II SA/Bd 1317/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Ł. na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie podziału województwa na obwody łowieckie postanawia odrzucić skargę. L. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] w przedmiocie podziału województwa [...] na obwody łowieckie w części dotyczącej obwodu łowieckiego nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, iż na terenie obwodu nr [...] administrowanego przez Koło Łowieckie "[...]" w [...] znajduje się stanowiąca przedmiot własności skarżącego działka rolna nr [...] księga wieczysta nr [...] W odpowiedzi na skargę Województwo [...] wniosło o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego w związku z uwzględnieniem skargi w całości. Organ wskazał, że uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2017r. na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził nieważność uchwały Nr [...] z dnia [...] października 2010r. w sprawie podziału województwa [...] na obwody łowieckie w części dotyczącej obwodu łowieckiego nr [...] "[...]", stanowiącego załącznik nr 2 do tejże uchwały, w zakresie działki nr [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...], dla których prowadzona jest księga wieczysta Kw [...] . Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 listopada 2017r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 1 grudnia 2017r. Pismem nadanym 2 grudnia 2017r. skarżący cofnął skargę w związku z uchwałą Sejmiku nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (tekst jedn. Dz.U. z 2017r. poz. 1369, dalej "p.p.s.a.") od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). W myśl § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis w przedmiotowej sprawie wynosi 300 zł. Skarżący został wezwany (odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w 1 grudnia 2017 r., potwierdzenie odbioru – k. 20 akt sądowych) do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 300 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z ustaleń sadu wynika, iż wpis od skargi w zakreślonym terminie, który upłynął 8 grudnia 2017 r., nie został uiszczony. Skutkuje to zatem odrzuceniem skargi. Dodatkowo wskazać, należy, iż rozpoznanie sprawy incydentalnej, takiej jak skuteczność cofnięcia skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie. W konsekwencji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.