II SA/Bd 1311/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 lutego 2007 r. sprawy ze skargi I. i P. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego P. B. 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Bd 1311/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2005 r. Nr [...] Prezydent Miasta B., zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w Bydgoszczy pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego [...] z wbudowanym lokalem usługowym i instalacjami wewnętrznymi, w tym gaz, na działkach: [...]obręb [...] przy ul. M. - [...]- I etap inwestycji polegającej na budowie zespołu zabudowy mieszkaniowej na działkach nr ewidencyjny [...], obręb [...] przy ul. M. w B. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli Mieszkańcy Osiedla "[...]", zarzucając organowi I instancji niepowiadomienie o toczącym się postępowaniu wszystkich właścicieli nieruchomości znajdujących się w strefie oddziaływania planowanego budynku wielorodzinnego. Podnieśli przy tym, iż z obowiązującego planu zagospodarowania terenu wynika, iż teren ten przeznaczony jest pod budynki jednorodzinne, a nie wielorodzinne. Ponadto wskazali, iż projektowane bloki przekraczają dopuszczalną wysokość dla budownictwa mieszkaniowego niskiego. Wywiedli również, iż w kwestionowanej decyzji bezprawnie uznano, że kondygnacja z garażami i usługami nie zalicza się do nadziemnych. Dodali także, że sugerowane przez Wydział Administracji Budowlanej podobieństwo zaprojektowanego budynku wielorodzinnego do zabudowy szeregowej jest oczywistym przekłamaniem. Zarzucili również, iż postawienie budynków wielorodzinnych spowoduje zatracenie dotychczasowego architektonicznego układu dzielnicy. Decyzją z dnia [...] 2005 r., nr [...] Wojewoda [...] , po rozpoznaniu odwołania Mieszkańców Osiedla "[...]", umorzył postępowanie odwoławcze. W motywach decyzji wskazał, iż wszystkie nieruchomości za wyjątkiem nieruchomości należącej do Anny K. i Piotra K., nie znajdują się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Tym samym mieszkańcy ci nie mają przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę spornego obiektu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję I. i P. B., A. i S. S., T. S., M. i T. S., J. K., K. K. wnieśli o uznanie ich za strony postępowania w sprawie udzielenia Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego [...] przy ul. M. oraz o uwzględnienie podnoszonych przez nich w odwołaniu zastrzeżeń do decyzji organu I instancji. Wskazali przy tym, iż decyzja Wojewody o umorzeniu postępowania odwoławczego nie została poprzedzona żadnymi analizami wpływu inwestycji na tereny sąsiednie. Wskutek tego organ błędnie przyjął, iż skarżący nie posiadają przymiotu strony w postępowaniu w sprawie udzielenia Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżących wystąpienie przez wyżej wymienioną spółdzielnię z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę jest tylko wybiegiem, który ma ułatwić zrealizowanie intensywnej zabudowy. Wywiedli w związku z tym, iż rozpatrywanie wpływu na otoczenie budowy tylko jednego obiektu przy znanym zamierzeniu inwestora nie odzwierciedla przyszłego stanu faktycznego i nie może stanowić podstawy do wykluczenia wielu mieszkańców osiedla z postępowania w tej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Postanowieniem z dnia 8 maja 2006 r., sygn. II SA/Bd 1311/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę w stosunku do A. i S. S., T. S., M. i T. S., J. K., K. K. z powodu nieuiszczenia przez nich wpisów od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna, jednakże z innych powodów niż to podają skarżący. Sąd, rozpoznając skargę niezależnie od jej granic, stwierdza, że organ odwoławczy nie rozważył problemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu l instancji. Decyzją z dnia [...] 2005 r. nr [...] Prezydent Miasta B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" ul. W. w B. na budowę budynku mieszkalnego [...] z wbudowanym lokalem usługowym i instalacjami wewnętrznymi na działkach o wskazanych numerach. W decyzji tej wskazano, poprzez podanie numerów działek, obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy prawo budowlane. Jako strony zostali wymienieni: 1/ E. J., 2/ H. K., 3/A. K., 4/ P. K., 5/B. B., 6/ E. i G. M., 7/ W. L., 8/ B. i S. P.. Zaskarżenie decyzji przez A. K. i P. K. jest przedmiotem odrębnej sprawy administracyjnej. Z wyjątkiem P. i A. K. strony otrzymały odpis decyzji 6 i 7 lipca 2005 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że Kodeks postępowania administracyjnego nie wprowadza ograniczeń formalnych i materialnych dotyczących prawa odwołania się strony. W wyroku z dnia 16 lipca 2002 r. II SA 2230/00 wskazano, że "stronie, która nie brała udziału w postępowaniu w l instancji, przysługuje prawo do wniesienia odwołania wówczas, gdy podmiot ten, któremu organ nie doręczył ani nie ogłosił decyzji (a jest stroną w rozumieniu art. 28 K.p.a.) wnosi odwołanie w terminie przewidzianym dla pozostałych stron postępowania, którym decyzje doręczono. Po upływie tego terminu stronie przysługuje jedynie wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a." Z akt sprawy wynika, że decyzję nr [...] z dnia [...] 2005 r. najpóźniej odebrali A. K. i P. K., bo w dniu 11 lipca 2005 r.. Ich skarga powinna być rozpatrywana z obecną sprawą i dlatego tą datę należało traktować jako końcową. Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło (art. 57 § 1 K.p.a.) co wskazuje, że upływ 14 dniowego terminu należy liczyć od 12 lipca 2005 r. Tak liczony termin upływa 25 lipca 2005 r. W tym czasie osoby, które są stronami albo za takie się uważają, a nie uczestniczyły w postępowaniu (podobnie jak i działający na prawach strony prokurator) mogą wnieść środek odwoławczy. Tymczasem pismo zatytułowane "Mieszkańcy Osiedla "[...]" B." zostało złożone w kancelarii Prezydenta Miasta B. w dniu [...] 2005 r. Nie mogło ono być zatem rozpatrywane w trybie postępowania odwoławczego. Dlatego zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisu art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 129 § 1 i 2 K.p.a. Sposób postępowania z odwołaniem wniesionym po terminie reguluje art. 134 K.p.a. Przepis ten wskazuje na dwie sytuacje: - niedopuszczalność odwołania, - uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Sposób postępowania organu II instancji będzie uzależniony od tego, czy organ uzna skarżących za strony czy też nie. Jeżeli organ stwierdzi, że skarżący nie mają przymiotu strony to wówczas orzeka o niedopuszczalności odwołania z przyczyn podmiotowych. Jeżeli natomiast uzna, że posiadają one przymiot strony, to będą zachodziły warunki do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) należało postanowić jak w sentencji.