II SA/Bd 1272/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S.S. na postanowienie Dyrektora [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] września 2011r., Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie płatności postanawia przyznać radcy prawnemu T.R. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę S.S. na postanowienie Dyrektora [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] września 2011r., Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie płatności. Wnioskiem złożonym w dniu 18 czerwca 2012r., pełnomocnik skarżącego, przyznany mu w ramach prawa pomocy, wniósł o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty nie zostały uiszczone przez skarżącego w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Pełnomocnik ustanowiony w ramach pomocy prawnej ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 3 cyt. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie innej niż wymienione w § 14 ust. 2 pkt 1 i 2 – 240 zł Sąd nie znalazł w przedmiotowej sprawie podstaw do podwyższenia wynagrodzenia. Opłatę podwyższa się o stawkę podatku VAT, przewidzianą dla danego rodzaju czynności. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i sług; Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.