II SA/Bd 129/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Anety R. na decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. działającego z upoważnienia Wójta Gminy C. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 stycznia 2007 r. Aneta R. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. o przekazanie sprawy decyzji Kierownika GOPS w C. z dnia [...] 2006 r., nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w C. pomimo uchylenia decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. nic do tej pory nie zrobił. Pismem z dnia 13 lutego 2007 r. Sąd wezwał skarżącą do oświadczenia czy przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2006 r., nr [...] czy decyzja Kierownika GOPS w C. działającego z upoważnienia Wójta Gminy C. z dnia [...] 2006 r., nr [...] czy też innego rodzaju rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca oświadczyła, iż przedmiotem skargi jest decyzja Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. z dnia [...] 2006 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Badanie merytorycznej zasadności skargi winno więc być poprzedzone sprawdzeniem wymagań formalnych skargi, w tym jej dopuszczalności. W przypadku kiedy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, by wnieść skargę do Sądu, przy czym skarga może dotyczyć ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu I instancji. Wprawdzie skarżąca wykorzystała tok instancji to jednak zaskarżenie do Sądu decyzji organu I instancji zamiast rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi ( art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.