II SA/Bd 126/10

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2010-03-02

Skład orzekający: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na działania Inspektora Nadzoru Budowlanego, która nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego określonym w art. 3 PPSA, powinna zostać odrzucona z powodu niewłaściwości rzeczowej sądu?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu z powodu niewłaściwości rzeczowej sądu administracyjnego, jeśli nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej określonym w art. 3 PPSA. Wniesienie skargi na działania organu, które nie są wymienione w art. 3 PPSA, lecz mogą stanowić przedmiot skargi na podstawie art. 227 KPA, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
H. i J.M. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na działania Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd uznał, że sprawa nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i J.M. na [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 3 lutego 2010 r. uzupełnionym 16 lutego 2010 r. H. i J.M. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt sprawy, wniesiona skarga nie mieści się w przedstawionym powyżej katalogu, stanowi ona natomiast skargę ujętą w art. 227 kpa, zgodnie z którym przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ze względu na niewłaściwość, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło