II SA/Bd 13/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi C. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. oddala skargę Decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] Prezydent Miasta T. zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. K. pozwolenia na budowę łącznika obejmującego pomieszczenia o funkcji administracyjnej, socjalnej, magazynowej i komunikacyjnej pomiędzy istniejącymi budynkami na terenie nieruchomości położonej w T. przy ul. C. Pismem z dnia 21 kwietnia 2005r. C. C. zwrócił się do Urzędu Miasta T. o udzielenie mu informacji na temat realizacji inwestycji na w/w nieruchomości sąsiadującej z jego posesją. W odpowiedzi na to pismo Kierownik Referatu Architektury i Urbanistyki (działający z upoważnienia Prezydenta Miasta T.) wyjaśnił, że inwestycja realizowana jest na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 24 lutego 2005r.oraz wskazał powody, dla których C. C. nie przysługiwał status strony w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wydanie tej decyzji. Powyższe pismo doręczono C. C. w dniu 11 maja 2005r. W dniu 23 czerwca 2005r.C. C. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2005r.na podstawie art. 145§1 pkt 4 kpa i jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania powołując się na niemożność zachowania tego terminu z uwagi na przewlekłość w załatwieniu jego protestu złożonego w Urzędzie Miasta T. w sprawie budowy na sąsiedniej nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] powołując się na przepisy art. 58§1 i art. 59§1 i 2 kpa Prezydent Miasta T. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2005r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z treścią art. 148§2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art.145§2 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Jak wynika z akt sprawy, informacje o wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę C. C. otrzymał w dniu 11 maja 2005r., a zatem termin do złożenia podania o wznowienie postępowania upłynął w dniu 11 czerwca 2005r. Nadto stwierdzono, iż strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a fakt prowadzenia przez skarżącego korespondencji z organem już po uzyskaniu informacji o wydanej decyzji w sprawie pozwolenia na budowę nie może być usprawiedliwieniem dla zmiany ustawowego terminu określonego w art.148§1 kpa. C. C. złożył zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewody [...] żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia i orzeczenia co do istoty sprawy. W ocenie skarżącego, przekroczenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie było przez niego zawinione i wynikało z opieszałości pracowników Urzędu Miasta, którzy nie załatwili w terminie określonym w art.. 35 kpa jego protestu w sprawie budowy prowadzonej na sąsiedniej nieruchomości. Skarżący wskazał również na przewlekłość postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Podzielając w całości ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji Wojewoda [...] stwierdził, że wystąpienie przez skarżącego do Urzędu Miasta z protestem przeciwko budowie na sąsiedniej działce nie może zostać ocenione jako przeszkoda nie do przezwyciężenia uniemożliwiająca stronie wniesienie podania o wznowienie postępowania w terminie określonym w art.148 kpa. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu ustawowego terminu, a zatem nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu określone w art.58§1 kpa. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu Wojewoda [...] stwierdził, ze rozpatrzenie przez organ I instancji wniosku o przywrócenie terminu z naruszeniem art..35 kpa nie może stanowić podstawy do uwzględnienia wniesionego zażalenia. Powyższe postanowienie C. C. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że po uzyskaniu informacji o wydanym przez Prezydenta Miasta T. pozwoleniu na budowę zwrócił się do Urzędu Miasta T. o pełne wyjaśnienie sprawy. W ocenie skarżącego, opieszałość organu w rozpatrzeniu jego protestu powinna być oceniona jako wystarczająca przyczyna uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie uznając, że jej treść nie zawiera żadnych nowych elementów, które dawałyby podstawę do ich uwzględnienia i tym samym zmiany stanowiska zajętego w zaskarżonym postanowieniu. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 58§1 i2 kpa przywrócenie terminu jest możliwe na prośbę zainteresowanego pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w tym przepisie, przy czym przesłanki te muszą wystąpić łącznie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i w doktrynie ugruntował się pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może nastąpić, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.(por. wyrok NSA z dnia 14.01.2000r., ISA/Gd.794/99). Z kolei zgodnie z treścią art.148§2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art.145§1 pkt4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z akt sprawy wynika, że, w dniu 11 maja 2005r. skarżący dowiedział się o decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Jeremiemu K. pozwolenia na budowę. Wskazuje na to treść pisma podpisanego przez Kierownika Referatu Architektury i Urbanistyki (działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta T.), a skierowanego do skarżącego i zawierającego informację o realizacji inwestycji w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę. Dodatkowo w piśmie tym zamieszczone było wyjaśnienie przyczyn nie uznania C. C. za stronę w postępowaniu o wydanie tej decyzji. Powzięcie przez skarżącego wiadomości o treści decyzji miało zatem taki skutek , że od doręczenia tego pisma rozpoczął bieg miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania z tej przyczyny, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Należy zgodzić się z poglądem zaprezentowanym przez organy orzekające w sprawie, iż skarżący nie wykazał w niniejszym postępowaniu, że przekroczył termin do złożenia podania o wznowienie postępowania bez swojej winy. Twierdzenie, że opóźnienie w złożeniu tego wniosku spowodowane zostało oczekiwaniem na odpowiedź organu w związku ze złożonym przez skarżącego protestem w sprawie budowy na sąsiedniej działce nie stanowi przesłanki do uznania uchybienia terminu za usprawiedliwiony. Złożenie przez skarżącego tego pisma nie może bowiem zostać potraktowane jako swoista czynność procesowa przerywająca bieg ustawowego terminu określonego w art. art.148 kpa. Również zarzut opieszałości organu I instancji w udzieleniu odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 11 maja 2005r. nie stanowi okoliczności świadczącej o braku jego winy w uchybieniu terminu. Nic nie stało bowiem na przeszkodzie, aby skarżący mający już wiedzę na temat wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę złożył w terminie podanie o wznowienie postępowania, prowadząc jednocześnie korespondencję z organem w sprawie złożonego przez niego protestu. Wobec powyższego za stwierdzić należy, że gdyby skarżący przejawił należytą staranność - była możliwość zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Organy orzekające w sprawie prawidłowo zatem przyjęły, że w świetle ustalonego stanu faktycznego nie można uznać, iż strona bez swojej winy nie wykonała czynności w terminie. Dla ustalenia zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nie ma znaczenia podnoszony przez skarżącego zarzut, że organ I instancji z naruszeniem art. 35 kpa rozpatrzył jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Bezczynność organu w załatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa mogłaby być przedmiotem oceny przez Sąd, gdyby w tym zakresie toczyło się postępowanie sądowe. Samo wydanie aktu z przekroczeniem terminu nie implikuje uznania, że jest on wydany z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie procedury mogłoby być podstawą uchylenia zaskarżonego postanowienia w myśl art. 145§1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest uchybień, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.