis w prawie jazdy, jeżeli tylko zostanie wyjaśniona przez organ kwestia spełnienia przez niego pozostałych warunków ustawowych wynikających z art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie. Odmowy dokonania żądanego wpisu (odnośnie potwierdzenia kwalifikacji zawodowej w kategorii C, C+E) nie można zdaniem Sądu uzasadniać, powołując się na treść art. 97a ust. 2 pkt 1 ustawy o ruchu drogowym ani § 7 ust. 2 pkt 11 lit. a rozporządzenia. Zgodnie bowiem z przepisem art. 37a ust. 2 pkt 1 ustawy o ruchu drogowym wpis w prawie jazdy potwierdzający odbycie szkolenia okresowego dokonywany jest na pisemny wniosek kierowcy na podstawie przedłożonych kopii między innymi świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego, a kopię świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego, skarżący do wniosku oczywiście załączył, spełniając w ten sposób jeden z warunków ustawowych od których zależy dokonanie żądanego wpisu. Przepis natomiast § 7 ust. 2 pkt 11 lit.a rozporządzenia określając sposób wypełnienia prawa jazdy w zakresie daty ważności uprawnienia zawierającego wpis potwierdzający odbycie szkolenia okresowego, precyzuje wprawdzie, że wpis ten dokonywany jest w pozycji "ograniczenia" przy kategorii prawa jazdy, której dotyczy aktualne świadectwo kwalifikacji zawodowej, ale nie można z tego wywieść takiej zasady postępowania, która byłaby sprzeczna z zasadami dotyczącymi wpisów w prawie jazdy wynikającymi z przepisów ustawowych. W tym zwłaszcza z art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie. Podkreślić należy, że przepisy rozporządzenia jako przepisy bez wątpienia jedynie wykonawcze do ustawy o ruchu drogowym, nie mogą zmieniać w jakichkolwiek sposób ratio legis przepisów ustawowych. Stosowanie przepisów wykonawczych, podustawowych w pierwszym rzędzie wymaga interpretacji zgodnej z aktami wyższego rzędu, a więc aktem ustawowym zawierającym przepis kompetencyjny upoważniający do wydania takich przepisów, jak również z innymi ustawami regulującymi kwestie wchodzące w zakres rozpatrywanej sprawy. Przeciwny pogląd narusza zasadę hierarchii źródeł prawa zawartej w art. 87 ust. 1 Konstytucji RP (vide: wyrok tut. Sądu z dnia 27 października 2010 r., w sprawie II SA/Bd 947/10). W świetle powyższego koniecznym jest, aby organ ponownie rozpoznając sprawę rozważał dokonanie spornego wpisu, mając na uwadze przede wszystkim treść przepisów ustawowych regulujących kwestię szkoleń okresowych kierowców, w tym zwłaszcza art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie i po ustaleniu spełnienia przez skarżącego wszystkich przesłanek ustawowych wydał rozstrzygnięcie odpowiadające prawu. Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pjkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono o uchyleniu rozstrzygnięć organów obu instancji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152, a o kosztach postępowania na podstawie art. 200 powyżej przytoczonej ustawy.