II SA/Bd 1243/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jarosław Wichrowski sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Starosta W., działając na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r., nr 30, poz. 151 ze zm.), skierował J. K. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Decyzja zawierała pouczenie, że na badanie należy się zgłosić do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu, a orzeczenie lekarskie należy niezwłocznie przedstawić organowi kierującemu na badanie. Podstawą dla wydania skierowania było pismo Ordynatora Oddziału Neurochirurgicznego Regionalnego Szpitala Specjalistycznego w G. z dnia [...], skierowane do Starosty W., w którym wskazano potrzebę dokonania u J. K. oceny predyspozycji zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi. Organ wskazał, że do dnia wydania decyzji Strona nie przedstawiła stosownego zaświadczenia, ani nie złożyła wyjaśnień mogących mieć wpływ na wydanie decyzji. W związku z niedostarczeniem stosownego orzeczenia lekarskiego Starosta W. decyzją z dnia [...] znak: [...], powołując się na art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, orzekł o zatrzymaniu J. K. prawa jazdy kategorii A, B, T nr [...] wydanego w dniu [...]. Organ wskazał, że do dnia wydania decyzji strona nie przedstawiła stosownego zaświadczenia, ani nie złożyła wyjaśnień mogących mieć wpływ na wydanie decyzji. W odwołaniu od powyższej decyzji J. K. zarzucił, że nie może poddać się badaniom lekarskim z uwagi na swoją trudną sytuację materialną, ale uczyni to niezwłocznie, jeżeli organ I instancji sfinansuje to badanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. działając na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 155 z póz. zm.), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem postępowania była wyłącznie ocena zasadności zatrzymania J. K. posiadanego przez niego prawa jazdy w świetle przesłanek podjęcia takiego rozstrzygnięcia określonych w art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a omawianej ustawy. Zgodnie z tym przepisem starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2. W ocenie organu odwoławczego, treść tego przepisu, w szczególności sformułowanie "starosta wydaje decyzję" nie pozostawia wątpliwości, że starosta ma obowiązek wydać decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy osobie, która nie poddała się badaniom lekarskim, na które została skierowana. W efekcie nie przedstawienia przez skarżącego w terminie wskazanego orzeczenia, starosta był zobowiązany do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. W ocenie Kolegium okoliczności podnoszone w odwołaniu nie mają żadnego wpływu na zasadność zaskarżonego rozstrzygnięcia, gdyż zgodnie z treścią 75 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami badanie lekarskie jest przeprowadzane na koszt osoby badanej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy J. K. wskazał, że zaskarżona decyzja narusza jego prawa i wolności. Skarżący powołał się również na brak środków finansowych na pokrycie kosztów badań. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli stała się decyzja orzekająca o zatrzymaniu prawa jazdy, oparta na art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Przepis ten stanowi, że starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2. Z przepisu tego wynika, że wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy jest obligatoryjne dla starosty w przypadku ziszczenia się przesłanki nie przedstawienia przez osobę posiadającą prawo jazdy w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy stanowi konsekwencję niewypełnienia warunku przez skarżącego, nie ma charakteru uznaniowego lecz jest decyzją, którą organ jest zobowiązany wydać w każdym przypadku opisanym w hipotezie przedmiotowej normy prawnej. Aby uznać, że po stronie starosty wystąpił obowiązek wydania decyzji w trybie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a należy zatem ustalić, czy osoba posiadająca prawo jazdy została uprzednio skierowana na odpowiednie badania lekarskie i zobowiązana do przedłożenia orzeczenia lekarskiego w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji oraz czy termin ten już upłynął. Z akt administracyjnych wynika, że decyzja o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami została wydana przez Starostę W. w dniu [...] i doręczona adresatowi w dniu [...]. W treści decyzji poinformowano, że badaniu lekarskiemu należy poddać się w dowolnym Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w terminie 30 dni od dnia otrzymania ww. decyzji a oryginał orzeczenia lekarskiego należy przedstawić niezwłocznie staroście. Skarżący nie odwołał się od tego orzeczenia, zatem uzyskało ono przymiot ostateczności. W tym stanie faktycznym, w świetle wskazanych wyżej przepisów omawianej ustawy starosta był zatem zobowiązany do wydania zaskarżonej decyzji na skutek nie poddania się przez skarżącego badaniom lekarskim i nie przedstawienia stosownego orzeczenia lekarskiego. Należy zgodzić się z argumentacją organów w zakresie wskazującemu na bezzasadność zarzutów skarżącego zawartych zarówno w odwołaniu jak i w skardze. W przedmiotowym postępowaniu strona nie może skutecznie podnosić argumentu braku funduszy na badania lekarskie, na które skierowana została celem zweryfikowania, czy istnieją przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami mechanicznymi. W myśl art. 75 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 pkt 2 ustawy, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej "badaniem lekarskim", podlega, między innymi osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. W takiej sytuacji badanie lekarskie, przeprowadza się na podstawie skierowania właściwego organu. Badanie lekarskie, jak stanowi art. 76 ust. 2 ustawy, jest przeprowadzane na koszt osoby badanej. Reasumując, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o niewadliwie ustalony stan faktyczny sprawy, który uzasadniał zastosowanie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami i wydanie decyzji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy, zaś uzasadnienie decyzji spełnia przy tym wymogi stawiane przez art. 107 § 3 K.p.a. Nie dostrzegając, również z urzędu, uchybień przepisom prawa materialnego lub procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, co skutkować musiało oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).