II SA/Bd 1326/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G., J. G., I. O., J. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. odmówić skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 14 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego, k. 4 akt sądowych) skarżący: L. G., J. G., I. O. i J. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie skarżących od kosztów sądowych. Wskazane postanowienie zostało skutecznie doręczona skarżącym w dniach: 2 października 2014 r. (L. i J. G.) oraz [...] października 2014 r. (I. i J. O.). Zawierało ono prawidłowe pouczenie, że skargę należy wnieść do sądu administracyjnego za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia. Skarga została nadana przez skarżących za pośrednictwem Poczty Polskiej listem poleconym priorytetowym w dniu 14 listopada 2014 r. (koperta, k. 4 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). W rozpoznawanej sprawie skarżący nadali skargę dnia 14 listopada 2014 r. (koperta, k. 4 akt sądowych), za pośrednictwem Poczty Polskiej listem poleconym priorytetowym. Termin 30 dni do wniesienia skargi na ww. postanowienie organu odwoławczego upływał odpowiednio w dniach: 3 listopada 2014 r. w stosunku do skarżących L. i J. G. i 13 listopada 2014 r. w stosunku do skarżących I. i J. O. Nie ulega więc wątpliwości, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. W związku z odrzuceniem skargi z uwagi na jej wniesienie po terminie złożony przez skarżących wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie na obecnym etapie postępowania. Zgodnie bowiem z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona (por. J. P. Tarno, Komentarz do art. 247 p.p.s.a., źródło LexPolonica Maxima). Potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. będzie zachodziła przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 247 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Lex 2011, a także powołane tam orzecznictwo, jak również postanowienie NSA z dnia 14 marca 2012 r. sygn. akt II GZ 83/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia jest zatem skargą oczywiście bezzasadną. Sąd zwraca także uwagę na treść art. 222 p.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.