II SA/Bd 1303/23

WyrokWSA w Bydgoszczy2024-02-28

Skład orzekający: Grzegorz Saniewski, Leszek Tyliński, Renata Owczarzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia może zostać wydana, jeśli planowana inwestycja nie spełnia wymogów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie zaopatrzenia w wodę?
Ratio decidendi
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie może zostać wydana, jeśli planowana inwestycja nie spełnia wymogów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie zaopatrzenia w wodę. W przypadku braku istniejącej lub projektowanej sieci wodociągowej, planowany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszczał jedynie zaopatrzenie w wodę z sieci, a nie z własnych ujęć, co stanowiło naruszenie art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy R. w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie ubojni drobiu z zakładem filetowania, oczyszczalnią ścieków i biogazownią. Skarżące Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie przepisów ustawy środowiskowej oraz Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym niezgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie biogazowni, oczyszczalni ścieków oraz zaopatrzenia w wodę. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając zasadność zarzutu dotyczącego zaopatrzenia w wodę.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Leszek Tyliński sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2024 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Stowarzyszenia [...] w S. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we [...] (zwane dalej "Kolegium") decyzją z [...] września 2023 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołań Stowarzyszenia [...] (tj. Skarżącego Stowarzyszenia) oraz P. W. od decyzji Wójta Gminy R. z [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa ubojni drobiu z zakładem filetowania wraz z instalacjami pomocniczymi: oczyszczalnią ścieków i biogazownia oraz towarzyszącą infrastrukturą C. .. przewidzianą do realizacji na działce o nr ewid.[...] w miejscowości P. M. gm. R. - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium wskazało, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach reguluje ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2023 r., poz. 1094 ze zm., określana jako "ustawa środowiskowa"). Planowana inwestycja została zaliczona do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - § 3 ust. 1 pkt 37 lit. d, 43 lit. b, 47, 54 lit. b, 73, 80, 82 i 96 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm.). W ramach przeprowadzonej oceny oddziaływania na środowisko, przed wydaniem zaskarżonej decyzji, organ I instancji, uzyskał w oparciu o treść art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej uzgodnienie organu ochrony środowiska - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. i Dyrektora Zarządu Zlewni w T. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] oraz opinię Starosty [...], wystąpił ponadto o opinię do organu inspekcji sanitarnej - Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R.. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. nie wydał opinii, o której mowa w art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, w terminie 30 dni, zgodnie z art. 77 ust. 6 ustawy. Niewydanie zaś opinii przez właściwe organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ustawowym terminie , traktuje się jako brak zastrzeżeń (art. 78 ust. 4 ustawy środowiskowej). Dyrektor Zarządu Zlewni w T. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] postanowieniem z [...] marca 2022 r. znak: [...] uzgodnił realizację wnioskowanego przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji. Organ specjalistyczny przeanalizował kwestie zaopatrzenia przedsięwzięcia w wodę i odprowadzania ścieków. Stwierdzono, że realizacja planowanego przedsięwzięcia nie spowoduje zagrożenia nieosiągnięcia celów środowiskowych ustanowionych dla analizowanych jednolitych części wód podziemnych, tj. dobrego stanu chemicznego i ilościowego. Planowane prace nie stanowią istotnego zagrożenia dla JCWPd. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę oddziaływanie planowanej inwestycji, oddziaływanie zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji nie stwarza ryzyka nieosiągnięcia celów środowiskowych wyznaczonych dla jednolitych części wód oraz na realizację celów środowiskowych określonych dla nich w "Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza W." przyjętym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia [...] października 2016r. (Dz. U. póz. 1911 i 1958). Starosta R. postanowieniem z [...] maja 2022 r. znak: [...] pozytywnie zaopiniował w zakresie swojej właściwości warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia z zastrzeżeniem, że ewentualne uciążliwości zapachowe muszą zamykać się w granicach działek należących do Inwestora. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. postanowieniem z [...] września 2022 r. [...] uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, na podstawie raportu jego oddziaływania na środowisko sporządzonego przez zespół autorów pod przewodnictwem R. M. w lutym 2022 r. wraz z uzupełnieniami z 15 czerwca i [...] września 2022 r. (zwanego dalej "Raportem") oraz dodatkowymi wyjaśnieniami Inwestora przedkładanymi w odpowiedzi na wezwanie Wójta Gminy R. przekazanymi pismami z 24 maja i [...] czerwca 2022 r. Z uzasadnienia powołanego postanowienia wynika, że uwzględniając charakter przedmiotowej inwestycji, możliwe zagrożenia dla środowiska związane przede wszystkim z emisją substancji złowonnych oraz generowaniem hałasu, jak również rodzaj i skalę możliwego oddziaływania, a także planowane rozwiązania techniczne i technologiczne- omawiane zamierzenie, przy uwzględnieniu warunków eksploatacji przedsięwzięcia wyrażonych w sentencji postanowienia, nie wpłynie negatywnie na środowisko. Kolegium, mając na uwadze zarzuty zawarte w złożonych odwołaniach zwróciło uwagę na analizy dokonane przez RDOŚ w B.. Podano w szczególności, iż poprzez zastosowanie wskazanych w dokumentacji technik i metod ograniczenia emisji zanieczyszczeń podczas eksploatacji ubojni drobiu z zakładem ?letowania, oczyszczalni ścieków oraz biogazowni, występowanie uciążliwości zapachowej zostanie ograniczone do minimum. Zapobieganiu rozprzestrzeniania się substancji złowonnych sprzyja także lokalizacja działki o numerze ewidencyjnym [...] poprzez występowanie naturalnych barier – roślinności średnio- i wysokopiennej. Dodatkowo, w celu zminimalizowania wpływu inwestycji, zaplanowano wykonanie pasa o funkcji izolacyjno-osłaniającej o szerokości 6,0 m wzdłuż określonych działek, który będzie się składał z roślin zimozielonych, a przy pozostałych granicach inwestycji jest zlokalizowany las. Przeprowadzone obliczenia rozkładu stężeń substancji w powietrzu wykazały, że dopuszczalne wartości odniesienia substancji w powietrzu atmosferycznym poza granicami całego Zakładu będą dotrzymywane. Podniesiono, że [...] czerwca 2020 r. Sejmik Województwa K.-P. uchwalił nowy program ochrony powietrza dla strefy kujawsko-pomorskiej (uchwała nr [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. w sprawie określenia programu ochrony powietrza w zakresie pyłu zawieszonego PM10 oraz benzo(a)pirenu dla strefy kujawsko-pomorskiej (Dz. Urz. Woj. Kuj-Pom. z 2020 r. poz. 3479). Teren planowanej inwestycji znajduje się poza obszarami, na których wystąpiło przekroczenie pyłu zawieszonego PM10 oraz poza obszarami, na których wystąpiło przekroczenie benzo(a)pirenu. Przedstawione w dokumentacji analizy wykazały, że podczas eksploatacji przedsięwzięcia stężenie zanieczyszczeń emitowanych do powietrza nie przekroczy dopuszczalnych poziomów stężeń zanieczyszczeń. Oceniono, iż przy zastosowaniu przewidywanych w projekcie rozwiązań nie zostaną przekroczone standardy jakości środowiska oraz nie występuje prawdopodobieństwo ich przekroczenia. Na etapie uzgadniania zamierzenia, przy określaniu negatywnych oddziaływań, uwzględniono wzajemne powiązania poszczególnych elementów środowiska oraz interakcje pośrednie wynikające z tych powiązań. Analiza oddziaływania na środowisko objęła więc efekty skumulowane, związane z potencjalną degradacją kilku elementów środowiska. Biorąc pod uwagę powyższe, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. przeanalizował ryzyko wystąpienia efektu skumulowanego oddziaływania dla niniejszego przedsięwzięcia. Podał, że na działce ewid. nr [...] obręb P. M., która znajduje się w odległości ok. 250 m od granic działki [...] w kierunku południowo-wschodnim zlokalizowany jest R. Z. U. O. K. ,,R." Sp. z o.o. Dodatkowo na działce o nr ewid. nr [...] planowana jest budowa elektrowni fotowoltaicznej o mocy do 3 MWp wraz z niezbędną infrastrukturą. Oceniono, że przedsięwzięcie nie będzie powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem Zakładu. W związku z tym, nie przewiduje się wystąpienia oddziaływań skumulowanych. Projektowany zakład nie znajduje się na terenach zagrożonych powodzią. Inwestycja zostanie zlokalizowana poza terenami osuwisk oraz zagrożonymi powodzią i podtopieniami. Zatem nie przewiduje się ekstremalnych sytuacji klimatycznych w obrębie analizowanej inwestycji. Organ rozważył, że woda na potrzeby zakładu dostarczana będzie przez [...]" sp. z o.o. w R., bezpośrednio ze Stacji Uzdatniania Wody przy ul. [...] w R. oraz pobierana z ujęć wód podziemnych planowanych do realizacji na terenie działki inwestycyjnej. Gmina R. zaopatrywana jest w wodę do picia z 4 gminnych ujęć wody posiadających udokumentowane zasoby, zlokalizowanych w miejscowościach: Kawałki w odległości ok. 8,2 km, S. w odległości ok. 9,1 km, B. w odległości ok. 13,3 km i S. P. w odległości ok. 10,9 km. Warunek współdziałania studni zachodzi w momencie, gdy odległość między studniami L jest mniejsza niż suma promieni lejów depresji przez nie wytworzonych. Dla analizowanej inwestycji, w zakładanych warunkach techniczno-eksploatacyjnych, współdziałanie innych ujęć z projektowaną studnią nie występuje z uwagi na ich znaczne oddalenie. Planowane ujęcia wód nie będą oddziaływać na inne ujęcia wody, nie doprowadzą do nakładania się lejów depresyjnych oraz nie spowodują oddziaływania skumulowanego z istniejącymi w sąsiedztwie studniami. Wskazano także, że w związku z eksploatacją instalacji [...] produkcyjnego C. .., będą powstawać ścieki technologiczne z ubojni drobiu, zakładu ?letowania i z oczyszczalni ścieków oraz ścieki socjalno-bytowe. Ścieki technologiczne z ubojni drobiu oraz zakładu ?letowania kierowane będą do przyzakładowej oczyszczalni ścieków na linię oczyszczania ścieków technologicznych. Ścieki przemysłowe powstające w wyniku eksploatacji płuczki wodnej planowanej do zastosowania w hali przyjęcia PUPZ będą kierowane do przyzakładowej oczyszczalni ścieków, na linię ścieków technologicznych. Ścieki socjalno-bytowe powstałe w ubojni drobiu wraz z zakładem ?letowania oraz związane z bytowaniem pracowników obsługujących oczyszczalnię ścieków również będą odprowadzane do oczyszczalni ścieków na odrębną linię służącą do oczyszczania ścieków komunalnych. Ścieki socjalno - bytowe powstałe w związku z eksploatacją biogazowni zostaną odprowadzone do bezodpływowego zbiornika. Następnie będą odbierane przez samochód asenizacyjny i oddawane do przyzakładowej oczyszczalni ścieków, na linię ścieków komunalnych. Ścieki z mycia i dezynfekcji samochodów przed odprowadzeniem do przyzakładowej oczyszczalni ścieków będą podczyszczane w separatorach substancji ropopochodnych. Wydajność oczyszczalni ścieków będzie wynosić 4 000 m3/dobę ścieku surowego. Część ścieków oczyszczonych tra? do Stacji Uzdatniania Wody, przez co woda będzie zawracana ponownie do procesu. W przedłożonym Raporcie zaproponowano 3 możliwości odprowadzania oczyszczonych ścieków: 1) wariant I - powstające ścieki w ilości 2 000 m3/d odprowadzane na terenie zakładu do ziemi i w ilości 2 000 m3/d zawracane i odzyskiwane, 2) wariant II - powstające ścieki w ilości 2 000 m3/d odprowadzane do rzeki Dopływ ze Skudzaw i w ilości 2 000 m3/d zawracane i odzyskiwane, 3) wariant III - powstające ścieki w ilości 1 000 m3/d odprowadzane na terenie zakładu do ziemi, w ilości 1 000 m3/d odprowadzane do rzeki Dopływ ze Skudzaw i w ilości 2 000 m3/d zawracane i odzyskiwane. W ocenie RDOŚ w B. Inwestor wybrał wariant odprowadzania ścieków oczyszczonych najbardziej korzystny dla środowiska - wariant I, polegający na rozsączaniu ok. 50% ilości powstałych ścieków oczyszczonych do gruntu, natomiast pozostała ilość ścieków (około 2 000 m3/dobę) będzie kierowana do stacji zawracania, w której będzie produkowana woda na potrzeby ubojni. W granicach działki Inwestora przewiduje się odprowadzenie oczyszczonych ścieków do gruntu poprzez zbiornik chłonny, zlokalizowany wzdłuż północno - wschodniej granicy działki. Podano kolejno, że do przedłożonego Raportu załączono opracowanie "Ocena wpływu odprowadzania ścieków z projektowanej zakładowej oczyszczalni ścieków Zakładu C. .. w P. M. ", wykonane przez J. K. oraz B. G. - K., we wrześniu 2021 r. Wskazano w nim, że w rejonie spodziewanej lokalizacji zbiorników chłonnych do głębokości 5 m p.p.t. nie stwierdzono występowania wód podziemnych. Do głębokości 5 m p.p.t pod warstwą organiczno-mineralną gleby udokumentowane występowanie gruntów niespoistych wykształconych jako piaski drobne i piaski średnie. Miejsce odprowadzania ścieków będzie oddzielone warstwą gruntu o miąższości co najmniej 3 m od najwyższego poziomu wodonośnego wód podziemnych. Stwierdzono, że zgodnie z przedłożonymi analizami przewiduje się, że odprowadzanie ścieków oczyszczonych nie będzie wpływać negatywnie na osiągnięcie zakładanych celów środowiskowych. Podano również, iż planowane ujęcia wód podziemnych nie będą oddziaływać na stan wód powierzchniowych. Ze względu na zakres, rodzaj i planowane zabezpieczenia planowana inwestycja nie powinna wpłynąć negatywnie na obecnie występujący stan ekologiczny JCWP i cele środowiskowe wskazane w ww. Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza W.. Wzięto pod uwagę, że w ramach analizy wariantowej zaproponowano możliwe rozwiązania altematywne polegające na: - realizacji biologicznej oczyszczalni ścieków z wykorzystaniem technologii DAF, - ?otacji rozpuszczonym powietrzem do separacji osadu czynnego od ścieku oczyszczonego, - technologii produkcji biogazu opartej o spalanie wytwarzanego biogazu w kotle gazowym w procesie rozdzielnego wytwarzania energii cieplnej. Oceniono, że wariant proponowany przez Inwestora charakteryzować się będzie mniejszą emisją do powietrza oraz mniejszym zapotrzebowaniem na wodę. Jednocześnie oczyszczone ścieki w preferowanej przez Wnioskodawcę technologii będą charakteryzować się lepszymi parametrami jakościowymi, niż oczyszczone w technologii DAF, a tym samym procesy uzdatniania wody obejmować będą jedynie procesy odwróconej osmozy oraz dezynfekcji. Ponadto, w proponowanym wariancie powstanie mniejsza ilość osadu nadmiemego. Biorąc powyższe pod uwagę, postanowiono uzgodnić warunki realizacji inwestycji w wariancie preferowanym przez Inwestora. Przedsięwzięcie będzie zlokalizowane poza obszarami chronionymi w myśl ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym poza wyznaczonymi, mającymi znaczenie dla Wspólnoty i projektowanymi przekazanymi do [...] Europejskiej obszarami Natura 2000. W bezpośrednim sąsiedztwie zlokalizowany jest drzewostan i zadrzewienia, które nie będą podlegać usunięciu (wycince), gdyż przedsięwzięcie realizowane będzie w części działki [...] podlegającej użytkowaniu rolnemu. Podkreślono, że na podstawie Raportu wskazano szereg działań zabezpieczających i minimalizujących, mających na celu ograniczenie ewentualnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze. W tym celu wskazano rozwiązania obejmujące m.in. dostosowanie terminu prowadzenia prac budowlanych (ziemnych) do okresu lęgowego ptaków, a także kontrole terenu robót (na etapie realizacji) pod kątem występowania małych zwierząt. Dodatkowo, uwzględniając bezpośrednie sąsiedztwo ww. drzewostanu oraz zadrzewień, jak również wymogi określone w art. 87a ustawy o ochronie przyrody i art. 75 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, wskazano na konieczność zabezpieczenia drzew i krzewów (w przypadku wykonywania robót w ich sąsiedztwie) przed uszkodzeniem na etapie realizacji inwestycji, podając jednocześnie przykładowe rozwiązania w ww. zakresie. Zamierzenie nie wiąże się ze zniszczeniem lub naruszeniem terenów leśnych, podmokłych, bagiennych i torfowiskowych. Jednocześnie na podstawie analizy przedłożonej dokumentacji nie stwierdza się negatywnego wpływu w zakresie zachowania różnorodności biologicznej. W związku z powyższym RDOŚ wskazał, że nie stwierdza się znacząco negatywnego oddziaływania na obszary chronione, w tym obszary Natura 2000, a inwestycję uzgadnia się określając warunki jej realizacji, które znalazły odzwierciedlenie w zaskarżonej decyzji. Kolegium wskazało ponadto, że dokonana analiza treści Raportu wraz z jego uzupełnieniami dokonywanymi na wezwanie organów specjalistycznych doprowadziła do wniosku, że zawiera on wszystkie elementy wskazane w ustawie środowiskowej. Kolegium dalej wskazało, że ustawodawca w art. 82 ust. 1 oraz art. 85 ust. 1 ustawy określił szczegółowo co powinno się składać na treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i jej uzasadnienie. Określił również, że załącznikiem do decyzji jest charakterystyka przedsięwzięcia (art. 82 ust. 3 ustawy). Kolegium stwierdziło, że treść zaskarżonej decyzji oraz jej uzasadnienie odpowiada ww. regulacjom prawnym. Kolegium, mając na uwadze podnoszone w odwołaniach zarzuty podkreśliło, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji dokonał prawidłowej oceny zgodności planowanej inwestycji z przepisami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał w tym zakresie, iż omawiany teren objęty jest ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] września 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy R. dla wybranego obszaru położonego w miejscowości P. M. (działki o nr ewide[...], 106 i 121/7) - (Dz. Urz. Woj. Kuj.-Pom. z 2010 r., Nr [...], poz. 2986, zwany w skrócie "m.p.z.p." lub "planem"). Analizowana nieruchomość - działka nr [...], znajduje się w obrębie jednostki planistycznej oznaczonej symbolem 1 PU, dla której zgodnie z § 21 ust. 1 (organ I instancji błędnie podał § 19 ust. 1) ww. uchwała ustala przeznaczenie podstawowe terenu: tereny zabudowy produkcyjno - usługowej (przemysł, produkcja, usługi, zabudowa składowo - magazynowa) wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi niezbędnymi dla prawidłowego funkcjonowania funkcji podstawowej . W związku z tym słusznie zdaniem Kolegium ocenił organ I instancji, że planowane zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie ubojni drobiu z zakładem ?letowania wpisuje się w podstawowe przeznaczenie terenu oznaczonego w planie symbolem PU. Kwestionowana jest natomiast zgodność z ustaleniami planu planowanego wybudowania w ramach tej inwestycji oczyszczalni ścieków i biogazowi. Zdaniem Kolegium nie można jednak uznać, że obiekty te nie mogą być potraktowane jako instalacje pomocnicze, które zgodnie z ustaleniami m.p.z.p. są dopuszczalne, gdyż jak wskazano wyżej powołany § 21 ust. 1 m.p.z.p. dopuszcza usytuowanie na tym terenie obiektów i urządzeń towarzyszących niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania funkcji podstawowej. Odnosząc się do podnoszonego w odwołaniu stanowiska o niezgodności usytuowania na wnioskowanym terenie biogazowi Kolegium podniosło, że planowana biogazownia jest w przedmiotowej sprawie obiektem towarzyszącym ściśle związanym z podstawowym zamierzeniem inwestycyjnym jakim jest ubojnia drobiu z zakładem ?letowania. Potwierdzają to także stanowiska organów uzgadniających i opiniujących. A zatem jej usytuowanie na tym terenie znajduje oparcie w przepisie § 21 ust. 1 planu. Kolegium uznało, że powstanie na planowanym terenie oczyszczalni ścieków znajduje oparcie w § 18 m.p.z.p. zawierającym ustalenia zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej. Punkt 3 tego paragrafu brzmi: ,,Odprowadzanie ścieków sanitarnych do projektowanych wewnętrznych układów sieci kanalizacji sanitarnej poprzez budowę przepompowni ścieków, odprowadzone do gminnej kanalizacji i do miejskiej oczyszczalni ścieków w R.: a) ustala się nakaz docelowego podłączenia wszystkich projektowanych obiektów wyposażonych w instalacje wodno-kanalizacyjne do projektowanej sieci kanalizacji sanitarnej, b) do czasu realizacji sieci kanalizacyjnej dopuszcza się odprowadzenie ścieków do indywidualnych zbiorników bezodpływowych, szczelnych o pojemności nie przekraczającej 5 m3/dobę, c) w pozostałych przypadkach w inny sposób, po uzgodnieniu z właściwym organem ochrony środowiska. Kolegium podniosło, że Prezes Zarządu Przedsiębiorstwa Komunalnego ,,[...]" Spółka z o.o. w R. pismem z [...] listopada 2021 r. (L.dz. [...]) poinformował Inwestora, że brak jest możliwości odbioru ścieków technologicznych i komunalnych przez oczyszczalnie ścieków w R.. W związku z powyższym uznano, że w analizowanym przypadku możliwa jest budowa oczyszczalni ścieków zgodnie z ustaleniami Planu, choć jak słusznie zauważono w odwołaniu Organ powołał w tym zakresie niewłaściwy przepis (§ 19 pkt 3) zamiast § 18 pkt 3 lit. c m.p.z.p., który dopuszcza w pozostałych przypadkach unieszkodliwianie ścieków w inny sposób, po uzgodnieniu z właściwym organem ochrony środowiska. Planowane zamierzenie inwestycyjne, w tym budowa oczyszczalni ścieków zostały uzgodnione przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B.. Kwestia zaopatrzenia w wodę planowanej także została zdaniem Kolegium ustalona zgodnie z postanowieniami m.p.z.p., co wykazał organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zgodnie z § 18 pkt 1 planu, zaopatrzenie w wodę - z istniejącej i projektowanej sieci wodociągowej zgodnie z uzyskanymi warunkami technicznymi od właściwego gestora sieci na etapie projektu danego zamierzenia inwestycyjnego. Wójt Gminy R. pismem znak: [...] z [...] sierpnia 2021 r. poinformował Inwestora, że istniejąca i planowana do wybudowania w najbliższych latach infrastruktura wodociągowa nie jest wystarczająca dla zapewnienia wody w ilości 3500 m3/dobę. Natomiast Prezes Zarządu Przedsiębiorstwa Komunalnego ,,[...]" Spółka z o.o. w R. pismem z [...] listopada 2021 r. (L.dz. DIW/21/AK) poinformował Inwestora, że istnieje możliwość zaopatrzenia w wodę projektowanego zakładu we wnioskowanej ilości do 2000 m3/dobę, bezpośrednio ze stacji uzdatniania wody przy ul. [...] w R. pod warunkiem: - budowy odrębnego przewodu wodociągowego do ubojni z obiektu ww. stacji, bowiem istniejąca sieć wodociągowa posiada zbyt małą średnicę aby można nią przesłać wnioskowaną ilość wody, - budowy na terenie projektowanego zakładu zbiornika na wodę w celu zapewnienia wody do celów p.poż. Podano przy tym, że wszelkie koszty związane z budową infrastruktury doprowadzającej wodę do projektowanego zakładu oraz koszty związane z dostosowaniem stacji uzdatniania wody do jej przesyłu ponosi Inwestor. W zakresie zaopatrzenie inwestycji w wodę ustalono zatem, że będzie odbywało się bezpośrednio ze stacji uzdatniania wody przy ul. [...] w R., poprzez wybudowany na koszt Inwestora odrębny przewód wodociągowy do ubojni z obiektu powołanej Stacji. Odnosząc się do poruszonej w jednym z odwołań kwestii braku odniesienia się przez Wójta Gminy R. do treści "Opinii dotyczącej planowanych otworów wiertniczych oraz ujęcia wód podziemnych w P. M. na terenie działki nr [...]" opracowanej przez dr hab. inż. A. K. – Kolegium zauważyło, iż organ I instancji uzyskał w tym zakresie wyjaśnienia od Inwestora, opracowane przez geologa mgr M. H., które przekazał do organów uzgadniających i opiniujących i stanowiły one podstawę do dokonanych ustaleń. W zakresie ryzyka zmniejszenia dostępności wody na terenie gminy R. w toku postępowania odwoławczego wypowiedział się także pełnomocnik Inwestora, który wskazał, że Wnioskodawca przewiduje zaopatrzenie w wodę z wodociągu miejskiego, bezpośrednio ze stacji uzdatniania wody przy ul. [...] w R., zgodnie z warunkami określonymi w piśmie Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa Komunalnego ,,[...]" Spółka z o.o. w R. z [...] listopada 2021 r., tak jak to zostało wskazane na str. 14 decyzji. Lokalizacja przedsięwzięcia na tym terenie nie wpłynie zatem w żaden sposób na zmniejszenie dostępności wody na terenie gminy R.. Inwestor powołuje się w tym zakresie także na treść pozytywnych uzgodnień RDOŚ w B. i Dyrektora Zarządu Zlewni w T. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...]. Kolegium wskazało także że przedłożony w sprawie Raport sporządzony w lutym 2022 r. wraz z uzupełnieniami zawiera odpowiednio przeprowadzone wariantowanie inwestycji, stosownie do art. 66 ust. 1 pkt 5 i pkt 6 ustawy środowiskowej, zawiera opis analizowanych wariantów, w tym wariantu proponowanego przez Wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego a także wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru oraz określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów. Zdaniem Kolegium przedłożony przez Inwestora Raport wraz z jego uzupełnieniami i wyjaśnieniami przedłożonymi w związku z postępowaniem uzgodnieniowym między innymi przed RDOŚ w B. odpowiada wymogom określonym w art. 66 ustawy środowiskowej. W skardze do sądu Stowarzyszenie [...] wniosło o uchylenie decyzji Kolegium i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy R.. W skardze zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1) art. 80 ust. 2, art. 66 ust. 1 pkt 5 - 6 ustawy środowiskowej tj.: - sprzeczność planowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (w szczególności w części dotyczącej biogazowni i oczyszczalni); - brak wskazania wariantowości inwestycji, 2) art. 7 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie "k.p.a.") w zakresie braku prawidłowych ustaleń dotyczących ingerencji planowanej inwestycji w system stosunków wodnych oraz ustaleń takiej możliwości w odniesieniu do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia we wskazanym zakresie. Skarżące Stowarzyszenie podniosło, że planowana inwestycja jest objęta ustaleniami m.p.z.p. Została zlokalizowana w obrębie jednostki planistycznej 1 PU, w której zgodnie z § 21 pkt 1 u.p.z.p. jako przeznaczenie terenu ustala się przeznaczenie podstawowe terenu: tereny zabudowy produkcyjno - usługowej (przemysł, produkcja. usługi. zabudowa składowo - magazynowa) wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi niezbędnymi dla prawidłowego funkcjonowania funkcji podstawowej. Zdaniem Skarżącego organ, w ślad za inwestorem, błędnie traktuje biogazownię jako instalację pomocnicze: oczyszczalnia ścieków i biogazownia. Skarżące Stowarzyszenie zauważyło, że jeżeli biogazownię (biogazownię rolniczą) należy zaliczyć do odnawialnych źródeł energii to takie zamierzenie inwestycyjne powinno wprost znaleźć się w ustaleniach m.p.z.p., a wcześniej w studium. Wynika to z faktu, że zgodnie z art. 10 ust. 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w brzmieniu obowiązującym w dniu uchwalenia planu), jeżeli na obszarze gminy przewiduje się wyznaczenie obszarów na których rozmieszczone będą urządzenia wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekraczającej 100 kW. a także ich stref ochronnych związanych z ograniczeniami w zabudowie oraz zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu; w studium ustala się ich rozmieszczenie. Skarżący podniósł także, że w przypadku uznania, że jest to OZE dookreślenia wymaga czy w biogazowni będzie spalany biogaz rolniczy, który zgodnie z art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1378 z późn. zm.) stanowi OZE. Zdaniem Skarżącego za ustaleniem, że planowana inwestycja stanowi OZE przemawia także ustalenie zawarte na str. 13 tiret trzeci zaskarżonej decyzji ("instalacje do produkcji paliw ..."). Skarżące Stowarzyszenie podniosło także, że w sytuacji, gdy w biogazowni będzie spalany biogaz rozumiany jako gaz uzyskany z biomasy, w szczególności z instalacji przeróbki odpadów zwierzęcych lub roślinnych, oczyszczalni ścieków oraz składowisk odpadów (na co zdaje się wskazują inne ustalenia zaskarżonej decyzji), to taka inwestycja powinna być szczegółowo określona w m.p.z.p. i nie może być traktowana jako instalacja pomocnicza. Zdaniem Skarżącego Stowarzyszenia za przedstawioną argumentacją przemawiają także przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 z póżn. zm.. dalej rozporządzenie). Biogazownie nie stanowią zabudowy przemysłowej, o której mowa w § 3 pkt 54 rozporządzenia, który wskazuje na zabudowę przemysłową, w tym zabudowę systemami fotowoltaicznymi lub magazynową wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą (...). Biogazownia nie jest zatem zabudową przemysłową (ani systemem fotowoltaicznym) co jest oczywiste i wprost wynika ze wskazanego przepisu. Planowana inwestycja jest zakwali?kowana do przedsięwzięć o których mowa w § 3 pkt 82 rozporządzenia obejmującego instalacje związane z przetwarzaniem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47. z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów. Skarżące Stowarzyszenie podniosło, że biogazownia w powyższym zakresie stanowi samodzielną inwestycję i nie mieści się w formule instalacji pomocniczej dla ubojni drobiu z zakładem filetowania, jest bowiem samodzielną infrastrukturą, która wykorzystuje produkty uboczne pochodzące z ubojni drobiu. Potraktowanie biogazowni jako instalacji pomocniczej oznaczałoby, że równie dobrze na terenie zakładu można by zlokalizować mini elektrownię atomowa, gdyż też będzie związana z funkcja podstawową i jest instalacją produkującą prąd. Zarówno lokalizacja biogazowni jak i biogazowni rolniczej powinny zostać wprost zapisana w ustaleniach m.p.z.p., co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Konkludując Skarżące Stowarzyszenie stwierdziło, że planowana inwestycja (przynajmniej we wskazanych częściach) jest niezgodna z zapisami m.p.z.p., nie można bowiem traktować inwestycji samodzielnych jako instalacje pomocnicze, zaś zlokalizowanie takich instalacji nie jest przewidziane zapisami m.p.z.p. Ponadto Stowarzyszenie podniosło, że organ nie dokonał oceny planowanego przedsięwzięcia z punktu widzenia § 9 pkt 4 m.p.z.p. zgodnie z którym ustala się lokalizację przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko lecz ewentualne uciążliwości inwestycji dla środowiska i zdrowia ludzi muszą się mieścić w granicach własności. Zdaniem Stowarzyszenia nie zostały spełnione także warunki wynikające z § 18 pkt 1 m.p.z.p. w którym przewidziano zaopatrzenie w wodę z istniejącej i projektowanej sieci wodociągowej zgodnie z uzyskanymi warunkami technicznymi od właściwego gestora sieci na etapie projektu danego zamierzenia inwestycyjnego. W niniejszej sprawie natomiast inwestor chce wybudować ujęcie własne, co jest sprzeczne ze wskazanym przepisem m.p.z.p. Odnośnie zarzutu braku prawidłowych ustaleń dotyczących ingerencji planowanej inwestycji w system stosunków wodnych Stowarzyszenie podniosło, że w trakcie postępowania została złożona opinia dotycząca planowanych otworów wiertniczych oraz ujęcia wód podziemnych w P. M., na terenie działki nr [...] opracowana przez dr hab. inż. A. K., prof. UMK w T.. Ustalenia wynikające z opinii nie zostały wzięte pod uwagę przy wydawaniu decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Uczestnik postępowania – C. .. (Inwestor) w piśmie procesowym z [...] grudnia 2023 r. wniósł o oddalenie skargi podnosząc w szczególności, że planowana inwestycja jest zgodna z zapisami m.p.z.p., w Raporcie zostały przedstawione warianty inwestycji oraz w oparciu o opinię firmy Hydroconsult Sp. z o.o. zostały wyjaśnione kwestie związane z planowanymi otworami wiertniczymi i ujęciem wód podziemnych na potrzeby inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek Sąd nie podziela w pełni stanowiska Skarżącego. Jak wynika z art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że właśnie ta kwestia jest rozstrzygająca w sprawie, aczkolwiek, jak wyżej wspomniano nie w pełni tak, jak wskazuje Skarżące Stowarzyszenie. Niezasadny jest zarzut, że planowana inwestycja jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie, w jakim przewiduje realizację biogazowni i oczyszczalni ścieków. Stosownie do § 21 m.p.z.p. dla terenu oznaczonego symbolem 1 PU (w obrębie którego znajduje się planowana inwestycja) zostało ustalone "przeznaczenie podstawowe terenu: tereny zabudowy produkcyjno-usługowej (przemysł, produkcja, usługi, zabudowa składowo-magazynowa) wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi niezbędnymi dla prawidłowego funkcjonowania funkcji podstawowej". Z brzmienia tego przepisu wynika, że na przedmiotowym terenie dopuszczalna jest nie tylko zabudowa produkcyjno – usługowa (przemysł, usługi, zabudowa składowo – magazynowa), ale dopuszczalna jest także budowa obiektów i urządzeń, które nie można zaliczyć do zabudowy produkcyjno – usługowej, z tym że takie obiekty i urządzenia mogą być wzniesione tylko wtedy, jeżeli są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania zabudowy o funkcji podstawowej. Innymi słowy – owe obiekty i urządzenia nie mogą mieć charakteru samodzielnej inwestycji. Ich byt i rozmiar czy też inne parametry (np. wydajność) musza być ściśle powiązane z zabudową o przeznaczeniu podstawowym. W zgodzie z taką wykładnią cytowanego przepisu m.p.z.p. jest uznanie przez organ, że biogazownia i oczyszczalnia ścieków są obiektami towarzyszącymi inwestycji, niezbędnymi dla prawidłowego funkcjonowania funkcji podstawowej. Odnośnie biogazowni należy zwrócić uwagę, że na str. 71 Raportu oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia znajduje się tabela wskazująca na źródła pochodzenia substratów do wytwarzania biogazu. Z tabeli tej wynika, że większość masy substratów użytych do produkcji biogazu będą stanowić padłe sztuki i resztki poubojowe pochodzące m.in. z własnego zakładu ubojni, osad wstępny po flotacji pochodzący z własnej oczyszczalni ścieków przy zakładzie oraz osad nadmierny z reaktora biologicznego pochodzący z własnej oczyszczalni ścieków przy zakładzie ubojni – stanowiące łącznie 73.000 Mg/rok ze 100.000 Mg/rok składających się na planowaną mieszaninę substratów do wytwarzania biogazu. W takiej sytuacji nie można uznać, że w zakresie dotyczącym biogazowni doszło do niegodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Tym samym w rozważanym zakresie nie doszło do naruszenia art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej. Niezasadna jest przy tym argumentacja Skarżącego Stowarzyszenia wskazująca, że inwestycja polegająca na budowie biogazowni tj. inwestycja zaliczająca się do odnawialnych źródeł energii (OZE) powinna wprost znaleźć się w ustaleniach m.p.z.p., a wcześniej w studium – bo wynika to z art. 10 ust. 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w brzmieniu obowiązującym w dniu uchwalenia planu). Wprawdzie słusznie w tym względzie podnosi uczestniczka postępowania (Spółka [...]), iż Skarżące Stowarzyszenie wskazuje na nieobowiązującą już treść tego przepisu, który mówił o urządzeniach wytwarzających energię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekraczającej 100 kW, podczas kiedy w momencie wydania zaskarżonej decyzji art. 10 ust. 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazywał na urządzenia wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii o mocy zainstalowanej większej niż 500 kW – jednak zmiana (podniesienie ze 100 kW na 500 kW mocy OZE, powyżej której w studium powinno być ustalone ich rozmieszczenie) jest nieistotna, gdyż planowana biogazownia ma mieć moc 3 MW (por. str. 49 raportu oddziaływania na środowisko) a więc moc większą nawet niż określoną w zmienionym przepisie ustawy. Ustalanie adekwatnej do daty wydania decyzji i rozważanie treści art. 10 ust. 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie ma jednak znaczenia dla sprawy ze względu na treść artykułu 3 wprowadzającej ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 155, poz. 1043), wprowadzającej wyżej opisane regulacje dotyczącej rozmieszczenia OZE. Przepis art. 3 ust. 1 tej ustawy stanowi, że obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego oraz plany zagospodarowania przestrzennego województw zachowują moc. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 2 ustawy zmieniającej do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu lub studium, a postępowanie nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Tak więc przepisy dotychczasowe stosuje się do tych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, które w momencie wejścia w życie ustawy zmieniającej już były w obrocie prawnym (już weszły w życie), bądź procedura ich zmiany zaczęła się, ale nie została ukończona przed wejściem w życie ustawy zmieniającej. Takim planem jest przedmiotowy plan. Jak wynika z jego uzasadnienia uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu została podjęta [...] czerwca 2007 r. Sam plan został uchwalony [...] września 2010 r. ogłoszony dopiero [...] grudnia 2010 r. i stosownie do jego § 27 ust. 1 wszedł w życie [...] stycznia 2011 r. (por. 75 – 82 akt Kolegium). Procedura uchwalenia planu w momencie wejścia w życie ustawy zmieniającej (ustawa zmieniająca weszła w życie 25 września 2010 r.) nie była zatem jeszcze zakończona i w konsekwencji stosuje się do niego przepisy dotychczasowe. Oznacza to, że prawidłowość zapisów przedmiotowego m.p.z.p. ocenia się według treści u.p.z.p. sprzed zmiany tj. według stanu prawnego nieprzewidującego ww. ograniczeń w rozmieszczeniu OZE. W rezultacie zapisy przedmiotowego m.p.z.p. nie mogą być badane pod kątem pozostawania w zgodności ze studium, które w momencie wydania zaskarżonej decyzji winno przewidywać zasady rozmieszczenia OZE o mocy takiej, jak planowana biogazowania. W konsekwencji zapis § 21 przedmiotowego m.p.z.p. dopuszczający wzniesienie biogazowni jako obiektu towarzyszącego, niezbędnego dla prawidłowego funkcjonowania obiektów o funkcji podstawowej – nie może być pominięty jako niezgodny z aktem prawa wyższego rzędu tj. z aktualnym w momencie wydania zaskarżonej decyzji brzmieniem art. 10 ust. 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Odnośnie oczyszczalni ścieków z Raportu wynika, że podobnie jak biogazownia będzie ona zapewniała wyłącznie prawidłowe funkcjonowanie planowanej inwestycji – nie będzie odrębną, samodzielną inwestycją W Raporcie (pkt 2.4 str. 48) wskazano mianowicie, że dzięki instalacji stanowiącej oczyszczalnię ścieków będą oczyszczane ścieki technologiczne pochodzące z ubojni drobiu oraz ścieki [...] pochodzące z całego przedsięwzięcia. Jednocześnie zrealizowaniu oczyszczalni ścieków nie sprzeciwiają się ustalone w § 18 m.p.z.p. zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej. W punkcie 3 tego paragrafu prawodawca lokalny wskazał wprawdzie, że odprowadzenie ścieków sanitarnych ma nastąpić do projektowanych wewnętrznych układów sieci kanalizacji sanitarnej, poprzez budowę przepompowni ścieków, odprowadzone do gminnej kanalizacji i do miejskiej oczyszczalni ścieków w R. (początek punktu) oraz ustalił nakaz docelowego podłączenia wszystkich projektowanych obiektów wyposażonych w instalacje wodno-kanalizacyjne do projektowanej sieci kanalizacji sanitarnej (lit. a punktu 3), ale jednocześnie wskazał w lit. b punktu 3, że "do czasu realizacji sieci kanalizacyjnej dopuszcza się odprowadzanie ścieków do indywidualnych zbiorników bezodpływowych, szczelnych o pojemności nie przekraczającej 5 m3/dobę" oraz w lit. c punktu 3 wskazał, że "w pozostałych przypadkach w inny sposób, po uzgodnieniu z właściwym organem ochrony środowiska". Z brzmienia punktu 3 wynika zatem, że w przypadku odprowadzenia ścieków sanitarnych, do czasu realizacji sieci kanalizacyjnej dopuszcza się albo odprowadzanie ścieków do indywidualnych zbiorników bezodpływowych albo odprowadzanie ścieków w inny sposób, uzgodniony z właściwym organem ochrony środowiska. W kontrolowanej sprawie nie jest sporne, że planowana inwestycja znajduje się na terenie gdzie nie ma sieci kanalizacyjnej. Z kolei uczestniczący w postępowaniu organ ochrony środowiska tj. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z [...] września 2022 r. uzgodnił realizację planowanego przedsięwzięcia obejmującą również rozwiązanie w zakresie odprowadzania ścieków polegające na budowie biologicznej oczyszczalni ścieków. Nie doszło zatem w tym zakresie do niegodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a tym samym nie doszło do naruszenia art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej. Niezasadny jest także zarzut odnośnie braku wariantowości inwestycji. Jak wskazano na str. 28 zaskarżonej decyzji w Raporcie zawarto opis wariantów przedsięwzięcia w ramach którego przedstawiono warianty inwestycji: 1) wariant zerowy obejmujący brak realizacji planowanego przedsięwzięcia (wariant polegający na niepodejmowaniu przedsięwzięcia - pkt 10.1), 2) wariant proponowany przez Wnioskodawcę - realizacja przedsięwzięcia (opisany w punkcie 10.2). Podano w szczególności, że analizowane przedsięwzięcie polega na budowie ubojni drobiu z zakładem ?letowania wraz z instalacjami pomocniczymi: oczyszczalnią ścieków i biogazownią oraz infrastrukturą towarzyszącą w miejscowości P. M., gm. R., przy czym oczyszczalnia ścieków będzie oczyszczalnią biologiczną z napowietrzaniem ścieków i membranową separacją osadu czynnego od ścieku oczyszczonego MBR, zaś w biogazowi zastosowana zostanie kogeneracja do spalania biogazu, dzięki czemu w jednym procesie będzie wytwarzana energia elektryczna i cieplna z biogazu rolniczego (procesy wytwarzania energii elektrycznej i ciepła są procesami przebiegającymi równolegle) 3) wariant alternatywny Nr 1 dla planowanego przedsięwzięcia (opisany w punkcie 10.3), który będzie polegał na budowie ubojni drobiu z zakładem ?letowania oraz biogazowi takich, jak w wariancie inwestycyjnym, natomiast oczyszczalnia ścieków będzie biologiczną oczyszczalnią ścieków w wykorzystaniem technologii DAF - ?otacji rozpuszczonym powietrzem do separacji osadu czynnego od ścieku oczyszczonego, 4) wariant alternatywny Nr 2 dla planowanego przedsięwzięcia (opisany w punkcie 10.4), który będzie polegał na budowie ubojni drobiu z zakładem ?letowania oraz oczyszczalni ścieków takich, jak w wariancie inwestycyjnym, natomiast technologia produkcji w biogazowi byłaby oparta o spalanie wytwarzanego biogazu w kotle gazowym w procesie rozdzielnego wytwarzania energii cieplnej. W punkcie 10.5 Raportu wskazano argumenty na poparcie stanowiska, że wariant inwestorski jest wariantem najkorzystniejszym dla środowiska, a następnie (pkt 10.6 Raportu) dokonano porównania wariantów zgodnie z art. 66 ust. 1b ustawy środowiskowej. Określono również przewidywane oddziaływania analizowanych wariantów na środowisko (pkt 11 Raportu). Uwzględniając treść wskazanej części Raportu Sąd uznał za zasadne stanowisko Kolegium, że Raport zawiera odpowiednio przeprowadzone wariantowanie inwestycji, zgodne z art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy środowiskowej. Tak jak wskazało Kolegium - Inwestor przedstawił rozwiązanie, które może stanowić racjonalną alternatywę dla wariantu przedsięwzięcia przez niego wybranego. Zaproponował wariant możliwy do realizacji, choć w pewnych aspektach mniej korzystny dla środowiska, co uzasadniało ustalenie środowiskowych uwarunkowań w wariancie zaproponowanym przez Wnioskodawcę. Potwierdził to także RDOŚ w postanowieniu z dnia [...] września 2022 r. Niezasadny jest zarzut braku odniesienia się organu do opracowania dr. hab. inż. A. K. dotyczącego kwestii korzystania z wód podziemnych przez planowaną inwestycję tj. planowanych otworów wiertniczych oraz ujęcia wód podziemnych (k. 200 w teczce nr [...]). W tym względzie należy przede wszystkim zauważyć, że ww. opracowanie ma charakter zarzutów kierowanych tylko do części raportu oddziaływania na środowisko tj. do punktu 2.6.2.1.4. "Ujęcia wód podziemnych" (str. 110 – 139 Raportu). W orzecznictwie NSA ugruntowany jest podgląd według którego z punktu widzenia zasad postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, raport jest dokumentem prywatnym. Raport nie stanowi opinii biegłego w rozumieniu art. 84 k.p.a., lecz jest to dokument, który posiada szczególną moc dowodową, która wynika przede wszystkim z kompleksowej oceny przedsięwzięcia. Ten szczególny charakter raportu wynika z jednej strony z jego celu, jakim jest określenie oddziaływania danego przedsięwzięcia na środowisko. Właściwy organ jest zobowiązany do sprawdzenia treści raportu w kontekście spełnienia przez niego warunków, o jakich stanowi art. 66 u.u.i.ś. oraz jego aktualności i rzetelności sporządzenia. Raport może być kwestionowany przez strony, jak i również przez przedstawicieli społeczeństwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 kwietnia 2015 r., sygn. II OSK 2213/13). Organ ocenia zatem raport pod kątem jego zupełności, rzetelności i spójności. W konsekwencji jednak, kwestionowanie merytorycznej treści raportu przez strony postępowania możliwe jest wyłącznie na podstawie dokumentu posiadającego taką samą moc dowodową, a więc tzw. kontrraportu czyli opinii sporządzonej również przez osobę posiadającą wiadomości specjalne. Wskazane wyżej opracowanie dr. hab. inż. A. [...] nie ma charakteru kompleksowego kontrraportu, gdyż – jak powiedziano, odnosi się tylko do części sporządzonego Raportu. Wobec tego mógł być potraktowany co najwyżej jako materiał, który organ winien przeanalizować jako materiał pomocniczy przy badaniu Raportu w ww. zakresie tj. ocenie jego zupełności, rzetelności i spójności. Tak jak wskazało Kolegium w zaskarżonej decyzji - w tym zakresie zostały uzyskane wyjaśnienia Inwestora wraz z opracowaniem sporządzonym przez geologa M. Honczaruka (opracowanie firmy Hydroconsult"), które były przekazane również organom opiniującym (k. 24 teczki nr [...]). Nie można więc w tym zakresie uznać, że doszło do naruszenia art. 7 i 77 § k.p.a. Zasadnie natomiast Skarżące Stowarzyszenie wskazuje na sprzeczność planowanej inwestycji z § 18 pkt 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] września 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy R. dla wybranego obszaru położonego w miejscowości P. M. (działki o nr ewide[...], 106 i 121/7). Przepis ten znajduje się w rozdziale 2 uchwały "Ustalenia ogólnych zasad zagospodarowania dotyczące całego obszaru planu", a więc zgodnie z systematyką tego aktu odnosi się także do terenu na którym ma być wzniesiona planowana inwestycja, oznaczonego w m.p.zp. symbolem 1 PU. Potwierdza to także odnoszący się szczegółowego do tego terenu § 21 m.p.z.p. który w pkt 12 wskazuje: "Zasady obsługi infrastruktury technicznej zgodnie z § 18 niniejszej uchwały". Wskazany § 18 m.p.z.p. określa "Ustalenia zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej:", które w pkt 1 tego przepisu dotyczą zaopatrzenia w wodę i brzmią następująco: "Zaopatrzenie w wodę - z istniejącej i projektowanej sieci wodociągowej zgodnie z uzyskanymi warunkami technicznymi od właściwego gestora sieci na etapie projektu danego zamierzenia inwestycyjnego". Jednocześnie, w przeciwieństwie do § 18 pkt 3 m.p.z.p. (zawierającego ustalenia odnośnie odprowadzania ścieków sanitarnych) prawodawca lokalny nie przewidział żadnych rozwiązań tymczasowych, czy to poprzez wskazanie konkretnego rozwiązania technicznego czy też poprzez wskazanie, że pewne rozwiązanie techniczne jest dopuszczalne o ile zostanie zaakceptowane np. przez organ ochrony środowiska czy gestora sieci. Oznacza to, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje tylko jeden możliwy sposób zaopatrzenia w wodę, niezależnie od stopnia rozwoju lokalnej infrastruktury tj. z sieci wodociągowej. Wskazanie prawodawcy lokalnego, że może to być "projektowana" sieć wodociągowa należy rozumieć w ten sposób, że nie musi być to sieć istniejąca w momencie planowania inwestycji. Zgodność z m.p.z.p. będzie zatem zachodzić zarówno w sytuacji, kiedy w momencie wydania decyzji środowiskowej na terenie planowanej inwestycji będzie istniała sieć wodociągowa jak i wówczas, kiedy inwestor wskaże, że istnieje już projekt takiej sieci (którego realizacja umożliwi zrealizowanie planowanego w ramach inwestycji zaopatrzenia w wodę z owej sieci). Tymczasem w przedmiotowej sprawie brak dokumentów, z których by wynikało, że zaopatrzenie w wodę planowanej inwestycji nastąpi z istniejącej lub zaprojektowanej sieci wodociągowej. Wręcz przeciwnie – z akt sprawy, w szczególności z treści Raportu (punkt 2.6.2.1.4. "Ujęcia wód podziemnych" (str. 110 i nast. oraz załącznik nr [...] do Raportu) wynika, że inwestor przewiduje zaopatrzenie w wodę wyłącznie z planowanego na terenie inwestycji ujęcia wód podziemnych o wydajności 122 m3/h, składającego się z 8 otworów studziennych o głębokości 30 – 250 metrów. W aktach sprawy, tak jak wskazało Kolegium, znajduje się pismo Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa Komunalnego ,,[...]" Spółka z o.o. w R. z [...] listopada 2021 r. (załącznik nr [...] do Raportu) informujące Inwestora, że istniejąca sieć wodociągowa posiada zbyt małą średnicę aby można nią przesłać wnioskowaną ilość wody, natomiast istnieje możliwość zaopatrzenia w wodę projektowanego zakładu we wnioskowanej ilości do 2000 m3/dobę bezpośrednio ze stacji uzdatniania wody przy ul. [...] w R. pod warunkiem budowy odrębnego przewodu wodociągowego do ubojni z obiektu ww. stacji. W aktach sprawy brak jest jednak jakichkolwiek dokumentów, z których by wynikało, że faktycznie zaprojektowano dla planowanej inwestycji taki odrębny przewód wodociągowy, o parametrach odpowiadających zapotrzebowaniu na zaopatrzenie w wodę planowanej inwestycji. Co więcej załącznikiem nr [...] do Raportu jest pismo Wójta Gminy R. z [...] sierpnia 2021 r., w którym na zapytanie Inwestora dotyczące zaopatrzenia w wodę Wójt stwierdza, że "istniejąca oraz planowana do wybudowana w najbliższych latach infrastruktura wodociągowa nie jest wystarczająca dla zapewnienia dostaw wody w ilości 3500 m3/dobę" tj. w ilości, jaka została wskazana na str. 109 Raportu jako łączne szacunkowe zapotrzebowanie w wodę planowanej inwestycji. Akta sprawy nie dają zatem podstaw do twierdzenia, że planowana inwestycja będzie zaopatrywana w wodę z istniejącej lub projektowanej sieci wodociągowej, tak jak tego wymaga § 18 pkt 1 m.p.z.p. Przedsięwzięcie niespełniające tego warunku nie może być uznane za takie przedsięwzięcie, które można zlokalizować na przedmiotowym terenie zgodnie z odnoszącymi się do niego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja, uznająca iż planowane przedsięwzięcie zostało zlokalizowane zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została wydana naruszeniem art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 259) Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. W ponownym postępowaniu organ winien rozstrzygnąć sprawę uwzględniając powyższe stanowisko Sądu. Mając na względzie zawartą w ww. piśmie Wójta Gminy R. z [...] sierpnia 2021 r. informację, że aktualnie toczy się postępowanie w sprawie zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla działki nr [...] w P. M., a jedną ze zmian będzie dopuszczenie możliwości zaopatrzenia w wodę z własnych ujęć, a nie jak do tej pory "z istniejącej i projektowanej sieci wodociągowej" – Kolegium przed wydaniem decyzji winno także dokonać sprawdzenia, czy rzeczywiście doszło do zmiany stanu prawnego tj. czy doszło do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i uwzględnić zmieniony stan prawny w zakresie zaopatrzenia w wodę przy wydaniu decyzji w ponowionym postępowaniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi biorąc pod uwagę wysokość wniesionego wpisu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło