II SA/Bd 1302/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi R. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Pismem z dnia [...] października 2011r. R. N., reprezentowany przez pełnomocnika Cz. N., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. Jak wynika z przedłożonego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący nie osiąga żadnego dochodu nie posiada przy tym żadnego majątku ani oszczędności. W wykonaniu wezwania Sądu, pełnomocnik skarżącego, zobowiązany do nadesłania wskazanych w wezwaniu dodatkowych informacji odnośnie stanu majątkowego i rodzinnego wnioskodawcy, nadesłał kserokopie potwierdzające wysokość świadczeń rentowych pełnomocnika, będącego ojcem skarżącego oraz żony (matki skarżącego) i drugiego syna. Następnie pełnomocnik nadesłał pismo, z którego wynika, iż skarżący jest osobą bezrobotną, nie posiadającą prawa do zasiłku, nie uzyskuje żadnego dochodu i w całości pozostaje na utrzymaniu rodziców. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 lutego 2012r. oddalono wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącego wniósł w dniu [...] lutego 2012r. sprzeciw, w którym wskazał, iż skarżący jest pacjentem Szpitala Onkologicznego w Bydgoszczy, załączając następnie kserokopię skierowania do poradni specjalistycznej (specjalisty urologa) z dnia [...] lutego 20 [...] r., a także kserokopię karty informacyjnej osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku, zarejestrowanej w dniu [...] listopada 20 [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie należy zauważyć, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym określono wart. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie, z którym przyznanie tego przywileju w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na zainteresowanym. To strona bowiem powinna we wniosku wykazać, że istnieje przesłanka pozytywna dla przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie. Analiza podanych przez pełnomocnika skarżącego okoliczności pozwala na stwierdzenie, że wykazano zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów. Jak wynika z informacji zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowych pismach pełnomocnika a także w sprzeciwie, skarżący jest osobą nie osiągającą żadnego wynagrodzenia, ani innych świadczeń, nie posiadającą żadnego majątku ani oszczędności. W związku z powyższym uznać należy, iż skarżący nie posiada środków pieniężnych na opłacenie kosztów sądowych, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.