II SA/Bd 127/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] Spółdzielni [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 marca 2008 r. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 3 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę skarżącej [...] Spółdzielni [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, z uwagi na uiszczenie przez pełnomocnika skarżącej wpisu w błędnej wysokości. Pismem z dnia [...] marca 2008 r. pełnomocnik skarżącej – radca prawny I.M. złożyła zażalenie na przedmiotowe postanowienie. W uzasadnieniu wskazała, iż wpis został w jej ocenie uiszczony prawidłowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, a takim orzeczeniem jest niewątpliwie postanowienie o odrzuceniu skargi. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 383/04, niepubl., zażalenie wniesione od orzeczenia, od którego służy skarga kasacyjna, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Dodatkowo podkreślono, iż dotyczy to także sytuacji, gdy wniesienie zażalenia było następstwem wadliwego pouczenia ze strony sądu. W przedmiotowej sprawie, skarżąca działa przez ustanowionego pełnomocnika, którym jest radca prawny, w związku z czym posiada on stosowną wiedzę do właściwego, zgodnego z przepisami prawa, działania przed organami wymiaru sprawiedliwości. Zatem Sąd nie ma obowiązku pouczania o przysługujących stronie środkach zaskarżenia, bowiem pełnomocnik skarżącej powinna wiedzieć jaki środek odwoławczy przysługuje od doręczonego orzeczenia, którym w przedmiotowej sprawie niewątpliwie nie jest zażalenie, a skarga kasacyjna. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.