II SA/Bd 130/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędzia WSA Leszek Tyliński Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. Ż. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Dyrektor K.-P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] na podstawie art. 134 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w N. po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie płatności na rok 2010 z dnia [...] maja 2010 r. decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2013r. odmówił przyznania Z. Ż. pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, nakładając jednocześnie sankcję w wysokości [...] zł. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję była dwukrotnie awizowana (12 września 2013 r. i 20 września 2013 r.). Organ podał, że w dniu 14 października 2013 r. (12 października 2013 r.- data stempla pocztowego) do siedziby Biura Powiatowego ARiMR w N. wpłynęło odwołanie Z. Ż. od decyzji z dnia [...] września 2013 r. Dyrektor K.-P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. wydając zaskarżone postanowienie, wyjaśnił stan prawny dotyczący uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Podniósł, że pomimo dwukrotnego awizowania decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, skarżący nie podjął przesyłki, co oznacza, że doręczenie pisma uważa się za dokonane. Podał, że wobec braku możliwości doręczenia decyzji adresatowi w dniu 12 września 2013 r. pod wskazanym przez niego adresem, przesyłka została awizowana. Z uwagi na niepodjęcie w terminie 7 dni przesyłki, w dniu 20 września 2013 r. miało miejsce powtórne awizo. Organ podał, że przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona z upływem 14 dni, od dnia pierwszego awizo tj. w dniu 26 września 2013 r. Późniejsze faktyczne wydanie decyzji stronie w dniu 28 września 2013 r., do którego doszło w Urzędzie Pocztowym w S. nie może być uznane, jako skuteczne doręczenie. W związku z powyższym, odwołanie powinno zostać wniesione przez stronę najpóźniej z dniem 10 października 2013 r. Przedmiotowe odwołanie zostało natomiast nadane w urzędzie pocztowym w dniu 12 października 2013 r., a więc po terminie określonym w k.p.a. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] złożył skarżący, wnosząc o jej rozpoznanie. Zdaniem skarżącego, decyzję doręczono skutecznie w momencie jej odbioru przez skarżącego w Urzędzie Pocztowym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia. Usunięcie z obrotu prawnego postanowienia może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270). Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem, Sąd badał, czy organ administracyjny ustalił stan faktyczny zgodnie z obowiązującymi przepisami, a następnie, czy do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwe przepisy oraz, czy przepisy te prawidłowo zinterpretował. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestią sporną w sprawie jest, kiedy decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. z dnia [...] września 2013 r. została skarżącemu skutecznie doręczona. Czy z dniem 26 września 2013 r. w trybie tzw. "doręczenia zastępczego", jak twierdzi organ, czy też w dniu 28 września 2013 r. w momencie odebrania przesyłki zawierającej decyzję w Urzędzie Pocztowym w S., jak twierdzi skarżący. W konsekwencji zaś, czy skarżący wniósł odwołanie z uchybieniem terminu, co stwierdził organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie podstawę prawną wydanego postanowienia stanowią przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013. 267) zwanego dalej k.p.a. Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest jednak spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 128 k.p.a. wskazuje, iż odwołanie nie wymaga szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodnie bowiem z art. 129 k.p.a. odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, przy czym przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1 k.p.a.). Prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona. Z kolei art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zasadą jest, że pisma w postępowaniu administracyjnym doręcza się adresatowi w mieszkaniu osobiście, względnie - w przypadku nieobecności - dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 42 k.p.a. i art. 43 k.p.a.). Natomiast w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wyżej wskazany, doręczenia dokonuje się w sposób zastępczy. W takim przypadku, zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a., operator pocztowy przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W myśl § 3, w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia, przy czym doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.). W ocenie Sądu, rację ma organ co do tego, że doręczenie zostało dokonane w trybie art. 44 k.p.a., ponieważ przesyłka zawierająca rozstrzygnięcie mimo dwukrotnego awizowania w Urzędzie Pocztowym w dniu 12 września 2013 r. oraz w dniu 20 września 2013 r. nie została odebrana przez adresata. Należy zatem uznać, że skuteczne doręczenie decyzji organu I instancji nastąpiło w dniu 26 września 2013 r., stosownie do art. 44 § 4 k.p.a. Następnie skarżący w dniu 28 września 2013 r. odebrał przesyłkę w placówce pocztowej i tą datę skarżący uważa, za datę skutecznego doręczenia decyzji. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, doręczenie przesyłki do rąk własnych adresata po dokonaniu doręczenia zastępczego nie czyni nieskutecznym doręczenia zastępczego (por. wyrok NSA z 12 października 1999 r. V SA 1880/98 oraz wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 11 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Go 694/08). Doręczenie pism w toku postępowania administracyjnego może bowiem nastąpić tylko raz. Kodeks postępowania administracyjnego skutki procesowe łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem pisma przez stronę. Oznacza to w szczególności, że termin do wniesienia odwołania biegnie od dnia uznania pisma za doręczone w trybie doręczenia zastępczego, czyli w przedmiotowej sprawie od dnia 26 września 2013 r. W konsekwencji termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 10 października 2013 r. (czwartek), zaś skarżący złożył odwołanie w dniu 12 października 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej), a zatem z uchybieniem terminu. Wobec powyższego prawidłowe jest twierdzenie organu, że skarżący nie dotrzymał czternastodniowego terminu do złożenia odwołania. Należy podkreślić, że kwestionowana w odwołaniu decyzja organu I instancji zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania. Nadto wniesione przez skarżącego odwołanie nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Rozpoznając sprawę organ związany jest przepisami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które, ustanawiają dla organów administracji publicznej obowiązek zebrania i rozpatrzenia w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego oraz właściwej jego oceny. Zdaniem Sądu, organ nie naruszył zasad postępowania administracyjnego zawartych w ww. przepisach. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270) orzekł, jak w sentencji wyroku.