II SA/Bd 1285/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 24 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. B. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia przywrócić termin. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 17 maja 2016r., sygn. akt II SA/Bd 1285/14, oddalił skargę A. B. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...]września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. Pismem wniesionym osobiście w dniu [...] czerwca 2016 r. skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia 17 maja 2016 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia podnosząc, że nie otrzymał zawiadomienia o terminie rozprawy. Wyjaśnił, że poinformował Sąd o zmianie jego adresu korespondencyjnego. Ponadto wyjaśnił, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu [...] czerwca 2016 r. W tymże dniu skarżący zapoznał się z aktami sprawy w Wydziale Informacji Sądowej WSA w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016r., poz. 718) zwanej dalej P.p.s.a. Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 P.p.s.a. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. W rozpoznawanym przypadku skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazał błędne uznanie jakoby zawiadomienie o terminie rozprawy zostało mu skutecznie doręczone pomimo zgłoszonego wniosku o kierowanie korespondencji na inny adres. Tym samym skarżący podkreślił, że nie wiedział nic o wydanym w sprawie wyroku. W związku z czym nie mógł wnieść wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. W ocenie Sądu okoliczność ta – powodująca zaistnienie niezależnej od skarżącego i niemożliwej do przezwyciężenia sytuacji z powodu której doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - przesądza o pozytywnym rozpoznaniu wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji mylnego uznania skutecznie doręczonego zawiadomienia. W konsekwencji, Sąd orzekł jak w sentencji.