II SA/Bd 1371/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na postanowienie Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego w [...] z dnia [...]września 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za niezasadne postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2011r. D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego w [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za niezasadne. Skarżący wskazał, iż kwestionowanym postanowieniem organ uznał za niezasadne zażalenie skarżącego na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] w przedmiocie nadania biegu wnioskowi skarżącego z dnia [...] marca 2011r., którym skarżący zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem skargi wniesionej przez D. P. jest postanowienie Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego w [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...]. Postanowieniem tym organ za niezasadne uznał zażalenie skarżącego na nieprzekazanie zażalenia skarżącego z dnia [...] marca 2011r. do Ministra Obrony Narodowej jako organu właściwego do rozpoznania tego zażalenia, bowiem organem właściwym do rozpoznania przedmiotowego zażalenia jest de facto Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3). Podstawowymi przesłankami warunkującymi dopuszczalność zaskarżenia postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym do sądu administracyjnego jest zatem to, czy na takie postanowienie służy zażalenie, chyba że postanowienie to kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. Zgodnie natomiast z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Postanowienie wydane w niniejszym przypadku zaliczyć należy do grupy postanowień wydawanych podczas postępowania administracyjnego dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, lecz nierozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje na nie zażalenie, nie może być ono również zaskarżone w drodze skargi wniesionej do sądu administracyjnego. Z tych względów uznając, iż skarga jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.